Ratatouille

The afterparty

2009-10-14T00:22:00.004+02:00

We zijn nu ruim een maand terug en oh, oh, wat is de heimwee groot. De vakantie was is opgeruimd, het fotoalbum is gemaakt en stiekem dromen we al weer van onze volgende vakantie. Maar voordat het zover is nog een blogje gemaakt met een korte terugblik op Ratatouille 2009.

De periode van het jaar

We zijn op maandag 17 augustus heen gevlogen en op zaterdag 5 september terug. Dit kon omdat de kids zo laat vakantie hadden. Hierdoor was het ook mogelijk om hele goedkope vliegtickets te kopen. Dat was een groot voordeel.

Wat betreft het weer hebben we geen klagen gehad. Alhoewel we wisten dat de kans op een orkaan aanwezig was, hebben we geen bezoek gehad van een orkaan. Eén dag hebben we wat uitlopers van Bill gehad, maar dat mocht geen naam hebben. De temperaturen waren hoog, maar daar hadden we onszelf ook op ingesteld.

Zijn er dan helemaal geen nadelen aan deze periode van het jaar ? Jawel……. er waren ontzettend veel Engelsen. Persoonlijk ben ik niet zo gecharmeerd van Engelse toeristen. Normaal gesproken heb je er niet zo veel last van, maar omdat het duidelijk een rustigere periode was in de parken, viel het aantal Engelsen des te meer op. Het blijft een apart volk maar ach dat zullen ze ook wel van de Nederlanders zeggen ;-)

De heen- en terugreis

Heen zijn we met British Airways via London Gatwick naar Tampa gevlogen. Op zich geen verkeerde route alleen die Engelsen weer hè.

De luchthaven van Tampa vonden we erg veel op die van Orlando lijken. Een nadeel vonden we wel dat Alamo niet direct bij de luchthaven zit. Tevens vonden we het aanbod van auto’s niet super. Hierbij merk je toch dat we verwend zijn door de enorm grote Alamo bij de luchthaven van Orlando. Het terug brengen van de auto nam ook meer tijd in beslag omdat Tom Tom de locatie niet kon vinden en wij dus ook niet.

De terugvlucht ging van Tampa naar New York met American Airlines. Van New York vlogen we, wederom met American Airlines naar London Heathrow. Het stukje London – Amsterdam werd uitgevoerd voor British Airways. Over de terugvluchten heb ik geen klagen. Wellicht omdat ik veel heb geslapen, maar ook omdat ik erg onder de indruk was van American Airlines. Bij het inchecken verliep het even niet zo soepel, maar over de vluchten niets dan goeds.

Ook hier zat het venijn weer in de staart. Bij aankomst op Amsterdam bleek er niets van onze bagage in Amsterdam te staan. Dat was wel een enorme domper op de feestvreugde, maar gelukkig werden de koffers diezelfde avond nog keurig thuis afgeleverd.En zo zie je maar dat ik na een maandje de minder leuke dingen van de terugreis (mijn dikke enkel) al weer vergeten ben ;-)

Terugkijkend op de heen- en terugreis wil ik toch de volgende keer proberen om een tussenstop in de UK te vermijden.

Het verblijf

Het was voor ons de 4e keer dat we in Blue Heron verbleven. Tja dat is niet voor niets :-) Wij zijn enorme fans van deze condo’s en dat steken we niet onder stoelen of banken. Eerlijkheid gebied om te vertellen dat ik afgelopen vakantie wel eens het gevoel had dat het allemaal zo bekend was. Er zijn nog zo veel andere hotels / condo’s te vinden in Orlando. Daarom wil ik toch een volgende keer eens iets anders proberen. Al weet ik nu al dat ik dan wel mijn dagelijkse bakkie leut van de Starbucks zal missen :-)

De parken

Even per bezocht park een paar woorden:

Busch Gardens

Een erg leuk park waar we de eerste 1,5 dag van onze vakantie heerlijk hebben genoten. Dit park staat bekend om zijn Roller Coasters, maar we hebben gemerkt dat het, ook als je niet van achtbanen houdt, een erg leuk en mooi park is waar je jezelf geen minuut hoeft te vervelen. Een aanrader !

Aquatica

Een heel leuk, nieuw waterpark waar we alle 4 een schitterende dag hebben gehad. Nadeel was wel dat het erg druk was en dat daardoor de wachtrijen erg lang waren. Het speciale kindergedeelte is in 1 woord schitterend ! En dat niet alleen voor de jong, maar ook voor oud. Tip: Zorg dat je waterschoenen hebt. Je verbrandt anders je voeten als je van de ene attractie naar de andere loopt.

Seaworld

Het was al weer een aantal jaartjes geleden dat we bij Shamu en zijn vriendjes waren geweest. Ook hier hebben we enorm genoten zonder ook maar in 1 achtbaan te zijn geweest. Seaworld@night heeft een enorme indruk op ons achter gelaten.

Discovery Cove

In 1 woord adembenemend. Ik ben er nog stil van. Ik zou er uren over kunnen vertellen, maar dit is iets wat je zelf mee moet maken. Dus mocht je ooit de kans hebben en het geld er voor (over) hebben dan zou ik het gewoon doen !

Kennedy Space Center

Leuk om er weer een keer geweest te zijn, maar de komende 5 jaar hoeft het voor mij niet meer. Begrijp me niet verkeerd, ik heb het er enorm naar mijn zijn gehad, maar ik vind het toch best een eind rijden. Tel daar bij op dat ik niets met ruimtevaart heb en dan kom ik al snel tot bovenstaande uitspraak. Maar ja, ik ben natuurlijk niet alleen in het gezin..

Walt Disney World

Tja wat moet ik daar nog over zeggen……….. Het feit dat we bijna jaarlijks terug keren naar dit speciale stukje van de wereld zegt denk ik wel genoeg. Het is alsof je een warme (letterlijk en figuurlijk) deken over je heen krijgt zodra je The World binnen rijdt.

Kort samen gevat

We kijken terug op een heerlijke vakantie. We hebben er weer veel mooie herinneringen bij gekregen. Het schema was misschien soms wel eens te druk, maar met wat extra uurtjes rust hier en daar wel goed vol te houden. Een top vakantie !

Komt er een vervolg ?

Toen we net terug waren hadden we allemaal iets van: “ Florida / Orlando is schitterend, maar de volgende keer gaan we voor iets anders.” Dit gevoel was echter al heel snel verdwenen. Sterker nog…………. de volgende trip naar Orlando is al weer geboekt. Op zondag 2 mei 2010 gaan we weer !

See you in Orlando !

Greetz,

Patricia

Vragenrondje

2009-09-13T23:51:00.000+02:00

Hoi allemaal,

We zijn nu een weekje thuis en de heimwee naar Orlando is er al weer. Degene die besmet zijn met hetzelfde virus, zullen begrijpen wat ik bedoel.

Graag wil ik jullie allemaal bedanken voor de leuke reacties die jullie hebben achter gelaten op ons blog en natuurlijk ook voor de felicitaties voor onze 2 spookjes. De positieve reacties op de (bijna) dagelijkse filmpjes waren een echte aanmoediging om door te gaan met ze te maken. Er ging best veel tijd in zitten, maar als ik dan de dag erna weer de leuke reacties las, was ik de tijd dat het maken me kostte al weer vergeten.

Het is me helaas tijdens de vakantie niet gelukt om te reageren op alle reacties. Ik zag er een aantal vragen tussen staan en wil daar toch nog even netjes antwoord op geven :-)

hallo patricia
met kerst gaan wij ook via tampa naar orlando.
klopt het dat je bij alamo je auto niet op de airport ophaalt. Wel eerst op de airport je voucher inleveren of meteen in de bus?
veelplzeier
twan

18 augustus 2009 7:58

Twan,

Als je op Tampa aan komt ga je met je bagage naar buiten. Dan moet je een stukje lopen , in ons geval aankomsthal uit en rechts af, en kom je op een pleintje waar de Alamo bus je komt halen. Een klein ritje brengt je dan naar het verhuurstation. Daar lever je je voucher in en worden alle administratieve zaken afgehandeld. Mocht je meerdere bestuurders hebben, dan dienen alle bestuurders, incl. rijbewijs, bij de balie aanwezig te zijn. Daarna loop je naar buiten en mag je je auto uitkiezen. De keuze is echter wel vele malen beperkter dan in Orlando.

Nog een kleine tip: let bij het wegrijden goed op hoe je weg rijdt. Aan het einde van je vakantie zal je deze locatie weer moeten zien te vinden en daar hadden we best wat moeite mee.

Heel veel plezier in Orlando. Lijkt me een mooie tijd om daar met Kerst te zijn.

Ik zie dat ze de groene kinderboxen nog steeds hebben. Deze gaat bij Tycho nog geregeld mee naar school met z'n boterhammen.
Veel plezier weer.
Arianne

Hier zijn ze inmiddels ook al weer een weekje in gebruik als lunchboxen :-)

Wat is het verschil tussen toren 1 en 2 omdat jullie kennelijk graag in toren 1 zitten.
Veel plezier verder.
Ronald

23 augustus 2009 18:21

Ronald,

Op zich is er niet zo veel verschil tussen toren 1 en 2. Behalve dan dat toren 2 een jaartje jonger is dan toren 1. Het is meer “for sentimental reasons” dat we graag in toren 1 zitten. Toen we in 2007 voor het eerst naar Blue Heron gingen hadden we een appartement in toren 1 omdat toren 2 toen nog gebouwd werd. Dat is ons toen zo goed bevallen dat we eigenlijk altijd naar hetzelfde appartement vragen.

Gevoelsmatig, maar dat is puur gevoel en dus niet proefondervindelijk vastgesteld, is het zicht op Disney vanuit toren 1 beter dan vanuit toren 2.

Vandaar onze lichte voorkeur naar toren 1; op de foto de linkse toren.

Oh wat gaaf weer,net je foto's gezien,en dat staat ook op mijn lijstje hoor,KSC,en seaworld ook!!,ik heb die avond show nog niet gezien dusssss....
Ben benieuwd naar je verhaal,maar de foto's spraken ook voor zich;)
Hier alles goed,Daan weer beter en ik had gister mijn kroon weer terug bij de tandarts,maar uiteindelijk geen kroon,maar iets vervangends..nouja any way,het zit allemaal weer goed!.
Nog heel veel plezier,we genieten erg van je verslag xxxx lein en co

26 augustus 2009 9:31

Leuk om alvast de foto's te zien... we zijn zeer benieuwd naar het bijbehorende verhaal.
Wel leuk om op deze manier alvast een indruk te krijgen van KSC en Seaworld at night, voor de komende mei-vakantie moeten we dit ook maar op de agenda zetten.
Nou groetjes uit Alkmaar en veel plezier vandaag (lekker relaxen...shoppen), Geert Jan
Lein zal zelf wel reageren denk ik ;-)

26 augustus 2009 9:36

Nancy zei

Owhh gaaf hoor, KSC staat ook op ons lijstje voor Mei...we zijn er nog nooit geweest!!

Hoi Lein ,GJ & Nancy

Jullie gaan het druk krijgen tijdens de komende vakantie in Orlando :-) KSC is heel erg leuk om een keer te doen. Zeker een aanrader voor de mannen. Maar wees gerust ook leuk voor vrouwen hoor :-)

Seaworld @ night was een topper ! Ik weet alleen niet of de speciale avondshows al in mei te zien zijn. Dat ligt een beetje aan de openingstijden van het park.

arianne zei

Kunnen jullie ons overtuigen om volgend jaar ook voor laat te gaan om zo die avond een keertje mee te pikken?
groetjes Arianne

30 augustus 2009 11:32

Of ik jullie kan overtuigen, dat weet ik niet, maar wij vonden de Halloween Party, zelfs na een hele drukke en vermoeiende dag, echt te gek. Als je de kans hebt dan zou ik zeker proberen om er 1 mee te maken volgend jaar. Mocht het niet in de (late) zomervakantie lukken, dan misschien in de herfstvakantie een weekje naar Orlando om naar de Halloween Party te gaan ? Ik roep maar wat :-)

MattRob zei
Lekkere dag zeg ;-) ! Is wel wat anders dan de Fantasmic! van vorig jaar, toch ?

3 september 2009 10:25

En toch was dat ook erg leuk. We hebben het tijdens het wachten op Fantasmic ! nog over die avond gehad en vooral over het lekkere drinken dat jullie voor ons verzorgd hadden ;-)

MattRob zei

Ik ken dat helemaal niet van Kimpossible ? Ik begrijp ook niet helemaal wat het is, maar ik zal eens googlen. Overigens, ik vind de auto jou heel goed staan ;-) !

3 september 2009 10:28

Kim Possible is nieuw in Epcot. Het is een soort speurtocht. Mocht je de info nog niet gevonden hebben, dan hierbij de link:

http://www.stitchkingdom.com/kimpossible/

Tja en die auto…. die vond ik zelf ook wel erg leuk. Toch maar gaan sparen en wat minder vaak naar Orlando :-)

Wat heeft de politie met de familie gedaan, ben ik gewoon benieuwd naar ?
Gr. Ronald

De politie zou met de ouders praten. Of dat ook daadwerkelijk is gebeurd, dat weten we niet. We hebben het er maar bij gelaten. Hopelijk letten de ouders voortaan beter op.

Enne... was de 1e wens de ontsnapping uit de grot?
Groet, Geert Jan

4 september 2009 12:15

Nope, dat lijkt de eerste wens te zijn, maar de echte eerste wens is dat hij prins wil worden zodat hij met Jasmine kan trouwen. De kids en ik wisten het niet, maar papa Lex let blijkbaar heel goed op bij films ;-)

When Aladdin awakens, he rubs the lamp, unleashing the Genie who reveals he will grant Aladdin three wishes. Aladdin dupes Genie into freeing them from the cave without using up a wish. While contemplating his wishes, Aladdin asks Genie's opinion. Genie admits he would wish for freedom, since he is a prisoner to his lamp. Aladdin promises to later wish him free. For his first wish, Aladdin asks to become a prince so he can marry Jasmine.

arianne zei

Zitten de kids al weer in het school ritme. Is het te doen voor ze?

Ook dit jaar is het weer redelijk soepel verlopen met de jetlag. We hebben de kids de eerste paar avonden iets later dan normaal / gewenst naar bed gedaan en ze vielen meteen in slaap. De ochtenden waren wat moeilijker. Met name Fleming was moeilijk uit bed te krijgen, maar na enige aandringen kwam ook hij zijn bed uit. ‘s Avonds waren ze zo moe dat ze meteen in slaap vielen en gewoon de hele nacht doorsliepen. Geen echte problemen dus met de jetlag en ik heb de juffen niet gehoord over slapende kindjes in de klas, dus het zal wel goed zijn gegaan :-)

Nogmaals bedankt voor het lezen en de leuke reacties. Mocht iemand nog vragen hebben, stel ze gerust. Ik zal komende week nog een korte nabeschouwing schrijven over deze te gekke vakantie en dan zit het er echt op :-(

Greetz,

Patrice

Dag 20: Sweet goodbyes

2009-09-07T23:55:00.000+02:00

Gisterenavond kwamen we rond middernacht in het appartement. Dag 20 van onze vakantie was al weer begonnen. Het is tijd om weer naar huis te gaan. De kids liggen in no time plat en ik begin alvast met het inpakken van de laatste spulletjes met het idee om na een uurtje ook naar bed te gaan.

Na een uur kom ik tot de conclusie dat het allemaal niet past. Niet dat we super veel hebben geshopt, maar er zullen toch ook rolschaatsen, veel Lego en een hoop snoepgoed voor Merel’s Halloween Party over 2 weken mee naar huis moeten. Lex gaat even naar de overburen, Wallgreens, en komt na een klein half uurtje terug met een erg grote koffer. Ik kijk er naar en vrees dat de afmetingen van deze koffer een probleem gaan opleveren. Lex terug naar de Wallgreens en komt even later terug met 2 kleinere koffers. Nu moet het zeker gaan lukken al zal het nog best een puzzel gaan worden.

We overleggen even en besluiten dat in ieder geval 1 van ons 2 morgen fit moet zijn. Lex gaat naar bed om nog een paar uurtjes te slapen en ik begin aan de puzzel. Het is uiteindelijk allemaal gelukt om alles in de inmiddels 7 koffers te krijgen. Ik zou nog even naar bed kunnen gaan, maar ik ben bang dat we onszelf zullen verslapen. Ik start de laptop op en ga wat aan de slag met de foto’s en check onszelf alvast in voor de vlucht van London naar Amsterdam. Daarna leeg ik alle vuilnisbakken en rommel nog wat rond in het appartement. Tegen 6.00 uur maak ik Lex wakker en probeer ook enige vorm van leven in de kids te krijgen. Merel wil wel wakker worden, maar Fleming is niet vooruit te branden.

Iets later dan gepland checken we uit en zwaaien we nog 1 keer naar Blue Heron Beach resort. Ik maak nog wat foto’s en ineens begeeft de Canon Ixus het. Is de camera aan vakantie toe of is hij definitief kapot ? Dat mag toch eigenlijk niet gebeuren met een camera van net een jaar oud. Nou daar gaan we in Nederland wel weer achter aan.

We verlaten Orlando en nemen de Interstate 4 naar Tampa. Ik stel Tom in op de locatie van Alamo en val daarna in slaap. Een uurtje later zijn we op de plaats aangekomen waar Tom ons naartoe heeft gestuurd. Wij kijken en kijken maar geen Alamo te vonden. Grrrrrrr, we wilden om uiterlijk 9.00 uur op het vliegveld zijn want we moesten onszelf nog inchecken voor de vluchten met American Airlines. Na enig zoekwerk en het de nodige malen gevraagd te hebben, rijden we uiteindelijk om 9.30 uur de return plaats van Alamo op. Snel uitladen en door naar het vliegveld.

Als we bij de balie van American Airlines aankomen gaan we eerst op zoek naar een plaats waar we de boosters (kinderstoeltjes ;-) ) kunnen laten sealen. Dat kan niet op dit vliegveld. Hoe moet dat nou ? Eerst maar inchecken dan. We gaan keurig naar een kiosk en als ik Lex zijn paspoort scan krijg ik het bericht dat zijn paspoort niet gelezen kan worden. Ik vraag om hulp, maar krijg als antwoord dat ik het nog maar een keer moet proberen. Na 3 keer proberen ben ik het zat en sluit aan in de rij. Daar krijg ik eerst te horen dat ik eerst moet inchecken bij de kiosk. Ik probeer kalm te blijven maar er komt al wat stoom uit mijn oren. Ik vertel dat ik dat geprobeerd heb, maar dat dat niet werkt. Ook zal onze bagage moeten worden doorgelabeld, dus we hebben toch hulp nodig. Nou vooruit dan maar. De medewerkster van AA doet haar best voor ons en weet ons zelfs alle 4 bij elkaar te krijgen in het vliegtuig en de bagage door te labelen naar Amsterdam. Na een minuut of 20 krijgen we onze boardingpassen voor de eerste 2 vluchten. De boosters worden onverpakt met de bagage meegestuurd. Als dat maar goed gaat……….

Goed, tijd voor een laatste sigaretje en daarna koffie ! Fleming had inmiddels een lekker humeurtje ontwikkeld en was totaal niet aanspreekbaar. Negeren dat humeurtje. Maar dat hielp niet, want hij begon ons steeds meer uit te dagen in de hoop dat we zouden reageren. Het gevolg was dat meneertje midden op het vliegveld voor straf bij een paal moest gaan staan. Dit bij gebrek aan betere plek. Dat zou wat gaan worden vandaag.

Tegen een uurtje of 11 gingen we naar de security check. We hadden nog wat dichte flesjes water in de handbagage, maar die moesten we achter laten. Ook had ik een potje met gel in mijn tas dat helaas 25 ml te groot was. Ik zeg nog dat die 25 ml er niet meer in zit, maar daar trapte de mevrouw niet in. Ik geef haar gelijk en loop lachend door. Stom van mij dit had ik gewoon even beter in de gaten moeten houden.

We gaan naar de gate en kunnen redelijk makkelijk en soepel boarden. American Airlines deelt de passagiers in in groepen. Eerst mogen natuurlijk Business Class en frequent flyers aan board en daarna groep 1 t/m 4 van Economy class. Wij zitten in groep 1 hetgeen meteen ook in houdt dat je achterin het vliegtuig zit. En jawel hoor we zaten naast een motor van het vliegtuig. Dat zal wel een hoop lawaai geven maar het is een korte vlucht dus dat overleven we ook wel.

We vertrekken keurig op tijd, 12.05 uur, en hebben een rustige vlucht. De kids ds-en wat en Lex doezelt nog wat. Op deze vlucht kun je via WIFI internetten, maar ik houd het bij het schrijven van ons blog. Op een gegeven moment worden mijn oogjes zo zwaar dat ik in slaap val. Het monotone geluid van de motor zal daar vast ook aan hebben meegeholpen. Even voor New York word ik wakker en kijk of ik toch nog iets van New York kan zien. Helaas lukt dat niet echt. We landen keurig op tijd en we begeven ons naar de uitgang. We komen van een binnenlandse vlucht af dus we hoeven niet door de douane.

We gaan even naar buiten om te kijken of we iets vanaf deze afstand van New York kunnen zien. Helaas is het wat bewolkt en het zicht is niet best. Heel in de verte denken we toch de sky line van New York te herkennen. So close and yet so far away ! Wat zou ik graag eens een paar dagen in die stad rond lopen. Een mens moet wat te wensen over houden, toch ?

We gaan weer terug naar binnen en gaan weer door de security check. Daarna lopen we rustig richting onze gate en zijn we eigenlijk op zoek naar een plaatsje waar we onze laptop en DS-en op kunnen laden. We belanden in een sportcafé waar we aan de bar onze spullen kunnen opladen. We besluiten om ook nog even wat te eten, want wie weet hoe lang het zal duren voordat we in het vliegtuig onze maaltijd krijgen. De kids mogen echter niet aan de bar zitten omdat ze minderjarig zijn maar gelukkig is er een tafeltje vrij dicht bij de bar. Merel & Fleming vinden het wel spannend dat ze alleen mogen zitten. We eten en drinken wat en gaan daarna naar de gate waar we al snel te horen krijgen dat we een half uurtje later vertrekken dan gepland. Dit in verband met het ontbreken van toestemming van Heathrow.

Een half uurtje later gaan we aan boord en zien we dat we lekker veel beenruimte hebben. We zitten op rij 30 en dat betekent dat we niemand voor ons hebben en lekker veel beenruimte. We verlaten de gate en nog voor het opstijgen val ik in slaap. Na een half uurtje word ik wakker en vraag ik aan Lex of we al vertrokken zijn. Ik heb dus het hele opstijgen gemist. Niet veel later krijgen we de keuze uit “chicken or lasagne” Tja dat is toch weer eens een andere manier van chicken or pasta :-) Ik ga voor de lasagne, de kids slapen, dus die eten niets en ook Lex slaat de maaltijd over. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik me van de maaltijd niet veel meer kan herinneren. Ik geloof dat ik al snel weer in slaap ben gevallen.

Na een uurtje of 5 slapen word ik wakker met ontzettende pijn in mijn rechter enkel en voet. Ook is de enkel helemaal dik. Als dat maar niet erger gaat worden. Rond 5.00 uur lokale tijd wordt het ontbijt geserveerd. Niet veel later krijgen we te horen dat we pas om 6.00 uur op Heathrow mogen landen. Het is op dat moment 5.30 uur dus dat wordt een half uurtje rondjes vliegen.

Om 6.05 uur landen we en taxiën we naar de gate. Dat neemt best wat tijd in beslag zodat we pas om 6.30 uur het vliegtuig verlaten. We besluiten om door de douane heen te gaan en buiten iets aan onze nicotine verslaving te doen. Eenmaal buiten kijk ik waar we vervolgens naar toe moeten. De moed zakt me in de schoenen. We zijn nu bij terminal 3 en we moeten naar 5. Mijn enkel laat me steeds meer in de steek en ik zie het even niet meer zitten. We vertrekken al strompelend naar de trein die ons naar terminal 5 brengt. We melden onszelf bij BA en printen de boardingpassen zelf uit. Het werkt dus wel ! Voor de zekerheid vragen we hoe ver het nog lopen is naar de gate. Oh een minuut of 2 of 3 mevrouw. Ja, ja, dat geloof ik niet helemaal. Lex besluit om een rolstoel te halen omdat hij me niet dat hele stuk wil laten strompelen.

Moeders voor de 2e keer in 1 week tijd in een rolstoel en door naar de security check. Nou dacht ik altijd dat de beveiligingsmaatregelen in de States erg uitgebreid waren, maar op Heathrow is het zowaar nog een graadje erger. De kids worden gefouilleerd omdat de scanner gaat piepen. Nou ja zeg, we zijn de afgelopen 12 uur maar liefst 2 keer door de security check in de States geweest en geen centje pijn en hier begint dat apparaat meteen te piepen. Merel en Fleming vinden het maar niets en dat kan ik me voorstellen. Ondertussen word ik, in de rolstoel, ook gefouilleerd en ook nog even met een of ander stokje getest op explosieven. Je voelt jezelf echt een crimineel op dat moment. Lex staat zichzelf ondertussen weer terug aan te kleden. Je hoeft nog net niet in je ondergoed door de beveiliging heen.

Maar goed, alles goed en we mogen door naar de gate. Daar komen we op tijd aan en omdat ik in een rolstoel zit mogen we eigenlijk meteen door naar het vliegtuig. Er wordt toegezegd dat er op Schiphol ook hulp klaar zal staan. Keurig op tijd vertrekken we en om 10.50 uur zijn we weer op Nederlandse bodem. We hebben het advies gekregen om als laatste uit het vliegtuig te gaan. Bij de gate staat netjes iemand ons op te wachten. Hij moppert wel een beetje op BA omdat ze niet het juiste aantal mensen hadden doorgegeven die assistentie nodig hadden. Lex zegt dat hij zelf de rolstoel wel zal duwen. Ik probeer nog wat te lopen, maar verga van de pijn. Het wordt dus weer een rolstoel voor mij.

Als we bij de douane aankomen staat er een enorme rij. We sluiten keurig in de rij aan, maar dat gaat toch niet zo makkelijk met een rolstoel. Na een kwartier horen we dat we ook via de medewerkersrij hadden gemogen. Tja dat is nu wel een beetje laat om te zeggen.

Als we door de douane heen zijn, gaan we naar de bagageband. Zodra we daar aankomen horen we de namen van een aantal mensen omgeroepen worden en of we onszelf even kunnen melden bij de bagage afhandelaar. We denken nog dat dat is om ons te assisteren met de bagage en de rolstoel. Hoe fout was die gedachte. Na een paar minuten vraag ik aan Lex wat er aan de hand is. Er blijkt wat bagage niet aangekomen te zijn. Ik ontplof, ik wil mijn bagage en naar huis naar mijn bed. Na enig speurwerk blijkt dat er niets van onze bagage in Amsterdam is aangekomen. Er staan 4 koffers op Heathrow bij BA en waar de andere 3 koffers en de kinderzitjes zijn………. Joost mag het weten. Tja terminal 5 was het toch ? Was dat niet de terminal die vorig jaar de bagage maar naar Italië stuurde om daar alles uit te laten zoeken ?

Om een lang verhaal wat korter te maken: we vertrekken met een lege auto naar huis en zodra de bagage er is krijgen we een belletje om af te spreken hoe de aflevering van de koffers gedaan zal worden. Omdat we nu toch geen koffers bij ons hebben, gaan we meteen de hond ophalen. We halen de auto en ik val in no time weer in slaap.

Chester is heel blij om ons te zien en dat zijn wij ook. Toch wel lang hoor om je hond 3 weken te moeten missen. Hij heeft het goed naar zijn zin gehad en mag een volgende keer weer komen logeren. Toch altijd leuk om te horen dat je hond zich heeft gedragen :-)

Om exact 15.00 uur zijn we thuis. Opa en oma staan ons al op te wachten met een lekker bakkie Nederlandse koffie. We gaan naar binnen en daar staat nog een verrassing op de kids te wachten. Opa en oma hadden ballonnen opgehangen en hadden namens papa & mama 2 nieuwe fietsen voor de kids in ontvangst genomen. Die hadden we voor de vakantie nog snel gekocht.

De kids zijn helemaal verbaasd dat ineens de fietsen binnen staan die ze graag wilden hebben. Toch knap van mama dat ze verrassing niet had verklapt.

Als opa en oma weer naar huis zijn, gaat Lex even op de bank liggen en de kids gaan wat tv kijken. Niet veel later hoor ik een 2 tonig snurkgeluid uit de kamer komen.

Als dat vannacht maar geen wakker meiske oplevert. Ook Fleming is in slaap gevallen op een stoel en als we hem om een uurtje of 8 naar bed brengen, slaapt hij gewoon door. Het manneke is helemaal uitgeput.

Even na 20.00 uur gaat de telefoon. De bagage is terecht en ze komen morgenochtend alles afleveren. Eh, dat dacht ik niet mevrouw. Dit gaat niet zomaar over 1 koffer, dit gaat over al onze bagage waar de traktatie van Fleming in zit en die hebben we dus wel morgenochtend nodig. Na enig aandringen wordt er een speciale koerier gestuurd en om 22.10 uur staan er keurig 7 koffers en 2 autostoeltjes in de gang. Het onderste gedeelte waarmee je de stoeltjes vast zet is van beide stoeltjes kwijt. Ook is er een handvat van 1 van de nieuwe koffers gesneuveld. Nou ja als dat alles is. De bagage is terecht, de vakantie is nu echt voorbij !

Voor de mensen die zich afvragen wat er met mijn rechter enkel aan de hand is. Ik ben vandaag naar de huisarts geweest en heb daar te horen gekregen dat ik een ontstoken enkelgewricht heb. Wanneer het precies is gebeurd weten we niet, maar het betekent dat ik een weekje met mijn voet omhoog moet zitten en ontstekingsremmers heb gekregen. Het uitpakken van de koffers en het opruimen van alles zal dus nog even moeten wachten. Ach dat overleven we ook weer wel.

Ik zal in de loop van de week nog de nabeschouwingen plaatsen, maar nu eerst even bij komen van de reis. Ter afsluiting nog 1 filmpje:

Dag 19: Happy Halloween

2009-09-07T18:37:00.001+02:00

Nadat iedereen zichzelf had voorbereid op een te gekke laatste avond vertrokken we rond 18.00 uur voor de laatste keer naar Magic Kingdom. Niet veel later meldden we onszelf op het parkeerterrein waar het gedeelte van Minnie speciaal voor vanavond vrij was gehouden. Het was zeer zeker drukker dan vanochtend, maar dat hoort eigenlijk ook wel bij zo’n speciale avond. Al die verkleedde kinderen en volwassenen waren een genot om te zien. Wij waren niet verkleed. Merel had haar Halloween jurk aan, Fleming wilde zijn spokenpak niet aan, dus die had net als papa & mama een Halloween shirt aan. Zo waren we toch een beetje in stijl.

Om 18.30 uur liepen we door de ingang en nadat we alle 4 het speciale Halloween Party polsbandje hadden gekregen, kon het feest beginnen. We liepen snel nog even bij de Bakery op Mainstreet binnen voor wat te eten en drinken en daarna meteen door naar een rustig (rook)plaatsje zodat we eerst maar eens gaan uitzoeken wat er allemaal te doen is.

Om exact 19.00 uur wordt het startsein van Mickey’s Not So Scary Halloween Party gegeven en ook wij zijn er helemaal klaar voor. Let’s have fun ! We hebben besloten om eerst het trick or treat gedeelte te doen en dan later op de avond de shows. Wat onwennig lopen we Tomorrowland in en melden onszelf bij het eerste Trick or Treat station. Zodra Merel & Fleming merken dat ze bij zo’n station een hand vol met snoep krijgen, is de interesse voor trick or treat gewekt. Dus hup snel door dan maar. We dansen wat met Goofy, Pluto en Stitch. We gaan op de foto met Minnie en de kids scoren heel veel snoep. Wat een te gekke avond zeg.

Als we Fantasyland in lopen horen we ineens Nederlanders. Ik kijk meteen en zie een oranje buggy. Dat moeten John, Anne & Tim (Need.Magic van het Orlando forum) zijn. En jawel hoor, ze waren het. Zij hadden ons herkend aan de Halloween shirts. We staan even gezellig te kletsen en de kids vermaken zich ook. Helaas valt Tim tijdens een klauterpartij en dat is even niet zo leuk. Maar gelukkig valt de schade zo te zien mee. Na een kwartiertje kletsen en de afspraak om in Nederland elkaar te ontmoeten, we wonen 25 kilometer bij elkaar vandaan, vertrekken John, Anne & Tim naar Mickey’s Toontown om nog wat candy te scoren. Wij vertrekken richting Liberty square. De kids zijn al aan hun voorraad snoep begonnen, dus het stuitergehalte is erg hoog. Zodra het stuitergehalte omhoog gaat, gaat het luister vermogen omlaag en dat merken we. Gelukkig hadden we onszelf hier op ingesteld.

De vermoeidheid begint ons echter parten te spelen en ineens slaat Fleming’s vrolijkheid om in een enorme huilbui. Het manneke is helemaal op. Tijd om een rustiger plekje op te gaan zoeken en dan zien we vandaar uit wel verder. We kijken Happy HalloWishes Fireworks. Een mooie vuurwerkshow die niet alleen rond het kasteel is, maar dit maal veel breder over het park verspreid is. We genieten er van al moet ik persoonlijk zeggen dat de vuurwerkshow bij de Princess & Pirates Party wat mij betreft nog steeds de kroon spant.

Na het vuurwerk lopen we naar het kasteel om Villian's Mix & Mingle te kijken. Een show met veel Disney slechteriken. Na de show komen de Villian’s van het podium of en kun je met ze op de foto. Dit hebben we maar over geslagen omdat de kids echt moe waren. We lopen naar Mainstreet USA en duiken nog even bij Imporium naar binnen. Merel had immers nog een klein tegoed op haar giftcard staan en ze wilde voor dat bedrag wel oorbelletjes kopen. De oorbelletjes zijn snel uitgezocht en er worden ook nog 2 knuffels, een Mickey en een Minnie in Halloween kostuum, aan de aankopen toegevoegd. We rekenen af en gaan een plaatsje zoeken voor de Mickey's Boo-to-You Halloween Parade. Het regent ondertussen, dus schuilen we onder een afdakje.

Zodra de parade Mainstreet in komt, probeer ik Lex en de kids onder het afdak uit te krijgen, maar zij kijken wel van een afstandje. Ik leef mezelf nog even flink uit met m’n camera.

Na de parade is het dan toch echt tijd om afscheid te nemen. We hebben een fantastische avond achter de rug. Helaas komt er ook een eind aan alle goede dingen. We laten onszelf nog 1 keer op de foto vastleggen en vertrekken dan rustig richting de uitgang.

Bij de uitgang staat nog een enorme kar met snoep. Castmember checken nog even of dat alle kinderen wel voldoende snoep hebben en vullen de voorraad nog even flink aan. De kids vinden dit absoluut niet erg natuurlijk. We zwaaien nog 1 keer naar het treinstation en vertrekken naar huis.

Nog voordat we het parkeerterrein zijn afgereden, slapen onze spookjes al. Fleming wordt niet eens wakker als we hem in zijn bedje leggen. Merel is nog wel even wakker geworden om haar tandjes te poetsen, maar daarna viel ze weer als een blok in slaap. Niet gek natuurlijk na zo’n lange, mooie dag.

En papa & mama ? Gaan zij nog naar bed vannacht of neemt het inpakken van de laatste spulletjes toch meer tijd in beslag ? We zullen het zien……..

Dag 19: Er is er één jarig !

2009-09-06T23:05:00.001+02:00

Vanochtend stond de wekker weer erg vroeg. De bedoeling was om Merel om 7.00 uur wakker te maken en dat we dan rustig haar kadootjes konden geven. Zeven uur hebben we niet gehaald, maar om 7.10 uur werd ons jarige meiske wakker gezongen. In tegenstelling tot de voorgaande dagen was ze nu wel redelijk snel wakker, of althans aanspreekbaar ;-) Ze was heel erg blij met haar kadootjes en de kaartjes voor de Halloween Party van vanavond waren helemaal top !

Het ontbijt van deze ochtend bestond uit een mierzoete verjaardagstaart. Daar had Merel heel erg naar uitgekeken. Ze genoot helemaal en dat kun je ook wel zien.

Nadat iedereen was aangekleed en zijn tandjes had gepoetst, dat was wel nodig na al die zoetigheid, vertrokken we rond 8.15 uur naar Magic Kingdom. Het viel ons meteen op dat het zeer rustig was. Om 8.30 uur stapten we in de tram die ons van het parkeerterrein naar de monorail bracht. Alles liep zo voorspoedig dat we om 8.50 uur ook al de verjaardagbutton en de Disney Giftcard op zak hadden. Merel is helemaal blij met haar eerste “creditcard”

We zien de openingsshow en lopen daarna rustig via Mainstreet naar Fanntasyland. We maken er een klassiek TGM ochtendje van. Als we om 10.00 uur naar Frontierland lopen is het er nog helemaal leeg ! Merel wil graag voor de eerste keer in haar leven zelf fastpasses halen. Nou meis, leef jezelf uit zou ik zo zeggen. De keuze valt op fastpasses voor Big Thunder Mountain. Niet dat we de fastpasses nodig hadden, want de wachttijden waren maar 5 minuten voor zowel BTM als voor Splash Mountain. We hebben weer een nat pak gehaald in Splash en de kids hadden natuurlijk de grootste lol. Want laten we eerlijk wezen, wat is er nou leuker dan een nat pak voor papa & mama en zelf bijna niet nat worden ? Nu maar hopen dat we voor 12.00 uur droog zijn, want we kunnen natuurlijk niet met een natte broek bij Cinderella en haar vriendinnen aankomen.

We pakken de trein om weer terug in Mainstreet te komen. Tja want een eigen creditcard hebben is één, maar het geld uitgeven is natuurlijk nog veel mooier. Terwijl we in de trein zitten belt oma. Maar omdat we zoveel lawaai op de achtergrond hebben, zeggen we dat we zo terug bellen. In Mainstreet aangekomen lopen we voor de 3e keer tijdens deze vakantie tegen de Shake it, Move it, Celebrate it street party aan. We kunnen er blijkbaar maar niet omheen. Maar nadat de parade voorbij is getrokken, hebben we een rustig plekje gevonden om oma en opa & oma te bellen.

Nadat we het thuisfront hadden gesproken, lopen we naar binnen bij Imporium in de hoop dat ze hier het glitterpakje van Hannah Montana hebben. Helaas voor Merel is het er niet. Ik probeer haar nog het Hannah Montana pak met het gouden jasje aan te bevelen, maar dat wil ze niet. Dan de Belle jurk misschien ? Nee, nee en nee. Het liefst wilde ze dat we nu meteen naar Downtown Disney zouden rijden om daar het juiste kostuum te gaan halen. Helaas voor Merel ging dat feest niet door. We hadden immers zowat hemel en aarde bewogen om bij de prinsessen te eten en dat zal ook gaan gebeuren.

En ineens zette Merel zich over haar teleurstelling heen en kwam ze met het kostuum van Rosetta, één van de elfjes uit Tinkerbell aanzetten. Ik vraag nog of ze niet liever het kostuum van Tink zelf heeft, maar nee want ze vindt rood mooier dan groen. “Het blijft een vrouw” zou haar papa zeggen ;-) Goed keuze gemaakt, gepast en goed bevonden door alle partijen. Hup naar de kassa en afrekenen maar. Ze hield zelfs nog wat geld over op haar kaart.

Ondertussen was het toch wel tijd om richting het kasteel te lopen. Onderweg komen we Petemoei nog tegen. Fleming wil niet met haar op de foto. Dat had al een signaal kunnen zijn………. We komen aan in het kasteel, melden ons netjes en sluiten aan in de rij om op de foto te gaan met Cinderella. Als we aan de beurt zijn wil Fleming eigenlijk niet op de foto. We laten op hoop van zegen toch een familiefoto maken. We zullen wel zien wat er van komt.

Na de foto mogen we naar boven om aan te schuiven aan Cinderella’s Royal Table. Cinderella heeft de kok geïnstrueerd om als voorgerecht een gerecht te maken met de specialiteiten van het kasteel. Dat was een erg lekker begin. Als hoofdgerecht kregen we Major Domo's Favorite Pie. Wederom erg lekker. Het was een soort stoofvlees in bladerdeeg met allerlei groentes en kaas er bij. De kids hadden een hotdog en chicken fingers als hoofdgerecht. Dat vond ik een beetje tegenvallen. We hadden een kleine hoop dat ze ook voor de kids iets koninklijks zouden maken. Maar eigenlijk maakte het voor de kids niet uit want die hadden het veel te druk met de bezoekjes van Sneeuwwitje, Jasmine, Aurora & Belle. Jasmine viel trouwens nog even uit haar rol. Ik vroeg haar of ze vanavond ook naar het feest ging. Kijkt ze me verbaasd aan en vraagt: “which party ?” Dus ik vraag nog of ze geen uitnodiging heeft gehad en ze zegt nee. Als ik haar uitleg dat de Halloween Party bedoel, snapt ze het pas. Maar natuurlijk ging ze vanavond naar het feest. Ja, ja, dat zal vast haar tweelingzusje zijn :-)

Als toetje werd er voor Merel een klein taartje gebracht. De serveerster zei dat ze zo zou terug komen maar dat duurde iets langer dan verwacht. Dus mama niet te flauw en het kaarsje op het taartje aangestoken. Zo ging dat bij Chef Mickey’s vorige week ook. Komt de serveerster aan gesneld en zegt dat we haar ceremonie in de war schoppen en dat ze nog zou gaan zingen voor Merel. Dus ik blaas snel het kaarsje uit, verontschuldig mezelf en zeg haar vooral door te gaan met de ceremonie. Schiet de serveerster in de lach en zegt dat we “so funny” zijn. We konden er allemaal smakelijk om lachen. Enfin de serveerster steekt het kaarsje weer aan we zingen met z’n allen Happy Birthday en dan mag Merel dan toch het kaarsje uitblazen. Mama was natuurlijk te laat met het nemen van de foto, dus hup weer dat kaarsje aan voor de foto en nog een keertje uitblazen. Jaaaaaa, de foto is gemaakt. Merel mag eindelijk aan haar taartje beginnen en de serveerster loopt lachend weg.

Niet veel later wordt de foto met Cinderella gebracht en we zijn eigenlijk teleurgesteld. De serveerster komt weer en vraagt of de foto naar wens is. We leggen uit dat de fotograaf er niets aan kon doen, maar dat we het jammer vinden dat Fleming er met zo’n boos gezicht op staat. Geen probleem, we mogen terug naar beneden voor een nieuwe foto. Toch weer wel netjes dat dat zo maar kan. We bedanken haar voor de tip en verlaten het restaurant en melden ons bij de fotograaf. We worden er even tussen geschoven en Cinderella herkent ons nog. Dit maal weten we Fleming aan het lachen te krijgen en duimen dat dit een echte mooie familie foto zal zijn.

De foto is pas een half uur later klaar en dus moeten we even dat half uurtje overbruggen. Tja en dan ga je natuurlijk naar Buzz Lightyear om voor de laatste keer deze vakantie er nog even lekker op los te schieten. Dit keer doen we de jongens tegen de meiden en de meiden winnen ! Lex sputtert nog even tegen en zegt dat het kwam door Fleming’s stuurwerk. Dag Lex ! De verliezer mag naar het kasteel lopen om de foto en dus vertrekt Lex weer richting het kasteel.

Ondertussen houdt Merel het niet meer vol en weet ze mij er van te overtuigen dat ze haar Elfjes kostuum aan mag. Onder de belofte dat ze dan vanavond haar Halloween jurk aan doet, vertrekt ze richting de wc’s en kleed ze transformeert ze zichzelf tot elf. En ik moet toegeven dat het jurkje haar schattig staat. Als Lex terug is met de nieuwe foto’s, die nu wel mooi zijn, laten we nog wat foto’s maken van onszelf in Mainstreet en nemen we afscheid van het reguliere Magic Kingdom. We komen vanavond nog wel terug maar dan is het Halloween !

Omdat vooral Merel gisteren zo teleurgesteld was over het niet naar Typhoon Lagoon gaan, hebben we besloten om vandaag toch nog even een uurtje die kant op te gaan. De kids waren door het dolle heen dat we toch nog naar Typhoon Lagoon gingen. Om 14.15 uur waren we er en tegenover de relatieve rust in Magic Kingdom was het daar wel druk. Maar gelukkig konden we toch nog naar binnen en konden we nog lekker een uurtje afkoelen in het water.

Rond een uurtje of half 4 zijn we weer gaan aankleden. Ik wilde graag toch nog even naar de Premium Outlets. Daar aangekomen ben ik snel de auto uit gestapt, de Guess winkel ingelopen, de tas die ik graag wilde gepakt, althans het compromis qua kleur dan ;-) en afgerekend. Sinds vrijdag 4 september ben ik de trotse eigenaar van deze tas:

Daarna zijn we nog even gestopt bij de nieuwe golf winkel naast de Premium Outlets. Ze hadden er hele leuke golfsets, maar Lex wilde echt geen nieuw golfset hebben. “Die paar keer per jaar dat ik speel is het niet waard om nu een hoop geld uit te geven aan een nieuw golfset.” Tja daar zie je dan toch de tegenstelling tussen mij en manlief. Of moet ik zeggen het verschil tussen vrouwen en mannen. Als ik iets leuks zie dan ga ik er ook voor, ook al gebruik ik iets niet dagelijks. Lex niet, die beredeneert dat dan helemaal en trekt de conclusie dat de kosten niet te vergelijken zijn met de baten. Ach misschien maar goed dat we niet alle 2 zo impulsief zijn………..

Zonder nieuw golfset verlieten we dus weer de winkel en gingen we naar huis. Het was tijd om onszelf klaar te gaan maken voor onze laatste avond in Orlando.

Dag 18: Strand, sneeuw en shoppen

2009-09-06T17:13:00.001+02:00

Vandaag zijn we lekker rustig wakker geworden, althans dat was de bedoeling. We hadden pas om 10.00 uur een afspraak met Mickey and the gang ergens op het strand. Merel had echter haar zinnen gezet op zwemmen in de ochtend. Tja dat ging natuurlijk niet, want we wilden niet te laat zijn voor het ontbijt. Het kostte enige overtuigingskracht, maar uiteindelijk ging Merel mee. Wat ze niet wist is dat de zwemspullen al in de auto lagen.

Oké, bestemming: Cape May Café @ Disney’s Beach Club. Daar rijd je zo naar toe toch ? Mmmmmm, de Boardwalk was zo gevonden, maar voor de Beach Club moesten we toch nog wel even wat verder door rijden. Het was dan ook al na 10.00 uur toen we onszelf meldden bij Cape May. Gelukkig konden we zo aan tafel want we hadden toch wel een beetje honger gekregen.

Zodra we zitten komt meteen Minnie al langs. Pas nu beseffen de kids dat we een character breakfast hebben. Ook Donald en Goofy komen ons even hallo zeggen. Donald en Goofy hebben er in eerste instantie niet zo veel zin in, maar dat wordt met de 2e ronde (een verse Donald & Goofy ?????) ruimschoots goedgemaakt. Helaas was Mickey al aan het zwemmen en kon hij niet langs komen.

Het was leuk om een aantal characters eens in een ander outfit te zien. Het eten was voor buffet standaarden van goede kwaliteit en de aankleding van het restaurant was helemaal top. Kortom: als je eens niet naar de standaard character dinings wil, maar eens iets anders wil, dan is Goofy’s Beach Club zeker het overwegen waard.

Als we klaar zijn met eten vragen de kids wat we nu gaan doen. Vandaag was benoemd tot mama-dag, dus ik mocht het zeggen. In eerste instantie wilde ik toch graag naar Animal Kingdom, maar omdat we niet naar de Disney waterparken waren geweest, besloot ik dat de kids mochten kiezen tussen wind en sneeuw. Er werd unaniem gekozen voor sneeuw. Toen ik vertelde dat we naar Blizzard Beach gingen was iedereen blij. Pas na een paar minuten vraagt Merel waar we naar toe waren gegaan als ze voor wind hadden gekozen. Ik zeg eerlijk dat we dan naar Typhoon Lagoon waren gegaan. Meteen huilen en stress op de achterbank:” Ik wil niet naar Blizzard Beach, ik wil naar Typhoon Lagoon !” Zo gaat dat echter al een paar weken, we houden ons bij de eerste keuze: Blizzard beach it is !

Merel moppert nog wat, maar zodra we binnen zijn en zijn omgekleed houdt het gemopper op. We zoeken een plaatsje op en vinden nog 3 stoelen bij een rookplekje. Ideaal want echt op de stoelen zitten zal wel niet gebeuren en vanaf de rookplaats kunnen we de kids mooi in de gaten houden. Nog even snel insmeren en de waterpret kan beginnen.

We hebben de grootste lol en zijn blij dat we toch nog even naar dit park zijn gegaan. De kids klauteren over ijsschotsen naar de andere kant van het water, we gaan met de kabelbaan naar boven om met z’n allen in een family raft weer naar beneden te gaan en we dobberen wat rond in de Lazy River.Het is vrij rustig in het park, dus wat willen we nog meer.

Tegen half 4 vinden we het mooi geweest en vertrekken we richting de Orlando Premium Outlets. We nemen een lekkere frozen lemonade en gaan op schoenenjacht voor de kids. Bij de eerste winkel slagen we meteen. Maar liefst 5 paar schoenen voor $ 125,- Je lacht je 3 slagen in de rondte. Moet je in Nederland eens proberen om schoenen voor de kids te kopen onder de € 20,-. Dat lukt je bijna niet, laat staan Tommy Hilfiger schoenen voor € 20,- Wat een heerlijk land om te shoppen is het toch hier.

We wandelen nog wat verder door de Premium Outlets en zien een Guess winkel. Ik ben nu toch wel eens benieuwd naar die tassen van Guess. En Lein & Nancy ik moet zeggen dat ik jullie nu snap. Het zijn inderdaad gave tassen ! Het is dat Lex en ik het niet helemaal eens waren over de kleur, anders had ik op dat moment een Guess tas gekocht. De kids hebben het echter helemaal gehad en een normaal gesprek (over tassen) tussen papa & mama is niet mogelijk. We besluiten om naar huis te gaan voordat er koppen tegen elkaar geslagen worden ;-) Merel heeft de hele weg naar de auto lopen gillen dat ze ook iets nieuws wilde hebben. Eh pardon dame ? Kijk eens in die tas met schoenen ! We zijn naar huis gereden en hebben beide kids tot bedaren gebracht. De verleiding was groot om ze meteen naar bed te doen, maar er moest nog gegeten worden. Op naar Downtown Disney, op naar de Earl voor een laatste keer een Tuna Sandwich. We zullen de broodjes van de Earl weer gaan missen.

We lopen via de speelgoedwinkel naar de Lego Store alwaar de kids meteen naar het speelgedeelte gaan en zelf met Lego gaan spelen. Papa blijft bij ze en mama duikt de Lego Store in om namens opa & oma een kado voor Fleming te kopen. Dat lukt aardig, maar het afrekenen verloopt wat minder vlot. Na ruim 20 minuten sta ik dan toch buiten. Ik steek snel over naar de Disney Store en stel een armband met bedeltjes samen voor Merel. Want ook voor Merel mochten we namens opa & oma nog een kado uit zoeken. Ook dat is gelukt. Ik loop snel naar de auto om de spullen er in te leggen en loop daarna terug naar Lex en de kids. Missie geslaagd !

Het is inmiddels al na 21.00 uur. Morgen wordt het ook weer een lange dag, dus tijd om 2 spookjes naar bed te doen. Nadat we toch nog even in de Disney Store hebben gekeken, vertrekken we naar huis. De kids liggen om 22.00 uur op bed en slapen meteen. Misschien iets te laat om het morgen een hele dag vol te kunnen houden. We zullen het zien.

Lex en ik gaan nog even de laatste 2 koffers inpakken. Dan hoeven we morgen allen de “rommel koffer” nog maar te doen en dan zijn we zo klaar. Zou het echt allemaal zo soepeltjes verlopen ??????? Tegen een uurtje of 11 duik ik nog even mijn laptop in en sluit weer veel te laat af. Niet handig mama !

Dag 17: Raindrops keep falling

2009-09-04T18:48:00.000+02:00

Toen we vanochtend vroeg naar buiten keken, zagen we dat het nog steeds regende. We hadden niet veel animo om in alle vroegte al bij het treinstation van Magic Kingdom te staan om in de regen naar de openingsshow te kijken. Dus deden we het rustig aan en vertrokken we pas na 9.00 uur richting Magic Kingdom. Op het parkeerterrein was het ontzettend rustig. Zo leeg hadden we het parkeerterrein nog nooit gezien. Tja het regende wel, maar zo rustig hadden we het nou ook weer niet verwacht.

Toen we even voor half 10 bij het Ticket & Transportation Center aankwamen, zagen we de eerste verrassing van vandaag. De borden voor de Halloweenparty’s stonden er. Zodra we met de monorail bij Magic Kingdom kwamen, zagen we dat het treinstation ook al helemaal in Halloween stijl is. Het gaat echt gebeuren. We gaan Halloween “mee maken” in de States.

We liepen vol verwondering door Mainstreet. Het geeft toch wel een heel apart sfeertje al die Halloween decoraties. Heel erg leuk om een keer te zien.

Zoals gezegd was het rustig. Het miezerde wat, maar niet om echt nat van te worden. We liepen via Tomorrowland naar Mickey’s Toontown. Tot onze verbazing was Toontown al open dus hup snel naar Tinkerbell voordat de wachtrij te lang wordt. We sloten om 9.50 uur aan in een rij van 15 minuten. Deze 15 minuten werden uiteindelijk 20 minuten, maar dat hadden we er graag voor over om eindelijk Tink eens te zien. En daar was ze dan: Tinkerbell. Ze nam alle tijd voor iedereen (verklaard ook meteen de lange wachtrijen :-) ) en toen ze vroeg waar we vandaan kwamen legde ze ons haarfijn uit dat het niet The Netherlands is maar Neverland.

Toen het tijd was voor het statieportret durfde Fleming ineens niet meer. Tink haalde hem toch over, met deze foto als resultaat:

Op een gegeven moment vond Tink het wel genoeg en werden we door haar keurig afgeleverd bij haar vriendinnetje: Rosetta. Tenminste dat ze Rosetta heet, hebben we later uit de handtekeningenboekjes geleerd. Tinkerbell kennen we allemaal, maar de andere feeën…….. daar moeten we toch nog maar eens op studeren. Alhoewel, ik ben al blij dat ik na zoveel jaar eindelijk alle prinsessen uit elkaar weet te houden met Engelse naam, Nederlandse naam en de mannen die er bij horen. Moet ik me nu ook nog gaan verdiepen in de feeën ?

Toen we bij de feeën naar buiten liepen, zagen we dat de wachttijd inmiddels was opgelopen tot 75 minuten ! Go figure hoe populair die meiden zijn hier. We lieten Toontown snel achter ons maar niet voordat we nog een keertje in de Goofy Barnstormer waren geweest. Daarna was het tijd voor familie beraad over de volgende attractie. De kids wilden graag in Astro Orbiterr, maar ik zag de bui al letterlijk hangen. Ik koos eieren voor mijn geld en dook snel een winkeltje in. Niet veel later kwamen er 3 verzopen katjes de winkel in gerend.

Ze hadden het niet nodig gevonden om hun poncho’s aan te doen. Echter toen mama haar antieke Disney poncho, jullie weten wel nog zo’n fel gele, aan trok wilde Fleming toch ook wel een poncho. Lex deed er ook één aan, maar Merel hoefde niet zo nodig. Wat jij wil meis. Na even te wachten en tot de conclusie te komen dat het voorlopig echt niet zou stoppen met regenen, waagden we het toch maar om de oversteek naar Buzz te maken. Daar konden we zo doorlopen, ondanks dat we geen fastpasses hadden. We hebben weer de nodige schietschijven geraakt en dit maal werd Lex tot winnaar uitgeroepen.

Het regende nog steeds, dus snel naar de buren van Buzz: de monsters van Monsters Inc. Daar konden we tenminste een tijdje schuilen. Ook dit blijft een leuke show. Voor de kids is hij niet te volgen, maar gewoon het zien van hun vriendjes uit Monsters Inc. vinden ze al leuk. Natuurlijk hadden we net genoeg energie bij elkaar gelachen om weer vrij gelaten te worden.

Ondertussen liep de klok al richting 12.00 uur, dus tijd om iets te eten te scoren. Het eerste restaurant dat we tegen kwamen was het Plaza Restaurant en ze hadden nog wel een tafeltje voor ons vrij. Nou laten we dat maar doen dan. We gingen naar binnen en bevroren zowat. Normaal is het lekker om in een ruimte met airco te komen, maar vandaag was dat niet echt lekker. We hadden alle 4 kippenvel. We hebben snel iets gegeten en tegen half 1 ben ik snel naar buiten geglipt om wat foto’s te maken van de Move it, Shake it, Celebrate it Street Party. Oké ik beken; eigenlijk ben ik gevlucht voor de kou in het restaurant ;-) Niet veel later kwamen Lex en de kids ook. Het is nu de 2e keer dat we de muziek van dit straatfeest horen en het blijft een partij herrie waar je U tegen zegt. Ach we zullen er wel te oud voor worden……. (Ja Robert Jan, wij mogen dat zeggen :-) )

Nadat de rust was wedergekeerd in Magic Kingdom zijn we overgestoken naar Adventureland om Rafiki & Jasmine even hallo te zeggen. In het winkeltje bij Jasmine stond een bordje met de vraag wat de 1e wens was van de Geest. De kids wisten het niet, maar Lex wel. Hij kreeg een mooi certificaat en was als een kind zo blij :-) Wie overigens ook het antwoord op de vraag weet, mag het zeggen.

Bij de piraten, waar Fleming absoluut niet naar toe wil dit jaar, zit een standje waar je van die hairwraps kunt laten maken / doen in je haar. Merel had al een paar keer uit haar mond laten vallen dat ze dat wel erg leuk vond. Nou vooruit, kleuren en kralen uitzoeken en zitten maar. En blij dat ze was ! Heel serieus ging ze zitten en ze voelde zich een hele grote meid. Het eindresultaat een klein kwartiertje later:

Goed, laten we eens gaan kijken hoe druk het is bij de Big Thunder Mountain Railroad. Onze monden vielen open toen we zagen dat we eigenlijk meteen door konden lopen. Dat hebben we nog nooit meegemaakt midden op de dag ! Toch wel lekker dat we nog een weekje in september hebben kunnen meepakken, want je merkt echt dat het nu rustiger is in de parken dan de 2 weken er voor. We zijn natuurlijk meteen bij deze Mountain naar binnen gelopen. Dit maal zonder een gillende Fleming. Hij verkondigde namelijk dat hij nu een jaartje ouder was en dat hij dus nu niet meer bang was voor het op hol geslagen treintje. Ach soms geef ik het op om de gedachtengangen van een 6 jarig kind te volgen :-)

Om alvast een beetje in de Halloween stemming te komen zijn we ook nog even op bezoek geweest bij de 999 spoken in de Haunted Mansion. Fleming zag het eerst niet zo zitten, maar toen we de spoken verlieten, liep hij flink te dollen. Fijn om te weten, want anders zouden we zomaar een klein probleempje kunnen hebben aanstaande vrijdag.

Tegen 15.00 uur zijn we richting Mainstreet gelopen om het park te verlaten. Lex wilde toch wel heel erg graag naar Up en die draaide om 16.10 uur. We keken nog even naar de middagparade en kregen daarna de kids schoorvoetend mee en alleen onder de belofte dat we later nog terug zouden komen om nog in Peter Pan te gaan. We zullen zien, we zullen zien. We zijn meteen naar Downtown Disney gereden en kwamen in een bijna lege zaal in het AMC Theater. We hebben genoten van Up. Het is een echte film met een lach en een traan. Alhoewel, we hebben niet echt gehuild, maar om aan te geven dat er hele grappige momenten in zitten en ook best droevige momenten. Een aanrader !

En zoals beloofd zijn we na Up nog even op en neer gereden naar Magic Kingdom om naar Peter Pan te gaan om vervolgens het park weer te verlaten. We lijken wel gek, ik weet het. Maar dan wel prettig gestoord :-)

Het avondmaal hebben we genuttigd bij Outback. Het was kwalitatief slecht en dat zijn we niet gewend van Outback. Laat ik het daar maar op houden anders kom ik ongetwijfeld als een zeurpiet over. Na het eten zijn we naar huis gereden en zijn de kids meteen hun bedje in gedoken. Lex en ik zijn alvast begonnen met het inpakken van de koffers. Tja ook voor ons zit het er helaas bijna op. We hebben 2 koffers ingepakt en daarna ben ik achter mijn laptop gekropen. Ik liep immers al weer een aantal dagen achter en dat kan ik de trouwe lezers natuurlijk niet aan doen. Het is al 3.00 uur in de nacht als ook ik in bed kruip. Veeeeeeeel te laat natuurlijk !

We kunnen terug kijken op een lekkere relaxte dag in Magic Kingdom die ondanks de regen toch zeer geslaagd was.

Het filmpje van vandaag: Welke muziek er uiteindelijk onder zal komen weet ik nog niet. Ik had er heel toepasselijk “Raindrops keep falling” onder gezet, maar daar was Youtube het niet mee eens. Ik ben dus zeer benieuwd hoe dit filpje er morgenochtend uit ziet………………

Nog even een kort berichtje vanuit Orlando

2009-09-04T17:18:00.001+02:00

Beste allemaal,

Allereerst willen we jullie heel erg bedanken voor alle felicitaties voor ons jarige meiske. Ze is echt jarig en laat dat ook aan iedereen weten.

Zoals jullie wellicht weten hebben we nog een hele drukke avond voor de boeg. We hebben er enorm veel zin in alleen heb ik zo’n vermoeden dat we uitgeput zullen zijn als we vannacht thuis komen. De wekker gaat morgen al om 6.00 uur, dus het zal een kort nachtje worden. Ik zal proberen om morgen tijdens het wachten op JFK nog een update te plaatsen, maar mocht dat niet lukken, dan beloof ik dat ik volgende week alles vertel over onze laatste dagen in Orlando.

Ons jarig Jetje met haar nieuwe elfjes kostuum. Merel is nu het officiële hulpje van Rosetta.

Greetz vanuit een warm Orlando !

Dag 16: Niks, noppes, nada

2009-09-03T02:43:00.000+02:00

Over dag 16 valt eigenlijk niet zo veel te vertellen. We slapen lekker uit, rommelen wat in het appartement, ondernemen een poging om richting Blizzard Beach te gaan, maar besluiten om toch niet te gaan en dat is het wel zo’n beetje. Gewoon even een dagje helemaal niks doen. Gelukkig doet mijn been geen pijn meer, maar ik houd mezelf toch maar een dagje rustig.

Tegen een uurtje of 6 rijden Lex en Merel even naar Downtown Disney om broodjes te halen bij de Earl en komen klets, maar dan ook klets nat weer thuis. Zelfs de poncho’s hadden niet geholpen om een beetje droog te blijven. Ze hadden een echte Floridiaanse bui op hun bolletje gehad met natuurlijk ook het nodige onweer. Lex heeft Merel uitgelegd hoe het zit met het tellen tussen de lichtflits en de donderslag in de hoop dat ze wat minder bang zal zijn voor onweer.

Ik heb mezelf vermaakt met een Bones marathon. Maar liefst 5 afleveringen achter elkaar werden er uitgezonden. Helaas had ik er al 2 van gezien, maar op de andere zender was NCIS, dus ik heb mezelf niet verveeld.

Zoals gezegd: we hebben vandaag niks, noppes, nada gedaan en dat was heerlijk ! Er is zelfs niet 1 foto gemaakt. Wie had dat verwacht dat zelfs de fototoestellen een dag rust zouden krijgen ;-)

Dag 15: Parents watch your children

2009-09-03T02:22:00.001+02:00

Vandaag werden we pas om 8.45 uur wakker gemaakt door de kids. Voor onze spookjes was het gisteren ook laat geworden, dus niet zo gek dat ze wat later wakker waren. Nadat we allemaal aangekleed waren, waren we helemaal klaar voor een mooie, lange dag in Epcot. Laat de dag maar beginnen ! Dat deze dag iets minder mooi zou eindigen wisten we op dat moment nog niet. Maar laat ik niet op de zaken vooruit lopen en gewoon bij het begin beginnen.

Ondanks dat we wat later wakker waren geworden, reden we toch iets na 10.00 uur al het parkeerterrein van Epcot op. Wat we zagen was een bijna leeg parkeerterrein. We merkten wel dat we anders moesten rijden dan we normaal gewend zijn. Al snel werd duidelijk waarom. Men had besloten om het vandaag eens anders aan te pakken. We laten mensen die vroeg zijn niet dicht bij de ingang parkeren. Nee, die mogen parkeren op het verst weg gelegen gedeelte van het parkeerterrein en als klap op de vuurpijl laten we vandaag ook geen trams rijden. Normaal gesproken draaien we onze hand niet om voor een extra stukje lopen, maar als het al boven de 30 graden is, dan is het toch best ver naar de ingang van het park hoor.

Als we binnen zijn lopen we even bij Guest Relations binnen om te vragen wat de diepere gedachtengang is van het nieuwe parkeerbeleid. Daar waren ze zowaar net zo verbaasd als wij waren en vonden ze het ook belachelijk dat er geen trams reden. Ter compensatie voor de “verloren” tijd kregen we een fastpass voor het hele gezin. Niet dat het ons daar om ging, maar zo’n fastpass is altijd mooi meegenomen ;-)

Goed, we lieten de aankomst snel achter ons en meldden onszelf bij Kim Possible om haar te helpen later die dag. We werden verzocht om onszelf rond 11.30 uur te melden in Italië en daar zouden we onze opdracht krijgen. Eerst maar richting Spaceship Earth. De kids zaten bij elkaar en hadden de grootste lol samen. Aan het eind van de rit hebben we smakelijk gelachen om het filmpje.

We hadden wel zin in een ritje met de snelle auto’s (TestTrack) en Lex had een half uurtje eerder fastpasses gehaald voor deze attractie. Het gevolg was dat we binnen 10 minuten al in de auto zaten. Het blijft toch wel 1 van onze favorieten in Epcot deze attractie. Na TestTrack wilden de kids even afkoelen bij de Coca Cola / TestTrack auto en terwijl ze dat deden, liep ik even bij Mousegear naar binnen om andere schoenen. Ik had mijn gympen aan en die deden verschrikkelijk zeer. Na een kleine 10 minuten kwam ik naar buiten met Fitflops. Dat zijn blijkbaar hele speciale flipflops. Ach, ik vond ze er gewoon leuk uit zien en ze zaten lekker. Gelukkig had ik ook nog Mickey Crocs gekocht want mijn Fitflops maakten mij alles behalve fit. Binnen een uur had ik blaren.

Enfin, we waren op weg naar Italië om onze kimmunicator in ontvangst te nemen. Daar kregen we te horen dat we naar Japan moesten om daar Kim Possible te gaan helpen. Zo gezegd, zo gedaan dus wij op pad naar Japan. Daar hebben we de lampen voorzien van vuur, het water gezuiverd, de wind weer laten waaien en een bebe gereset. Japan was gered !

We vonden het zo leuk dat we Kim nog wel een keer wilden helpen. Onze volgende opdracht was in Frankrijk. Daar moesten we in 4 opdrachten Junior Junior en Junior Senior ontmaskeren. Ook dat is ons, ondanks de hitte, gelukt.

Het was al weer 13.00 uur geweest dus echt tijd voor een volgende opdracht hadden we niet. We hadden immers een lunch date ergens in een kelder in Canada. Om 13.30 uur meldden we ons bij Le Cellier en keken elkaar verbaasd aan dat het er zo rustig was. Dit is HET restaurant in Disney waar je bijna geen reservering voor kunt krijgen en moet je zien: bijna leeg. Dit zou echter snel veranderen want niet veel later zat Le Cellier bommetje vol.

We hebben heerlijk gegeten en met name het toetje was om je vingers bij af te likken. Het was één caloriebom maar een kniesoor die daar op let. Volgende week maandag wordt Sonja weer van stal gehaald.

Na het eten wilden de kids graag nog een land redden. De voorkeur ging naar Duitsland, maar helaas voor de kids was alleen Mexico nog beschikbaar. Ook dit was weer een leuk avontuur en het is wonderbaarlijk hoe goed kinderen op details letten. Nadat we ook Mexico hadden gered van de ondergang wilden de kids graag nog een opdracht doen maar papa & mama vonden het mooi geweest. We zijn nog even bij de 3 Cabaleros wezen kijken en daarna wilden we graag de World Showcase even verlaten. Het was ontzettend warm en dan is het geen lolletje om van land naar land te slenteren.

Tijd om de ruimte in te gaan tijdens een vlucht naar Mars. Althans Lex en Fleming gingen naar Missions Space. Merel en ik hadden niet echt zin. Merel vermaakte zichzelf ondertussen wel met een fontein.

Nadat de mannen terug waren van hun tocht naar Mars zijn we nog een keertje naar TestTrack gegaan. En daar gebeurde het. Zo maar uit het niets werd onze te gekke dag ineens verknald. Wat gebeurd er; we komen uit de pre-show en er schieten 2 tieners voor ons in de rij. Geen enkel probleem. Waar we echter wel een probleem mee hebben is als vervolgens de aanhang van die 2 tieners onder de poortjes door piept om zo een stuk van de wachtrij te vermijden. Ik vraag rustig aan de moeder in kwestie of ze dit nou netjes vindt. Achter ons staat een Engelsman en die gooit wat olie op het vuur dat hij zelf ook Engelsman is en dat hij zichzelf ook al dagen lang ergert aan het gedrag van zijn mede landgenoten. Wordt die moeder me een partij kwaad. Ze begint te schreeuwen dat ze elkaar in de wachtrij kwijt waren geraakt en dat ik niet moeilijk moest doen. Dus ik zeg nog iets van:”Goh, misschien dat uw 2 kinderen dan op de rest van de groep kunnen wachten in plaats van de rest van de groep maar voor te laten piepen ?” Tja dat had ik beter niet kunnen zeggen natuurlijk. Moeders over de rooie en 1 van haar kinderen ook. Een knulletje van een jaar of 12 begint mij een partij uit te schelden, daar lusten de honden geen brood van. Ik blijf redelijk rustig en vraag de moeder of ze haar zoon in bedwang wil houden. Ik vind het niet leuk om door een kind uitgescholden te worden. Begint dat jong mij ineens te slaan en te schoppen ! En de ouders………. die deden niets ! Toen heb ik security er bij gehaald.

We hebben de rit nog gemaakt en ik kan jullie verzekeren, daar hebben we niet echt van genoten. Na afloop worden we keurig door security opgevangen en horen we dat het andere gezelschap in een kamer apart is gezet. Er wordt mij gevraagd of ik medische hulp nodig heb, maar dat sla ik af. Mijn been doet wel pijn, maar dat zal wel weg trekken. Er wordt mij ook gevraagd wat ik wil doen. Ondanks dat ik inmiddels wat tot rust ben gekomen, geef ik toch te kennen dat ik een aanklacht wil indienen. Ik laat me niet zo maar schoppen en slaan ! We krijgen te horen dat de jongen in kwestie autistisch is en gelet op zijn leeftijd en zijn autisme kunnen we geen aanklacht indienen. Ik leg uit dat in Nederland ouders ten alle tijden verantwoordelijk zijn voor hun kinderen en dat ik me niet kan voorstellen dat dat in de States anders is.

Begrijp me niet verkeerd. Ik kan me het gedrag van de jongen misschien nog wel voorstellen. Wat ik echter niet begrijp is dat vader noch moeder ingreep. De politie wordt er bij gehaald en ruim een uur na het incident zitten we nog te wachten. Lex en ik overleggen dat we het er maar bij laten. Hopelijk zijn de ouders er zich nu van bewust dat ze beter op hun kinderen moeten letten. Ondertussen is de politie er. We leggen nog een keer uit dat we niet boos zijn op het kind maar dat we wel zwaar teleurgesteld zijn in het uitblijven van enige reactie van de ouders. Voor de zekerheid krijgen we een dossiernummer mee. Mochten we alsnog een aanklacht willen indienen tegen de ouders, dan kunnen we bellen.

Inmiddels waren we veel tijd kwijt geraakt door dit akkefietje en we wilden toch proberen om er nog een paar leuke uren van te maken. Door de regen liepen we naar Soarin’ alwaar we niet veel hadden aan onze fastpass. In de avond is er maar 1 zaal in gebruik met als gevolg dat je nog lang staat te wachten. Tijdens dat wachten begon mijn been steeds meer pijn te doen. Ik kon er bijna niet op steunen. We zijn in Soarin’ geweest, maar echt genieten kon ik niet. Mijn been ging steeds meer pijn doen. We zijn naar buiten gestrompeld en kregen halverwege de tocht naar buiten een rolstoel aangeboden zodat ik niet meer hoefde te lopen. Dat was een hele ervaring op zich, al moet ik zeggen dat ik liever gewoon had gelopen. We hebben even ijs gehaald bij de Eerste Hulp en een paar paracetamolletjes om de pijn wat te verzachten.

Ik wilde koste wat kost toch graag Illuminations zien, maar de regen en het niet kunnen vinden van een plaatsje om Illuminations te zien, heeft ons doen besluiten om terug naar het appartement te gaan. Gelukkig hadden ze ook een rolstoel beschikbaar om naar de auto te komen. Ik weet niet hoe we anders dat stuk hadden moeten lopen. We waren om 22.00 uur thuis en ik ben als een blok in slaap gevallen.

Zo kwam er een abrupt einde aan een dag die heel mooi begon. We hebben heel veel lol gehad met de opdrachten van Kim Possible. We hebben heerlijk gegeten in Le Cellier. We hebben gelachen en helaas ook even gehuild. Gelukkig hebben we de leuke momenten vastgelegd op de foto. Alleen jammer van het abrupte einde.

Dag 14: In Dutch it means something else

2009-09-03T00:25:00.000+02:00

Vanochtend werden we door de kids heel lief wakker gemaakt. We hadden gisteren gezegd dat ze naar papa & mama mochten komen als het eerste cijfer op de wekker een 8 was. En zo gebeurde het dat we om 8.01 uur 2 kindjes aan ons bed hadden.

Papa wilde nog even slapen dus die hebben we lekker laten liggen. De kids en ik hebben de DVD van Discovery Cove samen gekeken en daarna zijn ze de tv / Nintendo ingedoken. Merel was het echter al snel beu en om de rust nog een beetje te bewaren ben ik met haar even gaan zwemmen. Fleming bleef liever boven om nog met zijn DS te spelen. Merel en ik hebben lekker gezwommen en na een klein uurtje zagen we papa ineens op het balkon staan zwaaien. Hij had besloten om zich onder de wakkere mensen te begeven :-)

We hebben rustig nog wat gegeten en gedronken en iets na half 1 zijn we richting Disney’s Hollywood Studios gegaan. Bij de ingang aangekomen hebben we eerst maar eens postzegels gekocht voor de kaarten die we al 1,5 week hebben liggen om verstuurd te worden naar Nederland. Dus mensen, mochten wij eerder in Nederland zijn dan de kaarten, dan weten jullie waar het aan heeft gelegen; we hebben ze te laat op de bus gedaan.

Vandaag stond ons bezoek aan de Studios in het teken van de Characters. Terwijl Lex nog even naar Toy Story Mania liep om te kijken of er nog fastpasses waren, en die waren er nog !, liepen de kids en ik alvast richting Disney Animation . Daar liepen we meteen tegen Frozone (The Incredibles) aan. Daarna door naar de Characters van Up, maar die wilden net even een kleine thee pauze gaan houden. Geen probleem want wie hebben we daar ? Juist ja, Mickey ! Natuurlijk moesten we ook Mickey even goede dag gaan zeggen.

Terwijl we daar even stonden te wachten viel ons oog op de posters van de nieuwe films die het komende jaar gaan uitkomen; The princess and the frog, Cars 2, Toy Story 3 en Rapunzel. We zijn naar alle 4 de films ontzettend benieuwd. In Nederland zullen we helaas iets langer op ze moeten wachten.

Nadat we even wat rondgelopen hadden, zagen we dat Mr & Mrs Incredible gearriveerd waren. Even hallo zeggen en weer 2 handtekeningen scoren natuurlijk :-) De handtekeningenboekjes beginnen al aardig vol te raken. Niet veel later sloten we aan in de rij voor de Up Characters. Zij zouden zo terug zijn en die kans wilden we natuurlijk niet voorbij laten gaan. De kids hadden het ondertussen wel een beetje gehad en begonnen flink melig te worden. Zo werd constant het liedje van zippadie do da zippadie dee gezongen en dan niet de Engelse versie maar een Nederlandse variant. Iets met alle koeien zitten op de …. (vul maar iets in wat op dee rijmt). Achter ons stond een Amerikaanse mevrouw en op een gegeven moment zei ze:”Oh, what a lovely song they are singing.” We hebben haar maar even uitgelegd dat het maar goed is dat ze geen Nederlands verstaat :-)

Enfin we waren aan de beurt om Carl, Dug & Russel te ontmoeten. Ze namen echt de tijd voor ons en Dug was echt een deugniet. Toen we met z’n allen op de foto wilden, ging hij voor Merel en mij staan. Gelukkig haalde Carl hem weg :-) Toen ik hem vertelde dat Merel en ik dol zijn op honden en dat we onze hond erg missen, kregen Merel en ik nog een extra knuffel van Dug.

Na al dat geknuffel hadden we wel zin in wat te drinken gekregen (en papa & mama hadden zin in een sigaretje). Tijd voor een mini break. Het drinken voor de kids werd uiteindelijk een ijsje en dat werkte heel verkoelend. Dat was wel nodig want het was weer flink warm vandaag. Nadat we allemaal weer een beetje mens waren zijn we naar het Pixar gedeelte gelopen. Ik had gelezen dat het alom bekende Pixar lampje nu ook te zien was in dat gedeelte van het park. Wij zoeken en zoeken en vragen, maar niemand die ons kon zeggen waar we het lampje konden vinden. Zou het al weer verdwenen zijn ? Wie het antwoord weet, mag het ons vertellen. Helaas waren ook Woody & Buzz er niet. Die waren zich aan het voorbereiden op de parade ;-) Klinkt logisch, maar het was mij nog nooit echt opgevallen dat de characters een uur voor de parade niet meer te zien zijn. Logisch dus ook dat we Mike en Sully niet konden vinden.

Via de straten van New York zijn we naar de Muppets gelopen. Daar heb ik eens goed rondgekeken in de ruimte waar je moet wachten op de volgende show. Laten we zeggen dat ik heel wat foto’s heb kunnen maken voor het “Wat & waar in de Orlando parken” spel op het Orlando forum :-)

Even een korte uitleg over dit spel voor de mensen die het Orlando forum niet kennen. Sinds vorig jaar spelen we een spel op het forum waarbij iemand een foto van een klein detail uit 1 van de parken plaatst en dan is het de kunst om te raden wat het is en waar het is. Een erg leuk spel en ik moet zeggen dat ik sindsdien veel meer op de details let in de parken. Ik ben nu toch al voor de 10e keer in Orlando en nog nooit had ik dit blik met banana puree gezien.

Nadat we weer gelachen hadden om de stunts van de Muppets zijn we richting The Hollywood Brown Derby gelopen. Daar hadden we om 16.00 uur een dinner reservering. Een beetje vroeg wellicht om te eten, maar we konden het rustig aan doen en uiteindelijk stonden we pas om 17.30 uur buiten. We hebben heerlijk gegeten en ik heb een over heerlijke cocktail op. Mijn teleurstelling van vorig jaar over dit restaurant is helemaal weg.

Toen onze buikjes weer lekker gevuld waren, zijn we richting Startours gelopen. Lex en de kids zijn er in geweest, ik niet omdat ik geen zin had om er weer duizelig uit te komen. Ondertussen heb ik heerlijk in de schaduw gezeten bij de rokersplek. Toen Lex en de kids terug waren was het nog even tijd voor een sigaretje voor papa & mama. Ik stak mijn sigaret aan en er viel wat vuur op mijn been. Van de schrik riep ik kei hard:”F.U.C.K. !” en terwijl ik het riep, sloeg ik meteen mijn hand voor mijn mond. Dit is me in al die jaren dat ik in de States kom nog nooit gebeurd. Ik schaamde me kapot. Op het bankje tegenover ons zaten 2 Amerikanen en die keken me echt zo aan van: “Hoe durf je dat soort woorden te gebruiken.” Waarop Lex meteen lachend zegt: “In Dutch it means something else :-)” Gelukkig konden de heren er om lachen.

Snel weg hier want we moesten onze tijd in de gaten houden om niet te laat bij Fantasmic aan te komen. Bij Ariël was het niet druk, dus daar ook nog even naar binnen. Het viel ons op dat we er natter uit kwamen dan normaal. Het leek wel alsof de effecten wat heftiger zijn gemaakt. Maar we kunnen er natuurlijk ook helemaal naast zitten.

Inmiddels liep het tegen 19.00 uur dus de hoogste tijd om richting het Fantasmic theater te gaan. We hadden tickets zodat we meteen binnen konden. We hadden gelezen dat de mensen die Fantasmic Dinner package tickets hebben nu in de gewone wachtrij moeten aansluiten, maar dat was vandaag niet het geval. We mochten via de backstage route naar het theater en daar waren 2 vakken vrij gehouden voor de dinner packages. Geen super goede plaatsen, maar we waren binnen en dat is tegenwoordig al een kunst op zich. Het was pas 19.15 uur dus we moesten nog 5 kwartier wachten. Gelukkig waren die 5 kwartieren snel om (lang leve de Nintendo’s ). Om stipt 20.30 uur begon Fantasmic en we hebben genoten ! Ik heb voor de verandering de camera maar eens in de tas gelaten en dit was de eerste keer in al die jaren dat ik Fantasmic echt goed en helemaal heb kunnen zien zonder dat ik bezig was om foto’s te maken. Dus helaas voor de lezers / kijkers: dit jaar geen Fantasmic foto’s van mij.

Na deze schitterende show zijn we naar Toy Story Mania gelopen. We hadden immers nog onze snelle kaartjes. Merel verbaasde ons zowaar door ook mee te willen in Toy Story. We hebben er weer op los geschoten en mama heeft weer gewonnen :-) De reactie van Lex: “Jij hebt afgelopen vrijdag al geoefend.” Tuurlijk Lex !

Als afsluiter zijn we nog naar de Great Movie Ride geweest. Hier konden we zo doorlopen en zaten we maar met een man of 20 in het karretje. En zo kwam er een eind aan ons bezoek aan de Disney Hollywood Studios voor dit jaar. We hebben lang niet alles kunnen doen / zien, maar het is goed zo. We hebben 2 heerlijke dagen in de Studios gehad. We hebben Fleming’s verjaardag er gevierd. We hebben heerlijk gegeten. Kortom, wat wil een mens nog meer.

Om het verslag compleet te houden nog een keer het filmpje van vandaag.

Een ogenblik geduld a.u.b.

2009-08-31T09:05:00.001+02:00

Beste allemaal,

Vandaag weer een te gekke dag achter de rug. We waren pas om 23.00 uur thuis uit de Hollywood Studios. Ik ben meteen met mijn foto’s aan de slag gegaan en op de één of andere manier ben ik nu ineens foto’s kwijt :-(

Het is me gelukt om toch een filmpje in elkaar te draaien zodat jullie alvast een impressie krijgen van onze dag vandaag. Het verslag zal even op zich laten wachten. Morgen weer een lange dag voor de boeg, maar ik denk aan mijn trouwe lezers en zal proberen in ieder geval dinsdag het blog weer helemaal bij te werken.

Groetjes vanuit een ontzettend warm Orlando

Dag 13: Een dag vol ontdekkingen

2009-08-29T23:02:00.000+02:00

Vanochtend liep de wekker al heel vroeg af. We wilden immers op tijd op de plaats van bestemming zijn;

Om exact 8.00 uur checkten we in en kregen we de tijd te horen dat we met de dolfijnen mochten gaan zwemmen. We hadden het niet beter kunnen treffen. Om 8.50 uur moesten we onszelf melden bij de Sanddollar Cabana. Wow, de eerste groep vandaag ! We kregen allemaal onze pas met een foto er op en het avontuur kon beginnen.

Wat onwennig liepen we het park binnen en we waren zo opgewonden dat we onszelf geen tijd gunden om eerst te gaan ontbijten. We gingen meteen op zoek naar de kluisjes en daarna haalden we onze zwemvesten. Fleming was inmiddels zo overdonderd door alles, hij had er zo lang naar uitgekeken en nu ging het dan echt gebeuren. De angst voor het onbekende zorgde er voor dat hij niet meer wilde. We lieten hem maar even en gingen naar de cabana alwaar we het vrijwaringsformulier moesten invullen en tekenen. Fleming kalmeerde al weer wat en toen hij het filmpje zag was zijn angst voorbij. Ook hij had er gelukkig weer zin in.

Even na 9 uur vertrokken we richting de dolfijnen. We hadden een groep van 8 personen en in het water lag Nathalie al op ons te wachten. Nadat we gewend waren aan het koude water kon het feest beginnen. We hebben het nodige geleerd over dolfijnen vandaag en we hebben Nathalie vaak mogen aaien. We hadden een geweldige interactie met Nathalie. En toen mochten we één voor één Nathalie een kus geven en met haar op de foto. Dat was zo’ n speciaal moment. Het is met geen woorden te beschrijven. Misschien dat een foto meer zegt dan vele woorden.

Er volgde nog een heel speciaal moment. We mochten één voor één zwemmen met Nathalie. Of eigenlijk werden we door haar in het water voort getrokken.

Wederom een fantastisch moment waar we alle 4 even veel van hebben genoten. Merel zei de hele dag: “ Mag ik nog een keertje met een dolfijn zwemmen ?” Maar dat ging natuurlijk niet. We hebben alle 4 enorm genoten van dat half uurtje met Nathalie en we hebben er allemaal herinneringen om nooit meer te vergeten aan over gehouden.

Nadat we het water uitgingen zijn we meteen naar de foto’s gaan kijken. Ik had me op voorhand al een beetje verdiept in de prijzen en ik vond het complete pakket, inclusief de DVD, te gortig worden. Maar Lex vond dat we het toch maar moesten doen en ik was het natuurlijk meteen met hem eens :-) Tja je moet een man nooit tegen spreken ;-) We maakten een keuze uit de foto’s die zouden worden afgedrukt en de kids doken snel het strand op om een zandkasteel te bouwen.

Nadat we wat gedronken hadden en de kids uit het zand hadden kunnen halen, was het ontbijt voorbij. Dat is wel jammer als je meteen in de eerste groep zit en je jezelf geen tijd gunt om vooraf te ontbijten. Maar goed, om 11.00 uur zou het lunchbuffet open gaan, dus dat zouden we ook wel overleven. We namen een paar frozen lemonades. Althans iedere keer als ik een frozen lemonade haalde werd hij voor mijn neus weggekaapt door Merel of Fleming. Wat is er nou leuker dan mama te plagen :-)

Om 11.30 uur gingen we naar het restaurant voor de lunch. We hebben heerlijk gegeten tijdens de gezellige klanken van een steelband. Na de lunch wilden de kids graag gaan snorkelen met papa. Mama houdt niet zo van snorkelen en er moest toch iemand foto’s maken ? Daar offerde ik mezelf graag voor op. De kids kregen een spoedcursus snorkelen van papa en niet veel later ging het drietal op pad. Dat duurde echter niet lang want Merel vond het toch een beetje eng. Merel en ik zijn samen nog even bij de pijlstaartroggen wezen kijken en daarna bij de subtropische vissen.

Toen iedereen klaar was met snorkelen zijn we naar de Avery gegaan. Wat een ontzettend mooie vogels zitten daar zeg. Op een gegeven moment had ik er 4 op mijn arm en 1 op mijn hoofd. Fleming vond het maar niks en wilde eigenlijk meteen weg daar. Merel probeerde nog wel om de vogels te voeren maar was eigenlijk ook wel erg bang. In het 3de gedeelte van de avery kwamen we een heel bekend vogeltje tegen. Merel en Fleming riepen in koor:” Kijk daar is Piedewiet !” Dat is de vogel van opa & oma en ze maakten er het verhaal van dat Piedewiet stiekem met ons mee was gegaan naar Florida. Nou vooruit dan maar; Piedewiet mocht wel bij Merel komen zitten. Al ging het niet van harte.

De kids hadden het wel gehad bij de vogeltjes. Een beetje plagend stelden we aan ons meiske de vraag hoe het nou kan dat een merel bang is voor vogels. Dat vond ze niet zo leuk. Misschien moeten we haar toch maar Charlotte gaan noemen ;-)

Nadat we de vogeltjes achter ons hadden gelaten zijn Lex en de kids nog wat gaan snorkelen en ben ik rustig op het strand, met de voetjes in het water, gaan zitten kijken naar een andere groep die op dat moment met de dolfijnen bezig was. Tegen een uurtje of 4 vonden we het welletjes en ontstond de discussie met / tussen de kids of we naar de overburen, Seaworld, zouden verkassen. Eerst maar even douchen en aankleden en daarna zien we wel.

Ook na het douchen en aankleden waren de kids er nog niet uit. Merel wilde naar Shamu en Fleming niet. Hij wilde naar huis om met zijn DS te gaan spelen. Tja dat is dus 3 tegen 1 Fleming. Maar inmiddels begon ons manneke zo te klieren en te stieren dat een bezoek aan Seaworld ook niet gezellig zou gaan worden. We wilden het gedrag van Fleming ook niet belonen door naar huis te gaan dus besloten we om naar de Walmart te rijden en daar nog wat inkopen voor de verjaardagsfeestjes voor de kids te doen. Na het bezoek aan Walmart zouden we alsnog richting Seaworld kunnen rijden voor de avondshows. We slaagden redelijk goed met de inkopen al hadden we inmiddels niet 1 maar 2 vervelende kids bij ons. Oké geen Shamu voor Merel dus !

Terwijl Lex stond af te rekenen liep ik even binnen bij de Nail Salon om te vragen of ik een afspraak moest maken. Dat hoefde niet en na overleg met Lex bleef ik bij de Nail Salon en reed Lex met de kids even op en neer om de boodschappen thuis af te zetten. Ik heb mezelf lekker verwend met een manicure en een pedicure en 3 kwartier later kwam ik als herboren weer buiten. Lex had het inmiddels flink gehad met de kids en wilde zo snel mogelijk iets eten en dan de kids plat. We reden snel naar Panera Bread en bestelden weer over heerlijke broodjes. De goede stemming van eerder die dag was ver te zoeken in de groep. Fleming is duidelijk op van zijn verjaardag en alle indrukken van vandaag en tja dan gaat ons manneke klieren. Dus hup naar huis en naar bed ! Na een goede nachtrust zal het morgen vast beter gaan.

De kids sliepen binnen een paar minuten wat natuurlijk niet zo gek is. Lex en ik hebben een lekker wijntje / whiskey genomen en samen de DVD van Discovery Cove bekeken. Wat een enorme ervaring is het geweest vandaag. Een heerlijke dag om op terug te kijken.

Dag 12: Hieperdepiep hoera voor Fleming !

2009-08-29T01:00:00.000+02:00

Vandaag was het dan zo ver; de verjaardag van onze grote kleine man. Om 7.00 uur kwamen Lex en ik al zingend de kamer van de kids binnen. Alle 2 lagen ze nog lekker te slapen maar al snel waren ze wakker. Bij een verjaardag horen natuurlijk kadootjes die uitgepakt moeten worden. Fleming was helemaal verrast dat hij van Merel Starwars spullen kreeg om zijn DS om te toveren tot een echte Starwars DS. Maar de verrassingen waren nog niet voorbij. Papa had namelijk een DVD voor hem. En dat was niet zo maar een DVD. Nee het was Starwars de Clone Wars. Heerlijk om dat snoetje te zien. Ook mama had natuurlijk een kadootje voor de jarige Job; een t-shirt met daarop aan de voorkant de Starwars Lego poppetjes en aan de achterkant een Clone Trooper. Hij was helemaal blij. En dan weet Fleming nog niet eens dat er bij thuiskomst een nieuwe fiets op hem staat te wachten ;-)

Bij een verjaardag hoort natuurlijk ook taart. Papa was gisterenavond nog snel even om een taartje gereden en ook de taart viel in de smaak bij Fleming. Kortom hij was echt jarig.

Tegen 8.00 uur was het toch echt tijd om te vertrekken richting Disney’s Hollywood Studios. Met Fleming’s paspoort en toegangsticket in de hand meldden we onszelf om 8.30 uur bij het loket om Fleming’s verjaardagskado op te halen. Zonder problemen kreeg Fleming even later een giftcard met daarop een tegoed van $ 68,-. Dank je wel voor het mooie kado meneer Disney :-)

Ondertussen was het al flink druk bij de ingang van het park maar wederom vonden wij een toegangspoortje waarbij nog niemand stond. Niet dat we echt haast hadden om binnen te komen, maar het wordt op een gegeven moment gewoon een sport om ondanks de drukte toch redelijk vooraan in de rij te staan :-) Om 8.45 uur mochten we het park in. Lex begaf zich in de drukte terwijl de kids en ik de koelte van de winkeltjes opzochten. Ook vandaag was het al heel vroeg weer erg warm.

Toen om 9.00 uur iedereen, inclusief Lex om fastpasses te halen, naar Toy Story Mania spurtte, zijn de kids en ik rustig richting Startours gelopen. Daar moesten we even op papa wachten, maar die was er om 9.10 uur ook al. Dus hup meteen in Fleming’s favoriete attractie; Startours. Hij blijft leuk al had ik wederom wat last van duizeligheid. Ik weet niet wat dat is met mij dit jaar hoor.

Na Startours kon het shoppen beginnen. Die $ 68,- brandden toch wel in Fleming’s zak. Lex en ik hadden onszelf al ingesteld op een uurtje twijfelen, maar wonder boven wonder had Fleming zijn keuze in no time gemaakt. Misschien kwam het doordat de keuze aan Lego in het winkeltje niet super groot was en dat was maar goed ook. Fleming had al vrij snel het schip van Drath Fader gepakt. Wat bleek: hij kon nog iets uitzoeken. Er werden Starwars speelpoppetjes uitgezocht en toen had hij nog wat geld over. Zijn keuze viel op een Astro Speeder 3000. Daarmee ging hij iets over het budget heen, maar toe dan maar.

Ondertussen stond Merel heel beteuterd te kijken. Zij wilde ook wel jarig zijn. En dan kun je wel uitleggen dat zij volgende week jarig is en dat zij dan mag shoppen, maar begrijpen doet ze dat toch niet helemaal. Zij wilde ook graag iets hebben. Nou lagen er een Mickey en een Minnie knuffel in Starwars tenue en die vonden beide kids wel erg leuk. Nou vooruit dan maar: een Mickey Jedi voor Fleming en een Minnie prinses Leia voor Merel. In mijn oor hoor ik ondertussen:”softie !” gefluisterd worden :-)

Vol trots gaat Fleming met zijn buit naar de kassa. We besluiten dat het beter is om de spullen naar de uitgang te laten brengen zodat we niet de rest van de ochtend met een grote zak met spullen hoeven te sjouwen. Fleming staat al klaar met zijn giftcard om te betalen en mama pakt ook haar plastic om het restant te betalen ;-)

Nu de verjaardagscentjes dan echt op zijn kunnen we met een gerust hart naar de Jedi training vertrekken. Ik vraag nog aan Fleming of hij echt niet mee wil doen, maar hij kijkt veel liever toe. Hij vindt het een beetje eng als mensen in het Engels tegen hem praten en dat kan ik me ook wel voorstellen. Al kwam hij gedurende de dag wel een beetje los. Als er iemand zei:”Happy birthday Fleming.” Dan lachte hij en stak hij al 6 vingers op want hij wist inmiddels dat de vraag zou komen hoe oud hij was geworden :-)

Goed, de Jedi training was wederom bloedje heet. De gevoelstemperatuur was 36 graden en ik hield het niet vol dus ben ik snel een schaduwrijk plekje op gaan zoeken en na de training kwamen Lex en de kids daar ook naar toe. Tijd voor een verkoelend drankje:

Terwijl we genoten van deze lekkere drankjes hebben we even met Nederland gebeld. We zagen dat oma Dushie al had geprobeerd om ons te bellen, dus belden we snel naar haar en daarna hebben we ook meteen naar opa & oma Stalland gebeld. Opa was niet thuis, dus die belde om een uurtje of 1 nog even terug.

Nadat we allemaal weer wat afgekoeld waren, vertrokken we naar Indiana Jones. Zoals jullie ongetwijfeld gemerkt hebben is Fleming een grote fan van Starwars, maar Indiana Jones volgt toch al heel snel op de 2e plaats bij Fleming. Dus moest de stuntshow van Indi natuurlijk wel in het programma van vandaag opgenomen worden. De kids hebben genoten. Het is zo ontzettend leuk dat ze nu de shows / attracties anders beleven nu ze de films hebben gezien. En het is mij zelfs gelukt om wakker te blijven tijdens de stuntshow. De afgelopen keren doezelde ik stiekem weg tijdens deze show.

Na Indi is het tijd om gebruik te maken van onze fastpasses voor Toy Story Mania. Merel wil echt niet en omdat Fleming graag met mij in Toy Story wil, gaat Lex met Merel wat window shoppen. Dat was haar eigen keuze, want we stelden voor dat zij dan naar de kleine zeemeermin zouden gaan, maar dat wilde ze niet.

Toen we bij Toy Story aankwamen waren alle fastpasses al weg en zelfs de wachtrij voor de mensen met snelle kaartjes was al opgelopen tot 20 minuten. Maar het was het wachten weer dubbel en dwars waard. Fleming en ik hebben genoten. We hadden nog een 2e keer kunnen gaan, maar dan zouden we in tijdnood zijn gekomen. We hadden immers een lunch date met Mickey & friends. Dus tijd om de Studios te verlaten, nog even een foto te laten maken en bij de uitgang de buit op te halen.

Even na half 2 reden we het parkeerterrein van Contemporary Resort op en meldden we onszelf niet veel later bij Chef Mickey’s. Het was druk in de wachtruimte maar ondanks dat ging om exact 14.00 uur onze pieper af en werden we naar onze tafel gebracht. We hebben heerlijk gegeten. Mickey, Minnie, Goofy, Pluto & Donald kwamen langs en we hebben gezongen voor Fleming. Het manneke zat helemaal te genieten en was zelfs een beetje overdonderd door het geheel.

Na de heerlijke, late lunch was het de bedoeling om richting Downtown Disney te rijden om naar Up te gaan. Fleming gaf aan dat hij eigenlijk liever naar huis ging om met zijn speelgoed te gaan spelen en om de DVD te gaan bekijken. Zo gezegd, zo gedaan. Even na 16.00 uur waren we in het appartement.

Fleming en Lex gaan meteen het Darth Fader schip in elkaar zetten met af en toe wat hulp van Merel. Merel heeft het overigens nog steeds moeilijk want zij wil NU ook jarig zijn. Ik schrijf ondertussen het verslag van gisteren en klijk even op het weblog naar de reacties. Als ik Merel vertel dat Robert-Jan z’n keuze naar de Belle jurk gaat, is haar reactie als volgt:

Ons meiske is moe en kan duidelijk niets hebben. Ik vrees dat Merel het niet met je eens is Robert-Jan ;-)

Na een uurtje moet ik mijn laptop af staan want de kids willen Starwars the Clone Wars kijken. Nou daar staat mama dan :-) Ik gebruik de tijd om even op bed te gaan liggen en val als een blok in slaap. Ik heb ergens in de verte mee gekregen dat de kids naar bed gingen, maar ik heb het niet bewust meegemaakt. Tegen een uurtje of 9 ben ik weer wakker en ik begin met de foto’s van vandaag. Lex gaat verder in zijn boek. Het is bijna uit. Ik doe het hem niet na; ruim 1200 pagina’s in 1,5 week.

Vanaf 23.30 uur kijken we naar Channel 13 en het ziet er naar uit dat we de lancering dan toch echt gaan meemaken. En jawel hoor de lancering gaat door en om 0.00 uur zien we vanaf het balkon de volgende beelden:

Wat een ervaring om dit (op afstand) mee te maken ! Overal om ons heen hoorden we ohhh, ahhhh en WOW ! Ik kan me een beetje voorstellen hoe het gevoel moet zijn als je er echt bij bent.

En zo kwam er een einde aan een hele speciale dag. We hebben allemaal enorm genoten en duiken moe, maar voldaan ons bedje in. Morgen staat er immers weer een speciale dag op het programma; Discovery Cove.

Dag 11: Even bijtanken

2009-08-28T17:41:00.000+02:00

Toen ik vanochtend wakker werd, voelde ik me zowaar nog beroerder dan gisteren. Ik besluit dat het verstandiger is om een extra relax dagje te nemen. Ik wil morgen tip top zijn want de verjaardag van Fleming kan en wil ik gewoon niet in bed doorbrengen. Lex vraagt aan de kids of ze toch naar Animal Kingdom willen. Dat willen ze graag en dus vertrekken ze om 8.00 uur voor een dagje Animal Kingdom. Voordat ze zijn vertrokken slaap ik al weer.

De hele dag breng ik eigenlijk slapend door en als ik even wakker ben, val ik vanzelf weer in slaap tijdens één van de vele reclames op de tv. Tegen 16.30 uur word ik wakker van Lex en de kids. Ze zijn klets nat, niet van de regen maar van de 2e keer Kali Rapids. Ze hebben de grootste lol en vertrekken weer direct naar het zwembad. Ik vind het zo langzamerhand de hoogste tijd om toch ook maar wakker te worden.

Als ze even later terug boven komen krijg ik in geuren en kleuren te horen hoe hun dag is geweest. Ze hebben een heerlijke dag achter de rug waarin Merel & Fleming voor het eerst in Primeval Whirl zijn geweest. Ze hebben Nemo de musical gezien en ook Festival of the Lion King. Ze zijn 2 keer in Kali River Rapids geweest en natuurlijk ook in Kilimanjaro Safaris. Tijdens deze safari was helaas de batterij van de camera leeg. Er zijn niet super veel foto’s gemaakt, maar op de foto’s die er zijn, zie je wel de lol van de snoetjes afspatten. Gelukkig maar dat ze een fijne dag hebben gehad.

Tegen 18.00 uur halen Lex en Merel voor mij bij de overburen (Bennigan’s) een lekkere steak met frietjes. Die smaakt heerlijk. Ik had blijkbaar toch meer trek dan ik zelf dacht. Lex en de kids gaan even later terug naar Bennigan’s om er te eten. Ze doen het lekker rustig aan en zijn tegen een uurtje of 20.00 uur weer terug thuis. De kids vertrekken niet veel later richting hun bedje. Het zal best een drukke dag worden morgen. Lex rijdt nog even naar de Publix voor een mooie verjaardagstaart en ik begin toch langzaam aan het blog en plaats de verslagen van dag 9 en 10.

Terug kijkend op de dag moet ik bekennen dat ik het jammer vind dat ik er niet bij was in Animal Kingdom maar ik denk dat het goed is geweest dat ik even een dagje heb gepakt om bij te tanken. Lex en de kids hebben een te gekke dag gehad in Animal Kingdom dus uiteindelijk is het voor iedereen een goede dag geweest.

Zoals gezegd zijn er niet super veel foto’s gemaakt vandaag. Toch heb ik geprobeerd er weer een filmpje van te maken. Aan het einde kan een ieder die dat wil “genieten” van hoe een 6 jarig meiske een Mickey ijsje eet………………… Wij noemen het vetkleppen. Kijk en huiver ;-)

Dag 10: Relax

2009-08-28T01:28:00.000+02:00

Na 2 intensieve dagen doen we het vandaag wat rustiger aan. De wekker wordt niet gezet, het is immers vakantie. Om 9.00 uur word ik van de kids wakker en Lex wordt niet veel later wakker. We besluiten om deze ochtend maar eens buiten de deur te gaan ontbijten. We zijn immers nog helemaal niet naar Golden Corral geweest, dus de hoogste tijd om daar naar toe te gaan.

Even na 10.00 uur schuiven we bij het buffet aan en Merel gaat meteen voor de aardbeien met chocolade. Fleming gaat voor de scambled eggs met heerlijke worstjes en papa & mama kiezen ook het nodige lekkers uit. Na een uurtje gaan we terug naar het appartement en omdat ik me niet zo lekker voel, ga ik nog een paar uurtjes terug naar bed. Lex en de kids vermaken zich met de Nintendo’s, het maken van tekeningen, rolschaatsen, lezen en tv kijken. Tegen een uurtje of 1 komt Lex mij vragen of ik zin heb in een lekker bakkie van Starbucks. Daar heb ik wel zin in, maar ik val eigenlijk meteen weer in slaap.

Tegen 14.00 uur ben ik weer wakker en drink ik mijn koffie, die inmiddels op kamertemperatuur is, op. Ik zap wat op de tv en kom ineens As the World Turns tegen. Tja, dan zal het gezin toch nog even een uurtje zonder mama moeten doen, want minimaal 1 aflevering van ATWT kijken in de States is toch wel een must :-) Ik probeer de verhaallijn te volgen, maar kan er maar moeilijk in komen. Is Jack met de moeder van de dochter van Brad getrouwd ? Waar is Carly ? Is Rosanna voor de 2e keer uit haar coma ontwaakt ? Is Holden echt dood ? Kortom een uurtje heerlijk genieten van mijn favoriete soap.

Om 15.00 uur gaan we met z’n allen zwemmen maar na een klein half uurtje begint het zachtjes te regenen. We besluiten om richting Downtown Disney te gaan en kijken of Up nog draait in de bioscoop. Helaas zijn we net een kwartiertje te laat dus besluiten we om richting Disney Quest te gaan. We beginnen op de 1e verdieping bij The Virtual Jungle Cruise. Fleming, Lex en ik kunnen er wel om lachen, maar Merel vindt het wat minder. Daarna sluiten we aan in de rij voor Pirates of the Caribbean. We liggen helemaal in een deuk. Merel is eerst de kapitein van het schip, maar al snel neem ik het van haar over. We schieten er op los en weten zelfs wat andere piraten te verslaan. Een hele leuke attractie !

Daarna gaan we door naar Aladdin’s Magic Carpet Ride. Je krijgt een helm op en dan lijkt het net of je echt op een vliegend tapijt zit. Ook dit vinden we een leuke attractie alleen kom ik er ziek uit. Het is ook verschrikkelijk warm in Disney Quest en dat helpt natuurlijk ook niet echt mee. We gaan wat drinken en gelukkig verdwijnt mijn duizeligheid snel. Ondanks dat gaan we toch naar buiten om een lekkere sandwich bij de Earl te gaan eten. Dat is weer smikkelen en smullen. Het regent nog steeds en dat is dan meteen te merken in Downtown Disney. Het is er erg druk.

We lopen door de nodige winkels en natuurlijk weet Fleming overal de Starwars spullen met z’n ogen dicht te vinden. Na een uurtje houdt hij het niet meer uit en wil hij echt naar de Lego Store. Wat een drukte daar zeg ! Het leek wel een mierennest. En wat een hoop Starwars Lego hebben ze daar. Er is zo veel om uit te kiezen dat onze kleine man er een beetje beduusd van wordt. Hij vraagt papa of hij wil helpen bij het uitkiezen aanstaande vrijdag want hij weet zelf niet wat hij moet kiezen, er is zo veel. Natuurlijk zullen we hem op z’n verjaardag helpen bij het maken van de juiste keuze :-)

Nadat we alle Starwars spullen wel zo’n beetje hadden gezien, wilde Merel natuurlijk ook alvast kijken voor haar verjaardag. Dus hup terug naar de Disney Store en op naar de Belle jurken. Die had ze eerst in gedachte, maar toen ze zag dat er ook Hannah Montana kostuums zijn, begon ze te twijfelen. Er hing een schattig Hannah Montana pakje met een gouden jasje. Daar ging onze voorkeur naar uit, maar Merel was het er niet mee eens. Het zou echt de glitterjurk van Hannah Montana worden want die heeft Hannah Montana ook aan in de film. Zelfs als Fleming haar er van probeert te overtuigen dat het andere pakje leuker is, zwicht Merel niet. “Slaap er nog paar een paar nachtjes over lieverd.”

Tegen 22.00 uur zijn we weer thuis en de kids gaan lekker naar bed. Ik moet eigenlijk van mezelf nog het verslag van de vorige dag schrijven, maar ik voel me zo beroerd dat het er niet van komt. Hopelijk word ik niet ziek. Misschien morgen maar een extra relax dagje nemen ?

Dag 9: To launch or not to launch that’s the question

2009-08-27T23:34:00.000+02:00

Vanochtend ging de wekker weer vroeg af. Op het nieuws zagen we meteen dat de space shuttle niet was gelanceerd afgelopen nacht. Zo zouden we hem vandaag toch nog kunnen zien. Het plan was om om 7.30 uur in de auto te zitten. Volgens Google maps hadden we een rit van 1,5 uur voor de boeg en we wilden om 9.00 uur bij het visitors complex van Kennedy Space Center zijn. Met een kwartiertje vertraging vertrokken we richting Tittusville. Ondanks de door Google maps geschatte reistijd reden we even voor 9.00 uur het parkeerterrein van het visitors complex al op. Blijkbaar had ik niet het visitors complex maar Nasa opgezocht via Google maps.

Er stonden nagenoeg geen auto’s op de parkeerplaats, maar ja het was nog vroeg. We moesten tot 9.15 uur wachten voordat we naar binnen konden. Tijdens het wachten had Fleming zijn zinnen gezet op speelgoed dat je kon kopen bij een stalletje voor de ingang. Toen papa & mama aangaven dat ze geen lopende pinautomaten zijn, ging de bokkenpruik op. Hij had geen zin om mee te gaan etc, etc, etc. Gelukkig draaide hij snel bij en konden we met z’n viertjes naar binnen.

Bij binnenkomst zijn we meteen naar de space shuttle gelopen waar je binnen een kijkje kunt nemen. Toch wel indrukwekkend hoor. Lex legt af en toe het een en ander uit aan de kids en ik maak ondertussen foto’s. Nabij de space shuttle is een attractie: Shuttle Launch. Merel is lang genoeg om er in te mogen, maar geeft aan niet te willen. Fleming zit op het randje maar na goedkeuring van een medewerker vertrekken vader en zoon richting een echte lancering. Merel en ik wachten buiten en genieten van de rust op het complex.

Een klein kwartiertje later komen vader en zoon naar buiten. Fleming kijkt heel beteuterd. Na het zien van de pre-show durfde hij niet meer. Best jammer, maar de volgende keer beter. Inmiddels was het al 10.00 uur geweest dus hadden we net de eerste Imax film gemist. Deze film gaat over het internationale ruimte station en met name Lex had deze film graag willen zien. Misschien op een later tijdstip dan maar ? De volgende Imax film, Walking on the moon, begint om 11.00 uur, dus we hebben even de tijd. We besluiten om naar Rocket Garden te gaan. Daar hebben de kids de grootste lol omdat ze zelf in allerlei cockpits kunnen klimmen. Lex probeert ze zo nu en dan ook nog wat uit te leggen :-) Of ze er iets van hebben opgestoken…. ik weet het niet.

Als echte astronauten klaar voor de lancering :-)

De kids spelen daarna nog even in het kindergedeelte en dan is het al weer tijd om richting het Imax theater te gaan. Dit keer zijn we wel op tijd en genieten we van een echte wandeling op de maan. Na de film eten we even iets, nemen een refill en lopen we naar de bus voor onze tour naar het Nasa gedeelte van Kennedy Space Center. We stappen uit bij de eerste stop en maken de lancering van de eerste vlucht naar de maan mee vanuit the controll center.

We kijken wat rond, maken de nodige foto’s en ik vertrek even later naar buiten om de shuttle die klaar staat voor lancering op de gevoelige plaat vast te leggen. Daar blijkt weer maar eens dat een mens toch ook een kudde dier is. Als er 1 iemand een bepaald lanceringsplatform staat te fotograferen, volgt de rest automatisch. Als ik ‘s avond thuis de bewuste foto’s uitvergroot blijkt dat iedereen het verkeerde platform heeft gefotografeerd. Gelukkig had ik ook platform nummer 2, waar de shuttle dus staat, wel gefotografeerd. Alleen had ik toen mijn telelens nog niet op mijn camera staan. Jammer, een gemiste kans.

In de verte staat de space shuttle klaar om gelanceerd te worden.

Om 14.15 uur vinden we het welletjes. De kids beginnen moe te worden en ook wij hebben last van de warmte. We zoeken even naar de uitgang die ons terug naar de bus leidt en natuurlijk komen we door een winkel. En daar hing hij, de nieuwe winterjas voor Fleming. Zo trots als een pauw is hij op zijn echte Nasa jas !

Daarna snel terug naar het visitors complex. Nog even snel een refill voor onderweg en op naar de volgende stop: The astronaut hall of fame. Hier zijn we om 15.45 uur, we kijken even rond, maar zijn niet echt onder de indruk. Misschien dat de vermoeidheid ons parten speelt. Niet veel later vertrekken we weer richting Orlando.

Omdat Lex nog steeds het lampje van de banden niet vertrouwt en de auto wel heel veel en vooral vervelend trilt en tikt besluiten we via Alamo op het vliegveld te rijden. Hier komen we om 17.00 uur aan en mogen we zonder pardon onze auto omruilen. Ook al was de Sienna een upgrade waar we niet voor betaald hadden, we mochten gewoon weer een Sienna uitzoeken. Lex zijn voorkeur ging echter voor een Rav4. Wie het snapt, mag het zeggen :-) Dus een Rav uitgezocht, alles overgeladen, nieuw contract gemaakt en gaan maar weer. Ineens ziet lex dat ook hier het bandenlampje brand. Hij gaat weer naar de balie en mag wederom een andere auto uitzoeken. Inmiddels druipt zweet van onze voorhoofden af. Wat is het warm in die garage zeg. Ik ben het ondertussen flink beu en uiteindelijk rijden we om 18.00 uur weg in een Equinox. Al jaren huren we een Equinox en altijd is het een Rav4 geworden. Nu stonden er een aantal Equinox in de de garage en hebben we onze keuze uiteindelijk op die auto laten vallen. En ik moet zeggen: hij rijdt heerlijk !

Onze volgende stop: Seaworld. Hier willen we het avondprogramma mee pakken. Nadat we bij de bakery weer de nodige zoetigheid tot ons genomen hadden, liepen we in de motregen naar het Clyde & Seamore theater. Daar hebben we genoten van een geweldige show. De avondshow is eigen een show waarin ze een parodie maken op allerlei attracties en shows die je in Seaworld kunt zien. We hebben in een deuk gelegen. Echt een aanrader deze show.

Na deze geweldige show sluiten we in de rij van mensen die richting Shamu Stadium gaan. Inmiddels regent het wat harder en niet helemaal droog komen we aan in het grote stadion waar Shamu Rocks zal gaan plaats vinden.

We moeten even wachten, maar dat is niet erg. Er is voldoende entertainment met de camera’s die mensen filmen die hun best doen om de aandacht te trekken. Deze beelden worden dan vertoont op de grote schermen. De sfeer zit er goed in als de show om 20.15 uur begint. Wederom een geweldige show, al zouden ze wat mij betreft het contract van de gitarist mogen beëindigen. Maar dat is een kwestie van smaak.

We hebben weer enorm genoten en ik heb de nodige foto’s gemaakt. Helaas geen statief, maar dat had met deze show niet uitgemaakt. Met snel bewegende dieren heb je niets aan een langere sluitertijd want dan zijn je foto’s ondanks een statief, toch bewogen. Als ik thuis de foto’s bekijk, ben ik niet ontevreden gelet op de omstandigheden waarbij ik heb staan fotograferen. En gelukkig heb ik Photoshop achter de hand ;-)

Nadat we afscheid hebben genomen van Shamu zijn we richting het vuurwerk gelopen. Het regent nog steeds en wellicht heeft de regen er voor gezorgd dat de vuurwerkshow met 20 minuten vertraging begon. We genieten van de vuurwerkshow, al vinden we dat er mooiere vuurwerkshows zijn, en lopen na afloop in de regen richting de uitgang. Bij een winkeltje koop ik nog de soundtrack van Believe waar ook het nummer op staat waarbij het publiek wordt aangespoord om mee te doen in het roepen van Shamu. Heerlijk nummer en de kids zingen dan ook al dagen: Shamu, Shamu met natuurlijk de bijbehorende armbewegingen erbij. Moeilijk uit te leggen, maar de mensen die Shamu Believe hebben gezien weten vast wel wat ik bedoel.

Om 22.15 uur zijn weer thuis en nadat de kids nog heel even met hun Lego / rolschaatsen hebben gespeeld, vertrekken ze om 22.30 uur naar dromenland. Lex en ik zetten meteen Channel 13 aan en zien dat de lancering van de space shuttle wederom is uitgesteld. Jammer, want ik had er best voor op willen blijven om de lancering op tv te kijken.

Als de kids op bed liggen, blijkt dat Lex en ik ook best moe zijn. Ik maak nog snel het filmpje van vandaag, het verslag volgt later wel en we duiken, veel later dan gepland, ons bed in. Het was weer een heerlijke dag in Florida !

Voor de liefhebbers, hier is het filmpje van vandaag nog een keer:

Voor de trouwe lezers / kijkers

2009-08-26T07:34:00.001+02:00

Beste lezers van ons weblog,

Vandaag, dinsdag 25 augustus, was weer een erg lange dag voor ons. We kwamen pas om 22.00 uur thuis en ik had niet echt puf om nog het verslag van vandaag te schrijven. Om jullie niet helemaal teleur te stellen, heb ik wel alvast het filmpje gemaakt. Dan kunnen jullie toch een beetje een idee krijgen van wat we vandaag allemaal hebben gezien en gedaan.

Voor morgen staat er een relaxed dagje op het programma dus dan heb ik als het goed is alle tijd om het verslag te schrijven. Ik duik nu snel mijn bedje in want het is al 1.30 uur ! To be continued.

Dag 8: A day with character

2009-08-24T23:32:00.000+02:00

Na gisteren een dagje uitslapen hadden we vandaag de hulp van onze vriend de wekker weer nodig. Er staat een drukke dag op het programma dus we willen vroeg beginnen. Het lukt alleen Lex om op tijd uit bed te komen. De kids hebben grote moeite om wakker te worden, wat ook wel te verwachten was na gisterenavond. Ook ik ben niet uit bed te krijgen. Uiteindelijk lukt het ons dan toch allemaal om er uit te komen en kunnen we even na 8.00 uur vertrekken. De bestemming vandaag:

Om 8.25 uur rijden we het parkeerterrein op en kunnen we nagenoeg vooraan parkeren. We gaan door de security check en zien toch al enorme rijen staan voor de toegangspoortjes. Maar wij zijn TGM-ers, dus wij zoeken het poortje aan de rechtse kant op. Daar staan nog bijna geen mensen en zo staan we dus alsnog nagenoeg vooraan. De mensen in de lange wachtrij kijken ons aan zo van: “Die zijn gek, die gaan voor een dicht poortje staan.” Maar wij weten wel beter :-) Ons gelijk wordt binnen 5 minuten aangetoond als ook naar ons poortje een castmember komt en alles in gereedheid brengt.

Om 8.48 uur kunnen we naar binnen en Lex loopt alvast naar de plaats waar de echte rope drop zal plaatsvinden. Hij zal namelijk eerst naar Soarin’ lopen voor fastpasses. De kids en ik gaan ondertussen even Stich en Daisy goede dag zeggen. De kids zijn door het dolle heen want Stich heeft alle tijd voor ze en staat even met ze te dollen. Fleming krijgt zijn pen niet terug en dat laten onze spookjes natuurlijk niet op zich zitten :-)

Als om 9.00 uur de hele horde naar Soarin’ loopt / rent, gaan de kids en ik naar binnen bij Character Spot. Hier scoren de kids weer de nodige handtekeningen en natuurlijk worden er weer veel foto’s gemaakt. Zo zien we Mickey, Minnie, Pluto, Donald & Goofy. Kortom in 1 keer de fabulous five te pakken. Dat gebeurt niet vaak. En als bonus staat ook Belle ons nog op te wachten. Wow, wat een goed begin van de dag !

Net als we klaar zijn komt Lex aan lopen. Hij verbaast zich dat wij alle characters al gehad hebben. Tja als mama een planning maakt, dan maakt ze natuurlijk wel een goede planning :-) We lopen rustig richting Nemo en ondertussen geven de kids aan dat ze niet zo’n zin hebben in Crush. Ik ben shocked ! Later merken we dat de kids eigenlijk nergens zin in hebben. Ze zouden het liefst meteen naar de speelgoedwinkel gaan voor rolschaatsen en Starwars Lego. Dat gaat natuurlijk niet door kids en om met de woorden van mevrouw Incredible te spreken: “Vette pech !” Hoe dan ook we gaan eerst naar Nemo en kijken daarna rustig rond in het observatie gedeelte bij The Seas. We stoppen nog even bij het kidcot station hier en de kids kleuren even wat maar dan is het toch echt tijd om naar Soarin’ te gaan.

We kunnen met onze snelle kaartjes zo doorlopen en we genieten alle 4 weer enorm van onze vlucht over Californië. Ook deze keer is het ons helaas niet gelukt om de golfbal te vangen. Fleming vraagt zichzelf af hoe we toch steeds aan die snelle kaartjes komen dus bij de fastpass machines van Soarin’ legt Lex de magie van de fastpasses uit.

Merel & Fleming hebben ondertussen honger gekregen. Tja dat is niet gek als je het over heerlijke, door papa gemaakte boterhammetje niet op eet. Om echter te voorkomen dat onze spookjes alle 2 grumpy worden haal ik even snel 2 chocolade croissants voor ze. Kids blij dus papa & mama ook.

Als de croissants op zijn en papa & mama even een sigaretje hebben gerookt gaan Lex en de kids naar Innoventions. Ik loop even snel op en neer naar TestTrack voor fastpasses. Het is 11.00 uur en de return time is 13.30 uur. Dat had ik niet verwacht. Dat wordt dus geen Mission Space vandaag want dat gaan we niet halen met de fastpasses. Maar goed, we komen hier nog minimaal 1 keer terug dus Mission Space doen we dan wel.

Ik loop terug naar Innoventions en vind Lex en de kids gelukkig vrij snel. We maken met z’n viertjes een videospelletjes en kijken wat rond. Voor wie ons als characters in een videospelletje wil zien:

Alexander, Patricia, Merel & Fleming in Runtime

Na een klein uurtje laten we Innoventions achter ons en gaan we wat drinken. Dat is wel nodig want het is weer lekker warm vandaag en er is geen wolkje voor de zon te bekennen. We zijn dus ontzettend blij met de airco’s in alle gebouwen en duiken dan ook snel bij MouseGear binnen. Merel & Fleming klagen over blaren op hun voeten en willen eigenlijk alleen maar op hun slippers lopen. Ik stel voor om dan toch maar even te kijken voor de Disney Crocs.

Lex z’n reactie op mijn voorstel

Maar jawel hoor, we hebben ze jaren buiten de deur weten te houden, maar sinds vandaag hebben madam en meneertje echte Disney Crocs.

Het was nog even spannend of we ze voor Merel in de goede maat konden vinden, maar dat is later op de dag alsnog gelukt. Ondertussen was het al bijna 1 uur, dus snel naar Frankrijk. Hier hadden we immers een afspraak met Remy.

We werden meteen naar onze tafel gebracht en we zochten iets lekkers van de kaart uit. De bediening was vrij vlot en ik vond het de kwaliteit van het eten redelijk. Echter maakte ik nu iets mee wat ik in de 10 jaar dat ik Lex nu ken nog nooit had meegemaakt. Hij kraakte de keuken compleet af. Niet tegenover de serveerster natuurlijk, maar opmerkingen als: ”Gordon Ramsey zou hier flink tekeer gaan.” en “De andere Franstaligen in dit park doen het stukken beter.” liegen er toch niet om. Toen ik vroeg wat er dan zo verkeerd was maakte hij de vergelijking met mijn steak bij Bahama Breeze van afgelopen week. Zijn ratatouille was wel erg well done.

Nadat we klaar waren met de lunch werd er een karretje naast onze tafel gereden en werd ons gevraagd of wij de Chef van vandaag wilden ontmoeten. Toen de cloche werd opgetild en daar hadden we Remy.

Erg leuk gedaan en Lex en de kids waren erg verrast om Remy op deze manier te zien. Zij hadden verwacht dat er een grote Remy binnen zou komen lopen. Verrassing geslaagd :-) Alhoewel Lex het natuurlijk had kunnen weten als hij ons blog beter had gelezen. Ben je toch mooi door de mand gevallen makker :-)

Toen Remy was vertrokken hebben we afgerekend en zijn we langzaam aan naar Test Track gelopen. Ook hier kunnen we zo doorlopen met onze fastpasses en in no time zijn we omgetoverd tot test dummy’s. We hebben de grootste lol en als we ontsnappen aan de crash test vinden we dat we deze keer wel erg hard gaan. In onze herinnering ga je op een gegeven moment met ongeveer 57 mph onder het bord door. Deze keer stond de teller op 65 mph. Dat is best hard hoor.

Pfffff, ook dit hebben we weer overleefd. Eigenlijk zouden we nu naar Ellen (Universe of Energy) gaan maar dat willen we de kids niet aan doen. Ze hebben nu toch al wel erg lang gewacht op het tochtje naar de ToysRus dus besluiten we om naar de auto te gaan. Ondertussen begint het flink te regenen dus schuilen we even. We hebben geen zin om helemaal nat bij de ToysRus aan te komen. Gelukkig is het buitje na een half uur over en kunnen we redelijk droog de auto bereiken.

Tom leidt ons in no time naar de juiste bestemming en de speurtocht naar de rolschaatsen kan beginnen. Yes, ze hebben ze ! Merel helemaal blij en de blijdschap kan niet op als ik ook nog eens Hannah Montana knie- en ellenboog beschermers vind. Tja en toen door naar de Lego hoek. Na lang wikken en wegen was Fleming er uit. Nu een klein iets van Starwars Lego en dan voor zijn verjaardag een iets minder groot Starwars schip. We reden met 2 gelukkige kindjes terug naar huis waar natuurlijk meteen de rolschaatsen aan moesten en de Lego doos uitgepakt werd.

Lex ging met Fleming de Lego in elkaar zetten en ik ga met Merel naar beneden om te rolschaatsen. Dat valt madammeke nog tegen. Het is net als fietsen: je zult het eerst moeten leren. Binnen 10 minuten valt ze en staan de wieltjes van 1 rolschaats al scheef. Wij weer naar boven en gelukkig kan papa de rolschaats maken. Ze wil toch nog graag rolschaatsen maar ik vind het echt te warm om nog achter haar aan te rennen. Ik weet het, ik ben een slechte mama :-) Ik stel voor dat ze eerst maar eens oefent in de (lange) gang in ons appartement. Zo gezegd zo gedaan. Heb overigens maar geen medelijden met de onderburen want het is nog steeds meer langs de muur lopen dan echt rolschaatsen dus veel last zullen ze er beneden niet van hebben.

Om 19.00 uur vinden we het welletjes en nadat de kids nog een lekker geroosterd boterhammetje hebben gegeten vertrekken ze naar dromenland. Even goed slapen want het zal morgen weer een lange dag worden en we moeten al vroeg op pad. Ze slapen in no time en papa & mama genieten van de rust in huis. Lex gaat verder in zijn boek en ik werk aan het blog. Om 21.00 uur gaat hij nog even tanken. Ja Robert-Jan het knopje is gevonden :-) Ik probeer nog wat avondfoto’s te maken maar dat lukt niet goed. Vanaf heden staat er een statief op mijn verlanglijstje ;-)

Ook wij gaan niet te laat naar bed want ook voor ons gaat de wekker morgen weer vroeg af.

Dag 7: No typhoon today

2009-08-23T23:55:00.000+02:00

Dag 7 al weer. We zij al een week weg van huis. En wat hebben we al veel gedaan in die week. Zo veel dat het de hoogste tijd is om het vandaag eens lekker rustig aan te doen. Het is immers zondag en om in de geest van het dorp te blijven waar we wonen: zondag is rustdag. We geven onze vriend de wekker dus een dagje vrij en we zien wel hoe laat we wakker worden. Dit resulteert er in dat Fleming om 9.00 uur zich aan mijn kant van het bed meldt. Ik zeg dat hij nog even lekker wakker moet worden op zijn eigen kamer, maar het manneke is echt wakker. Lex gaat er uit en laat mij nog even slapen.

Rond een uurtje of 10 komt Lex mij vragen of ik zin heb in koffie. Nou dat is niet tegen dovenmansoren gezegd. Ik krijg even later een lekkere Starbucks koffie op bed en doezel nog wat verder tot de koffie op drinktemperatuur is. Dit is nog eens relaxed wakker worden. Ik kom er toch ook maar eens uit, ruim wat was op en rommel wat rond in het appartement. Eigenlijk hadden we Typhoon Lagoon op het programma staan vandaag, maar daar hebben we (papa & mama) niet zo’n zin in. Om de kids niet helemaal teleur te stellen gaat Lex met ze zwemmen in het zwembad beneden. Ik slinger de laptop aan en begin aan het verslag van dag 6.

Op een gegeven moment hoor ik een hoop gehuil van Merel en niet veel later komt de meute weer naar boven. Het blijkt dat Merel tijdens 1 van haar vele kunstjes in het zwembad verkeerd is terecht gekomen met een dikke lip tot gevolg. We wikkelen wat ijs in een handdoek laten haar even tot rust komen op bed. Na een half uurtje is ze in een diepe slaap en we laten haar lekker liggen. Ook voor Merel was het een drukke week.

Tegen een uurtje of 3 beginnen we trek te krijgen. Lex rijdt naar Panera Bread en haalt daar heerlijke broodjes. Ze evenaren wat ons betreft de sandwiches van de Earl of Sandwich. Tegen een uurtje of 4 wordt Merel wakker en ze heeft ontzettend zin in een ijsje. Dus lopen vader en dochter even naar de supermarkt beneden en niet veel later komt Merel aanzetten met een over heerlijke Cornetto. Haar dikke lip is ze al weer vergeten.

Fleming wilde overigens geen ijsje. Niet zozeer omdat hij geen ijs lust, maar hij wilde niet stoppen met zijn DS spelletje. Het manneke heeft een hele middag lekker zitten DS-en.

Lex was niet uit zijn boek te krijgen en ik heb me heerlijk vermaakt met internet.

Tegen 5 uur brak het noodweer even flink los. Volgens Lex was dat de depressie die er voor gezorgd heeft dat Bill niet onze kant op is gekomen. Ja, ja, manlief volgt hier de weather channels :-) Ik noem het gewoon een typisch Floridiaans buitje want na een uurtje was het net alsof het nooit geregend had. Om een idee te geven hoe dat er uit ziet:

Het uitzicht vanaf het balkon aan de voorkant om 17.00 uur vandaag.

Het uitzicht op een zonnige dag.

Nadat we de bol van Epcot weer konden zien, besloten we om toch nog maar even weg te gaan vandaag. De keuze viel op de Premium Outlets. Dat is om de hoek en er stonden nog wat kledingstukken op ons shoplijstje en Merel wil graag rolschaatsen kopen van haar verjaardagscentjes. In onze herinnering zit er een speelgoedwinkel bij de Premium Outlets, dus 2 vliegen in 1 klap is de gedachte. Het was druk bij de Premium Outlets en we moeten uiteindelijk aan de achterkant parkeren. We hadden in de parkeergarage kunnen parkeren, maar dat zagen we geen van beiden zitten.

Als we aan de achterkant van de shopping mall parkeren staan we naast een auto met een oranje lintje. Ook deze mensen stappen net uit dus ik vraag meteen of ze uit Nederland komen. De mevrouw in kwestie kijkt me vreemd aan. Het blijken Engelsen te zijn. Ik leg dus maar snel uit dat er momenteel nog al wat Nederlanders rond rijden met een oranje lintje en dat ik daarom dacht dat ze uit Nederland kwam. Ze kon er gelukkig om lachen.

We duiken snel de eerste winkel in (naam even vergeten) en zien dat er al “winter”kleding is en dat ook die kleding flink is afgeprijsd. Zelf geloof ik niet zo erg in kortingen van 40% op een nieuwe collectie, maar het geeft je als klant wel een lekker gevoel dat je 40% korting “krijgt” ;-)We scoren 2 truien voor Fleming en een truitje voor Merel. Nu de eerste buit binnen is gaan we snel door naar de Nike Store. Hier is het verschrikkelijk druk en het lijkt wel of ze de airco uit hebben gezet. Ondanks dat slagen we toch in het vinden van nieuwe gymkleding voor Merel. De zoektocht naar gymkleding voor Fleming zal nog even door moeten gaan.

We laten de Nike Store snel achter ons en brengen een bezoekje aan Ralph Lauren. Ook hier is het druk en we komen de nodige Nederlanders tegen. Volgens mij hebben alle Nederlanders die momenteel in Orlando zijn er vandaag een shopdagje van gemaakt :-) Bij Ralph scoren mama & Merel een nieuwe winterjas. Hoe kom je er bij om aan de winter te denken terwijl het buiten 30 graden is ! Lex vindt eindelijk een denim shirt. Hier is hij al een aantal jaar naar op zoek als we in Orlando zijn en bij Ralph liepen we er tegen aan. Merel heeft haar oog laten vallen op een heel schattig rokje, dus vooruit dan maar. Helaas viel Fleming ook nu buiten de boot. Maar wees gerust, we denken heus wel aan onze kleine grote man hoor.

Ondertussen was het al 20.30 uur. Lex wilde graag nog even een zwarte polo halen bij Tommy en die was zo gevonden. Toen we echter de wachtrij bij de kassa zagen hebben we de polo snel terug gelegd. We komen deze vakantie vast nog wel een keer bij Tommy en zwarte polo’s hebben ze altijd wel. Hup nu snel naar de speelgoedwinkel om rolschaatsen voor Merel te zoeken. Ja mooi mis, geen speelgoedwinkel meer in deze shopping mall. Ons meiske is heel teleurgesteld en ik stel voor om naar de Walmart te rijden. Misschien hebben ze daar wel rolschaatsen.

Tom leidt ons in no time naar de Walmart en daar kijken we alle 4 onze ogen uit. Wij gaan eigenlijk nooit naar de Walmart, maar hier gaan we zeker nog eens een keertje op ons gemak rond neuzen.

Fleming heeft al vrij snel de Lego afdeling gevonden en twijfelt nu wel heel erg of hij nog steeds het grote Lego schip wil kopen van zijn verjaardagscentjes. Die kleine Starwars spullen zijn toch ook wel erg interessant. We leggen hem uit dat het of het grote schip is of nu iets kleins nu en een kleiner Starwars schip voor zijn verjaardag.

Het is een moeilijke keuze en we overtuigen hem er van dat hij er beter nog een nachtje over kan slapen.

Maar we waren hier voor Merel’s rolschaatsen. Helaas geen rolschaatsen meer bij de Walmart. Ons meiske is heel verdrietig en we stellen dan ook voor om morgen, als we uit Epcot komen meteen naar de Toy’s R us te rijden. Als ze ze daar niet hebben, dan weet ik het ook niet meer. We rijden weer naar huis en om 22.00 uur vertrekken de kids naar dromenland. Een beetje laat. Als dat maar goed gaat morgen met de humeurtjes.

Lex duikt zijn boek weer in en ik lees even wat blogs op internet en schrijf het verslag van vandaag. Het was een lekker relaxed dagje zonder Typhoon Lagoon en gelukkig ook zonder “typhoon” Bill. Helaas ook geen fotofilmpje van vandaag want er zijn bijna geen foto’s gemaakt. Ik neem tenminste aan dat jullie niet geïnteresseerd zijn in een stuk of 50 foto’s van mensen die aan het niksen zijn :-) Maar wees gerust, we maken het morgen weer goed.

Dag 6: Het einde van Dombo-Pooh-Pan ?

2009-08-23T21:30:00.001+02:00

Vandaag stond onze eerste volle Disney dag op het programma. Als trouwe TGM-ers wilden we absoluut rope drop halen. Dus werden we weer door de wekker wakker gemaakt om 6.30 uur en nadat we rustig wakker waren geworden, papa & mama met een lekker bakkie van Starbucks, vertrokken we even na 8.00 uur naar Magic Kingdom.

Na een kort ritje van ongeveer een kwartier konden we parkeren bij Minnie. Dat is zeker niet slecht, want dat is lekker vooraan op de parkeerplaats. Zou dat een goed voorteken zijn ? Om even over half negen nemen we de veerboot naar de ingang van het park. Oeps, dat is wel heel erg in strijd met de TGM rules. Zo zullen we niet vooraan staan bij de ochtendshow, but who cares ! Ons maakt het niet uit. Wij genieten van het mooie uitzicht op het water.

Als we bij de ingang aankomen is het druk en kunnen we niets zien van de ochtendshow bij het treinstation. Maar uiteindelijk lopen we toch om 9.00 uur naar binnen. De kids hebben te kennen gegeven dat ze niet in Dombo hoeven, dus dat geeft wat rust. Lex en de kids lopen naar Snow White en ik sla rechts af om fastpasses te halen voor Buzz Lightyear. We ontmoeten elkaar weer bij Pooh. Het is 9.15 uur en we kunnen zo doorlopen. De kids zitten bij elkaar voorin. Dat is het leuke van deze leeftijd, ze zijn nu oud en bekend genoeg met het park, om ze bij elkaar te laten zitten. Wij zijn natuurlijk wel in de buurt !

Na Pooh is het tijd voor Peter Pan. Als we daar aankomen zien we dat om 9.22 uur de wachtrij al 15 minuten is.

Daar hadden we niet zo’n zin in, dus steken we over en lopen zo in 1 keer door naar de bootjes van It’s a small world. Hierna gaan we op bezoek bij Ariël. We moeten ook hier even wachten, maar Merel & Fleming willen heel graag hun 1e handtekening scoren, dus vinden ze dat wachten niet erg. Eenmaal bij Ariël aangekomen durft Fleming niet zo goed maar na wat hulp van papa gaat ook hij naar Ariël zitten.

Nadat we Ariël goede dag hadden gezegd verlaten we Fantasyland. Het viel ons trouwens op dat het erg rommelig is momenteel in Fantasyland. Veel gebouwen staan “in de steigers” en bij het kasteel is een heel stuk afgezet. Daar staat een grote hijskraan omdat ze bezig zijn met het aanbrengen van de kerstlichtjes op het kasteel. We lopen snel door naar Frontierland en maken even een pitt-stop bij de rookplek. Fleming ziet de bui al hangen en begint te dreinen. Hij wil niet in Big Thunder Mountain Railroad, maar wij houden voet bij stuk en al gillend en krijsend gaat hij mee naar BTMR. We overleven het gegil, maar besluiten dat 1 keer BTMR voldoende is voor vandaag. Ik haal nog even fastpasses voor Splash Mountain en dan verlaten we Frontierland. Maar wie komen we daar tegen ? Goofy, dus tijd om de handtekeningenboekjes weer te pakken en aan te sluiten in de rij. Het wachten duurt maar 5 minuten en dan heeft Goofy alle tijd voor ons.

Oorspronkelijk stond Pirates of the Caribbean op het programma, maar omdat Fleming net rustig was en hij aangaf niet in PoC te willen, zijn we doorgelopen naar Aladdin’s Magic Carpets. Een soort Dombo, maar dan zijn de olifantjes vervangen door vliegende tapijten. Hier willen de kids wel in. Zo zie je wat aankleding met een attractie doet. Om 11.00 uur vliegen we weg om na 90 seconden weer veilig te landen en over te steken naar Jungle Cruise waar we na 10 minuten al aan boord kunnen. Het is weer een lekker ontspannen boottochtje. Een boottochtje dat we inmiddels kunnen dromen, maar het blijft leuk om de achterkant van water te zien :-)

Het loopt inmiddels tegen 12.00 uur, dus tijd om even een break in te lassen en ondertussen te eten. Dit doen we bij Columbia Harbour House en ik geniet weer van de over heerlijke Tuna Sandwich. Lex heeft ook een of andere lekkere sandwich en de kids eten frietjes. Ach het is vakantie zullen we maar zeggen. Ik haal nog snel even fastpasses voor Peter Pan zodat we vanavond niet te lang hoeven te wachten en daarna gaan we op bezoek bij de presidenten. Sinds 4 juli is ook President Obama toegevoegd. Persoonlijk vind ik hem niet echt lijken, maar met een beetje fantasie zie je Obama.

Om 13.00 uur maken we gebruik van onze fastpasses voor Buzz Lightyear. De score is al iets beter dan afgelopen woensdag, maar nog steeds niet echt top. Hopelijk gaat het vanavond weer iets beter. Na Buzz verlaten we het park voor een break van een paar uurtjes. Het is warm en het doet ons goed om even uit de hitte en de drukte te zijn. Bij de monorail haal ik een geintje uit. Lex en de kids stappen in een volle cabine en ik zie dat de cabine daar achter helemaal leeg is. Ik loop dus snel door en heb de hele cabine voor mezelf alleen. Dat kan niet op applaus rekenen van de kids :-) Als we bij de auto zijn besluiten we om even een tussenstop te maken bij Alamo. Er brand een vreemd lichtje en Lex wil graag weten wat er aan de hand is. Al snel krijgen we te horen dat waarschijnlijk 1 van de banden te weinig spanning heeft, dus even de banden op pompen. Dat doen we, maar het lichtje blijft branden. Eén van de medewerkers van Alamo verzekert ons dat het absoluut geen kwaad kan, dus vertrouwen we hem maar en vervolgen we onze rit naar huis.

Om 14.00 uur zijn we weer thuis. De kids zijn helemaal hyper maar ondanks dat moeten ze van ons wel minimaal een half uurtje rustig zijn of beter nog even hun oogjes toe doen want het zal wel laat worden vanavond. Merel valt in slaap en Fleming gaat rustig een boekje lezen. Ik werk het blog bij want ik loop nog steeds 1 dag achter. Even voor 16.00 uur is het klaar. Lex en de kids zijn inmiddels naar het zwembad vertrokken. Net als ik ook nog even wil gaan zwemmen komen ze al weer naar boven: trouble in syblings paradise ! Het blijft moeilijk om samen te spelen, samen te delen en niet te vervelen. Nadat de gemoederen wat tot bedaren zijn gekomen vertrekken we weer richting Magic Kingdom waar we even voor 18.00 uur weer op Mainstreet lopen. We stoppen even bij de Bakery om vooral veel zoetigheid te halen en nuttigen ons “dinner” aan de waterkant bij het kasteel. Daar pikken we nog net het laatste gedeelte van de Shake it- Move it- Celebrate it Parade mee. Wat een herrie zeg !

Nadat ons suikergehalte weer op peil is haal ik even fastpasses voor Buzz om vervolgens met z’n allen naar Peter Pan te gaan. We kunnen zo doorlopen met onze snelle kaartjes. Merel & Fleming zitten samen in een schip en Lex en ik volgen in het volgende schip. Wat heerlijk om na al die jaren weer eens samen in een attractie te zitten :-) Hierna gaan we naar Mickey’s Philharmagic. Dit blijft 1 van mijn favorieten alleen dit keer kan ik er niet echt van genieten. Merel is ineens bang van 3D films en weigert dan ook haar bril op te zetten. Ze zit een hele voorstelling een beetje achter mij weggedoken. Jammer hoor, want een paar jaar geleden genoot ze echt van deze attractie. Dit zelfde heeft ze trouwens ook met Toy Story Mania in de Hollywood Studios. Ze kan zich er nu al druk over maken dat we daar volgende week in gaan. Maar wie dan leeft, wie dan zorgt.

Goed, we laten de stoute Donald achter ons en gaan naar Splash Mountain. Een erg leuke attractie en als we nog maar net vertrokken zijn, zijn we alle 4 al klets nat. Dat is wat minder, maar er zijn ergere dingen in het leven. We genieten alle 4 van Splash en tijdens de big drop krijgen we nog eens een extra lading water over ons heen. Toen we ‘s avonds laat thuis kwamen was ons ondergoed nog nat !

Na Splash (en een sigaretje) gaan we naar de Country Bear Jamboree. Een attractie die veel mensen links laten liggen maar om met de woorden van mijn zoon te spreken: ”Hij blijft leuk !” Ondertussen loopt het tegen 21.00 uur, dus tijd om een mooi plaatsje te gaan zoeken voor Spectromagic. Dat plaatsje vinden we al vrij snel en we wachten geduldig tot de lichtjesparade aan ons voorbij trekt. Merel wil graag het fototoestel en samen fotograferen we Spectro. En ik moet zeggen dat onze kleine meis dat helemaal niet slecht doet. Misschien een verborgen talent :-)

Na Spectro is het tijd om een mooi plekje te gaan zoeken voor het vuurwerk. Normaal staan wij altijd een beetje rechts van het kasteel, maar omdat daar nu een hijskraan in het zicht staat, bleven we nu links van het kasteel. Wat een enorme foute beslissing bleek te zijn. Ik heb geen fatsoenlijke foto kunnen maken omdat je daar bijna geen zicht hebt op Wishes. Het Wishes gevoel was bij geen van ons allen te bekennen. Volgende keer toch maar op ons oude vertrouwde plekje. Maar ook hier geldt weer: er zijn ergere dingen op de wereld en we hebben nog bijna 2 weken de tijd om Wishes een keer goed te zien.

Normaal sluit Magic Kingdom altijd meteen na de vuurwerkshow maar vanavond bleef het park nog een uurtje extra open. Een mooi moment om nog 1 keer naar Buzz te gaan en terwijl wij aan het schieten waren kon het park langzaam leeg stromen. We schieten er weer alle 4 op los en we verbeteren onze score weer. Er zit progressie in :-) Hierna vinden we het toch wel mooi geweest voor vandaag en besluiten we om de uitgang op te gaan zoeken. Blijkbaar hadden meer mensen dat idee want we deden er een uur over om van het park naar de auto te komen. We hebben dus de langste attractie van Disney gevonden; de monorail en het treintje naar de parkeerplaats ;-)

Om 23.55 uur stappen we het appartement binnen. De kids waren in de auto al in slaap gevallen en slapen eigenlijk zo door zodra we ze uitgekleed hebben. Lex en ik drinken nog wat en kijken nog even terug naar het verloop van de dag. We hebben het leuk gehad vandaag, maar merken toch ook dat we Magic Kingdom een beetje op de automatische piloot doen. Dat vinden we alle 2 erg jammer en dat geeft ons een leuke uitdaging om het aanstaande woensdag eens anders aan te pakken. Al met al kijken we terug op een lange, drukke, leuke maar ook zeer vermoeiende dag. Het is maar goed dat we morgen een relax-dag hebben.

Dag 5: Een dol fijne dag

2009-08-22T21:58:00.001+02:00

Na een erg kort nachtje werden we vanochtend door onze “vriend” de wekker om 6.30 uur wakker gemaakt. Ik blijf nog even lekker liggen, Lex duikt onder de douche en haalt daarna een lekker bakkie leut bij Starbucks. Ook ik kom langzaam uit bed en ga me douchen en aankleden. Rustig aan worden we allemaal wakker en we ontbijten lekker relaxed.

Lex checkt nog even zijn mail en dan is het al weer tijd om te vertrekken. De bestemming van vandaag:

Om exact half 9 rijden we het parkeerterrein op. We kunnen lekker vooraan parkeren. Als we bij de ingang van het park aankomen, melden we onszelf bij Guest Relations en laten onze voucher voor Discovery Cove zien. Ook hier weer geen enkel probleem en in no time staan we in het park. Het is nog geen 9.00 uur, dus we moeten nog even wachten voordat we verder mogen. Na het horen van het Amerikaanse volkslied mogen we verder. Zeker 80% van alle wachtenden gaat naar de nieuwste attractie: Manta maar wij niet. Wij slaan links af om bij de pijlstaartroggen te gaan kijken. Daarna lopen we door naar de dolfijnen en we genieten alle 4 van deze ontzettend mooie dieren.

Een voordeel van het onderwater gedeelte bij de dolfijnen is dat het er lekker koel is. Het is al weer flink warm en de zweetdruppeltjes lopen weer langs alle kanten van onze hoofden af. Snel door naar de eerste show voor vandaag: Blue Horizons. We bemachtigen een plaatsje in de schaduw en genieten van deze mooie dolfijnenshow. Lex en ik vinden het gedeelte met de acrobaten (zo noem ik het maar even) wat minder, maar de 2 gedeeltes met de dolfijnen zijn adembenemend.

Na deze mooie show geven Merel & Fleming te kennen dat ze toch wel heel, heel, heel erg graag alle 2 een dolfijn als knuffel willen hebben. Die mogen ze kopen, maar dan wel van hun verjaardags- en vakantiecentjes. Ze hebben van opa & beide oma’s namelijk centjes gekregen om in Orlando wat leuks voor te kopen. We geven de kids even bedenktijd over ons voorstel en ondertussen gaan we op bezoek bij de pinguïns. De kids hebben nagedacht en willen toch echt graag een dolfijn dus worden er 2 dolfijnen gekocht.

Merel & Dolly Fleming & Spettertje

De 2 nieuwste gezinsleden gaan vervolgens mee naar de volgende show: Clide & Seamore take pirate island. Een grappige show met 2 zeeleeuwen in de hoofdrol. Daarna gaan we wat eten en met name drinken in Voyager’s Smokehouse. De kids kiezen voor spareribs, maar natuurlijk belanden die op het bord van papa & mama :-)

Nadat de buikjes weer rond gegeten waren lopen we via de lange brug naar de andere kant van het park waar we om 13.00 uur de helikopter nemen naar de Noordpool. Helaas heeft de ijsbeer geen zin om op de foto te gaan en ook de walrussen liggen niet echt stil in het water :-) Maar ondanks dat is het wel een hele belevenis om ook deze dieren te zien en je koelt er lekker af.

Hierna denken we de kids een plezier te doen door naar Shamu’s Harbor te gaan. Een kindergedeelte met allerlei kinderattracties en o0k een heel groot klimhuis. De kids vinden het echter te warm en zijn al vrij snel uitgespeeld. Eigenlijk willen ze het liefst naar huis. Maar een dag in Seaworld is niet compleet als je Shamu niet hebt gezien. We steken dan ook snel over naar Shamu’s Stadium. Terwijl we nog even moeten wachten voordat we naar binnen mogen begint het te regenen. Dat kun je verwachten rond een uurtje of 3 in Florida. We mogen echter snel naar binnen en zitten we droog. Helaas zit er ook onweer in de lucht met als gevolg dat de show niet op tijd kan beginnen. Gelukkig gaat de show uiteindelijk wel door al is het een kwartiertje later dan gepland. Maar die extra wachttijd was ons alles waard. We hebben weer enorm genoten van Shamu !

Je kunt op 2 manieren tegen dit soort shows aan kijken. Je kunt zeggen: het is een show waar de dieren allerlei kunstjes moeten doen of je kunt ook zeggen: door de enorm goede band tussen mens en dier, zijn de dieren bereid om heel veel voor de trainers te doen. Ik verbaas me iedere keer weer over de liefde waarmee de trainers in Seaworld om gaan met hun dieren. Echt klasse !

Na Believe vinden we het eigenlijk wel tijd om naar huis te gaan. De kids zijn moe en willen graag nog even in het zwembad. Eigenlijk waren we van plan geweest om bij de haaien in Seaworld te gaan eten, maar we besluiten dat het voor de gezelligheid in de groep beter is om het park te verlaten. We stoppen nog even bij de Publix voor wat boodschapjes en de kids scoren een enorme opblaasbare Shamu. Het regent overigens nog steeds, maar Merel en Fleming willen absoluut nog even zwemmen. Ik heb het er niet zo op. Er is immers nog steeds onweer in de buurt, maar Lex durft het wel aan.

Nadat Shamu is opgeblazen hebben de kids de grootste lol in het zwembad. De pret is echter van korte duur want het onweer wordt heftiger dus de hoogste tijd om het water uit te gaan. De kids eten nog wat en duiken lekker op tijd hun bedje in. Rust voor papa & mama ;-)

Tegen een uurtje of 9 beginnen wij toch ook wel trek te krijgen. Lex loopt even naar de pizzeria en komt terug met 2 heerlijke pizza’s. Ik draai gedurende de avond wat wasjes en begin met de foto’s van Aquatica. Omdat de foto’s zo slecht waren, moest ik elke foto corrigeren met Photoshop. Daar ging redelijk wat tijd in zitten, maar ik heb toch een aantal foto’s kunnen redden.

Nadat ik dag 4 op het blog heb geplaatst, bekijk ik de foto’s van vandaag nog even. Mijn oogjes beginnen echter zwaar te worden dus wellicht is het toch wel verstandig om naar bed te gaan. Lex is inmiddels al in slaap gevallen op de bank met zijn boek. Tijd om dagsluiting te maken. Het wordt weer een drukke dag morgen.

Dag 4: Call the police ?

2009-08-21T22:00:00.000+02:00

Na onze late thuiskomst gisteren hebben we geen wekker gezet. Vandaag hadden we immers een relax dagje ingepland, dus daar hoort geen wekker bij. Gelukkig dachten de kids er ook zo over en werden we allemaal pas rond 9.00 uur wakker. Yes we hebben de jetlag achter ons gelaten.

Lex gaat eerst naar Starbucks voor onze dagelijkse cafeïne shot. Dat eerste bakkie Starbucks blijft toch altijd een feest.

Onder het genot van onze heerlijke koffie eten we een ontbijtje en tegen 11.00 uur vertrekken we richting Aquatica. De kids zijn helemaal door het dolle heen dat we naar een waterpark gaan. Papa & mama hebben er ook zin in al vraag ik mezelf toch wel een beetje af hoe het met Fleming zal gaan. Het manneke kan redelijk zwemmen, maar heeft nog net zijn A diploma niet. Als dat maar goed gaat.

Als we bij Aquatica aankomen laten we onze Discovery Cove voucher zien en kunnen we, na het zetten van een handtekening, zo naar binnen. Het valt ons op dat het druk is, maar dat hadden we ook wel verwacht. We huren een locker en lopen wat onwennig rond op zoek naar een plaatsje. Dat hebben we gelukkig zo gevonden. De kids kunnen niet wachten om het water op te zoeken, maar moeten toch nog even wachten. Eerst waterschoenen aan en insmeren. Mama heeft namelijk geen zin in verbrandde schouders van de kids.

De eerste bestemming is Loggerhead Lane. Een heerlijk relaxte lazy river waar we lekker een paar rondjes in rond dobberen.

Daarna gaan we snel door naar Walkabout Waters. Dit is een heel groot speelhuis waar overal waar je loopt water uit alle hoeken en gaten komt. Een waar paradijs voor de kids en papa & mama vermaken zich er ook prima.

Na een klein uurtje spelen in Walkabout Waters sluiten we aan in de rij voor Walhalla Wave. Een grote, lange glijbaan waar je met z’n vieren in een vlot zit. Na een kleine 3 kwartier zijn we aan de beurt en zeilen we in een sneltreinvaart naar beneden. We hebben alle 4 ontzettend veel lol gehad en vonden het een top glijbaan.

Inmiddels hebben we toch wel honger gekregen. We besluiten om bij de Waterstone Grill wat te gaan eten. Het eten is helaas niet echt top en van de prijs schrik ik toch wel een beetje. Maar goed, we zijn op vakantie en er moet toch gegeten worden. Na het eten gaan we weer naar Loggerhead Lane. We koelen weer heerlijk af en Lex begint al aardig zijn schouders te voelen. Hadden we dan toch ook bij hem factor 30 op moeten doen ? Hoe dan ook, het water geeft heerlijk verkoeling en we dobberen weer de nodige rondjes rond op Loggerhead Lane.

Daarna gaan we nog even naar Walkabout Waters en als afsluiting zoeken we de Roa Rapids op. Dit is een stroomversnelling en echt de favoriet van de kids. Ze kunnen er geen genoeg van krijgen.

Na een half uurtje in de stroomversnelling begint mama toch wel redelijk uitgeput te raken. We overleggen even en besluiten om naar huis te gaan en daar nog even een duik in het zwembad te nemen. Het zal er ongetwijfeld rustiger zijn.

Nadat we nog een half uurtje hadden gezwommen bij het appartement gaan we onszelf flink insmeren met aftersun. Zowel Lex als ik zijn flink rood op onze schouders. Mmmmmm, de volgende keer toch ook maar aan de factor 30. Hierna gaan we naar Bahama Breeze. Dit restaurant hebben we vorig jaar ontdekt en sindsdien is het 1 van de toppers in ons restaurantlijstje. Helaas kwamen we er al snel achter dat ook het personeel bij Bahama Breeze wel eens een steekje laat vallen……..

Als we net aan tafel zitten vraagt onze ober of we alvast wat willen srinken. Dus ik zeg:”A Coca Cola, please.” Staat hij me toch een partij vreemd te kijken. Dus ik vraag hem wat er aan de hand is en zegt hij:”Why should I call the police ?????” Had hij dus verstaan dat ik zei:”Call the police.” Nou zeg ik je, mijn accent laat soms wel eens wat te wensen over, maar dit ging zelfs mij wel erg ver hoor. Een leuke binnenkomer dus. Vervolgens bestellen we en het eten komt redelijk snel. Ik had een steak besteld met het verzoek om deze medium te bereiden. Ik neem een hap van mijn steak en het leek wel of ik op een schoenzool aan het kauwen was ! Ik kijk Lex aan, hij heeft jarenlange horeca ervaring, en ook hij zegt dat dit geen medium is maar een verry well done. We melden het bij een serveerster die na een paar minuten terug komt met de mededeling dat de chef het een prima medium steak vond ! Echter was hij wel bereidt om een nieuwe steak voor mij te maken. Mijn zin in eten is inmiddels over maar toe dan maar. Als na een minuut of 10 onze ober ook nog eens komt vragen wat er aan de hand is, doe ik mijn beklag dat als ik met mijn gezin wil eten dat het dan wel zo gezellig is om allemaal tegelijk te eten. Dat iets opnieuw gemaakt moet worden oké, maar na 10 minuten mag mijn bord er toch eindelijk wel zijn ? Ik heb het zo gehad dat ik niet eens meer hoef te eten ! Misschien moeten we inderdaad de politie maar bellen ;-)

Mijn gerecht wordt overigens wel netjes van de rekening af gehaald met de oprechte excuses van de manager. Ja, daar heb ik niets aan natuurlijk. Ik wilde gewoon gezellig met mijn gezin eten. Gevolg: Bahama Breeze is van ons lijstje van favoriete restaurants afgehaald.

Na dit “gezellig” eten zijn we terug naar huis gegaan. Eerst nog even een tussenstop bij Starbucks voor een lekker bakkie troost. Als we thuis komen vertrekken de kids binnen een half uur naar bed en Lex en ik bekijken de foto’s van vandaag. Dit zijn de eerste echte foto’s met de waterdichte camera en we zijn geen van beiden onder de indruk van het resultaat. Het was te verwachten dat zo’n goedkope camera belabberde foto’s zou maken. Jammer, maar helaas. Het gevolg is wel dat er te weinig foto’s zijn om er een leuk filmpje van te maken. Dus vandaag helaas geen filmpje. Morgen hopelijk beter.

Ik duik daarna achter de computer want ik heb immers nog het verslag van dag 3 te schrijven. Daar gaat redelijk wat tijd in zitten en ik ga dus veel te laat naar bed. Als we dat morgen maar niet moeten bekopen……….

Dag 3: Smelling the roses

2009-08-21T06:56:00.001+02:00

Vandaag weer een heerlijke dag achter de rug. Het was echt een dag met een gouden randje. Alles heerlijk relaxed, heerlijk genieten en veel gezien en gedaan.

De kids waren vanochtend al weer wat later wakker. Om 5.30 uur hoorde ik wat gestommel. Dat is toch al weer 1,5 uur later dan de dag ervoor. Nadat ik de kids het filmpje van dag 2 had laten zien, zijn ze lekker in bad gegaan en hebben we onszelf rustig aangekleed. Ik heb ondertussen wat tassen gereorganiseerd en alles klaar gemaakt voor vertrek uit het hotel. Tegen een uurtje of 8 zijn we even gaan ontbijten en hebben we een gezellig praatje gemaakt met de manager van het hotel. Een goed hotel om een paar nachtjes te verblijven. Het ontbijt zit bij de kamerprijs inbegrepen en een ander voordeel (voor de internet verslaafden onder ons) internet is gratis en super snel. Vanaf het hotel is het een kwartiertje rijden naar Busch Gardens. Kortom, mocht je een nachtje in Tampa willen slapen om bijvoorbeeld naar Busch Gardens te gaan dan is het Wingate by Windham zeker een aanrader.

Even na 9.00 uur checken we uit en vertrekken we naar Busch Gardens. Het is wederom nog lekker rustig op de parkeerplaats en we zijn dan ook in no time binnen. Gisterenavond heeft Lex nog een klein wensenlijstje voor dit park gemaakt. We zullen eens kijken of we het vandaag allemaal kunnen zien. We willen immers om uiterlijk 16.00 uur in Lake Buena Vista zijn.

We beginnen onze tour van vandaag in Myombe Reserve. Hier spotten we de nodige chimpansees en gorilla’s. Na dit mooie stukje Busch Gardens weten de kids papa & mama er van te overtuigen dat ze nu echt absoluut een watercooler nodig hebben. Het is flink warm en het zweet druipt langs alle kanten van ons lichaam af. Nou vooruit dan maar.

Nadat we uit gekliederd zijn met het water vertrekken we richting Egypte om naar Toetanchamon te gaan kijken. Na deze replica van de graftombe gaan we naar de paardjes van Busch Gardens kijken. Wat een imposante dieren zijn dat toch die Clydesdale paarden. Erg mooi om ze te zien. Merel vraagt zich alleen af hoe je daar op moet klimmen. Dus maar snel uitgelegd dat het eigenlijk trekpaarden zijn.

Inmiddels liep het tegen 11.00 uur en besloten we om eerst naar Edge of Africa te gaan voordat we met het kabelbaantje naar de andere kant van het park gaan. Ook de Edge of Africa was zeer indrukwekkend. We hebben er echt de tijd voor genomen en ik heb me lekker uitgeleefd met mijn camera. (zie filmpje)

Na een klein uurtje waren we rond en zijn we naar het kabelbaantje gegaan. Hier moesten we even wachten voordat we naar de andere kant van het park konden. Eenmaal in Congo aangekomen besloten we om toch maar in de rij van 3 kwartier te gaan staan voor de Congo River Rapids. We wilden toch wel heel erg graag minimaal 1 waterattractie doen in Busch Gardens en het was warm zat, dus who cares om nat te worden. Nou en dat heeft met name mama geweten. Tot op mijn onderbroek was ik nat ! Lex en Fleming hadden ook het nodige water over zich heen gehad. Merel was nog redelijk droog. Tja al dat water was op mij terecht gekomen :-)

Ondertussen begonnen we toch weer wel wat trek te krijgen. We hadden niet echt zin in een vette hap, dus gingen we voor een calorie rijke hap………. grote stukken taart. Daarna zijn we langzaam via Stanleyville, waar het overigens ontzettend druk was, naar de uitgang gelopen. De kids hebben zich nog even lekker gespeeld in The Land of the Dragons, maar daarna moesten we toch echt afscheid nemen van Busch Garden als we om 16.00 uur in Lake Buena Vista wilden zijn.

We hebben enorm genoten van onze 1,5 dag Busch Gardens en dit park staat bij ons alle 4 erg hoog in de top 10 van parken in en om Orlando. Het plannen van deze 1,5 dag aan het begin van de vakantie gaf ons de mogelijkheid om redelijk relaxed te wennen aan het klimaat in Florida en ook om over een stuk van onze jetlag heen te komen. We hebben genoten, maar dat zien jullie vast wel op de foto’s.

Tegen kwart voor 3 reden we het parkeerterrein af met bestemming: Lake Buena Vista ! TomTom gaf een aankomsttijd aan van 16.05 uur. Een mooie uitdaging voor Lex om die 5 minuten in te halen. En dat is hem gelukt ! Nu maar hopen dat we niet geflitst zijn ;-)

We besloten om meteen door te rijden naar de Publix op Vineland om de eerste boodschapjes te doen. Je kunt het maar in huis hebben. Wat een genot weer om in een Amerikaanse supermarkt te lopen. Daarna rijden we door naar ons huisje voor de komende 2,5 week: Blue Heron Beach Resort. Het inchecken verloopt weer soepel. Ik vraag welk appartement we hebben: toren 2 en heel hoog. Mmmmm, heeft u ook iets in toren 1 beschikbaar en dan bij voorkeur op de 5e etage ? Dat ging helaas niet, maar wel de 6e etage. Nou prima !

We gaan snel naar boven en Lex laadt de auto uit. Ik pak de koffers uit terwijl Lex en de kids een snelle duik nemen in het zwembad. Wat heerlijk om weer thuis te zijn :-) Nadat we onszelf wat opgefrist hadden, zijn we richting Downtown Disney vertrokken. Eerst loop ik nog even binnen bij de receptie. We missen namelijk een zitje op het balkon aan de voorkant. We willen immers ‘s avonds wel lekker kunnen zitten om naar het vuurwerk van Epcot te kijken ;-) Ook hebben we wel erg weinig glazen in het appartement. Men zegt toe om het op te lossen en als we ‘s avonds terug in het appartement komen staan er inderdaad keurig extra glazen en hebben we een zitje op het balkon aan de voorkant.

Goed, op weg naar Downtown Disney om een lekkere sandwich te scoren bij The Earl of Sandwich. Helaas kunnen we niet zo snel een parkeerplaats vinden en ondertussen is het ook gaan regenen. Omdat we 1 nat pak op een dag wel genoeg vinden besluiten we om niet door de regen te gaan lopen en we rijden meteen door naar Magic Kingdom. Daar aangekomen is het gelukkig gestopt met regenen. We parkeren bij Minnie, lekker vooraan dus en we zijn in no time bij de monorail. Eén en al herkenning bij ons allemaal. Het is net of we nooit weg zijn geweest.

Om 19.22 uur maak ik de eerste foto van het kasteel deze vakantie. Er zullen er ongetwijfeld nog meer gaan volgen. Wisten jullie trouwens dat Cinderella’s Castle het meest gefotografeerde gebouw ter wereld is ?

Na binnenkomst zijn we meteen doorgelopen naar Buzz Lightyear om de eerste fastpasses voor deze vakantie te halen. Daarna was het toch echt de hoogste tijd om te gaan eten. De keuze viel op Cosmic Ray’s Starlight Café. Daar hebben we lekker zitten eten onder het genot van een lekker deuntje, gespeeld door Sonny Eclipse.

Na het eten zijn we doorgelopen om te kijken of Mickey thuis was. Hij was te vinden in de Judges Tent en na een klein half uurtje wachten, konden we hem dan eindelijk begroeten. Wat een heerlijk moment is dat toch. Minnie was bij hem op bezoek en nadat Mickey & Minnie uitgelachen waren over onze t-shirts, we hadden de “Hooked on Disney” t-shirts aan, zijn we met z’n allen op de foto gegaan. Nu waren we echt bij Mickey.

Nadat we nog even naar Mickey en Minnie hadden gezwaaid zijn we naar Tinkerbell en haar vriendinnen gelopen. Dit op advies van Mickey want Tink zou wel schrikken van onze t-shirts :-) Helaas was de wachtrij voor Tinkerbell wel erg lang, dus dat doen we een ander keertje wel. In plaats daarvan zijn we naar Goofy’s Barnstormer gelopen en daar konden we zo in. Wat ontzettend leuk om deze kinderachtbaan, die trouwens nog best wel snel gaat, een keer in het donker te doen. We vonden het zo leuk dat we meteen erna nog een keer er in zijn gegaan.

Toen weer terug om op bezoek te gaan bij Buzz Lightyear. We hadden fastpasses dus konden we zo doorlopen. Het was duidelijk dat het een jaar geleden was dat we deze attractie hadden gedaan. Het puntenaantal was niet om over naar huis te schrijven. Hierna vinden papa & mama het eigenlijk wel mooi geweest voor vandaag. Daar denken de kids duidelijk anders over. Zij willen graag nog een autograph book en ook willen mevrouw en meneer graag boemeboem zien. We lopen naar Emporium, de grote winkel aan Mainstreet, en zoeken 2 mooie handtekeningenboekjes uit met natuurlijk de bijbehorende pennen. We hebben het lang tegen kunnen houden, maar dit jaar zullen ook onze kids op handtekeningenjacht gaan. Ach en waarom ook niet.

Hierna lopen we alvast het park uit om even buiten het park naar Wishes te kijken. Zo hopen we de ergste drukte een beetje voor te zijn om met de monorail terug naar de parkeerplaats te gaan. Dat lukt aardig en om 23.00 uur zijn we terug in het appartement. Het was een zeer vermoeiende dag, maar wel een hele mooie dag. We zijn allemaal zo ontzettend moe dat we meteen ons bedje in duiken. Eens kijken hoe laat de kids morgen wakker zijn………..

Dag 2: Oog in oog met een tijger

2009-08-18T23:55:00.001+02:00

Goedemorgen allemaal. Wat een hoop leuke reacties op het blog van gisteren zeg ! Leuk om te lezen dat velen ons volgen. Dat is echt een stimulans om ‘s avonds achter de laptop te kruipen en de avonturen met jullie te delen. Laat ik dus snel beginnen met onze avonturen van vandaag.

Toen Lex en ik gisterenavond gingen slapen hebben we voor de zekerheid de wekker gezet. Ik zei nog:”Dat is niet nodig want de kids zijn toch om 4 uur wakker.” En jawel hoor…… stipt om 4.00 uur hoor ik de eerste geluiden in het bed naast me. Mama kent haar kids ;-) Maar 4 uur vind ik wel wat aan de vroege kant, dus de tv gaat aan en er wordt een kinderzender opgezocht. Lex slaapt nog lekker door, maar ik ben ook klaar wakker. Ik start de laptop nog even op, maar moet ondertussen mijn uiterste best doen om de kids rustig te houden. Om 6.00 uur vind ik het mooi geweest en stop ik de kids in bad. Ondertussen ruim ik wat op en maak ik Lex wakker. Nadat we allemaal rustig hebben gebadderd c.q. een douche hebben genomen en zijn aangekleed gaan we naar de lobby van het hotel om te genieten van een eenvoudig doch zeer voedzaam ontbijtje. Rond half 9 vertrekken we naar de bestemming voor vandaag……..

Ruim voor 9.00 uur zijn we op de plaats van bestemming. We moeten echter toch nog even wachten want de parkeerplaats gaat pas om 9 uur open. Goed om te weten voor morgen, dan kunnen we iets later vertrekken uit het hotel.

Als we de auto hebben geparkeerd, valt het ons op dat het nog heel rustig is. Zou dat de rest van de dag ook zo zijn ? We lopen op ons gemak naar Guest Relations om onze toegangskaartjes te halen. We hebben immers Discovery Cove tickets plus onbeperkt toegang tot Busch Gardens, Seaworld & Aquatica. Zonder problemen krijgen we een 7 dagen pas voor Busch Gardens. Als we na die 7 dagen nog een keer willen komen, dan moeten we ons weer melden bij Guest Relations.

Met onze kaartjes op zak, begeven we ons naar de ingang van het park. We kunnen eigenlijk zo doorlopen. Wat relaxed allemaal hier zeg ! Ons eerste doel is Rhino Rally. Na enig zoekwerk en verkeerd lopen, komen we er achter dat deze attractie pas om 10.00 uur open gaat. Mmmm dat is wat minder. De kids vinden het niet erg, want nu kunnen ze tenminste even lekker klimmen bij het speelgedeelte bij de reuze schildpadden.

Om klokslag 10.00 uur lopen we met een man of 50 richting Rhino Rally. We moeten even wachten omdat er slechts 2 auto’s in gebruik zijn, maar het was het wachten dubbel en dwars waard. Wat een enorm leuke attractie zeg ! Je gaat op safari en halverwege gaat er een brug kapot waardoor de Land Rover in het water komt. Maar alles loopt gelukkig goed af ! Verder vertel ik niets, want dat zou te veel verklappen voor de mensen die nog gaan. Maar als je naar Busch Gardens gaat is dit echt een aanrader. Rhino Rally onthouden !

Na deze leuke attractie wilden we meteen naar de 4-D show in het Timbuktu Theater, maar helaas was de eerste show pas om 11.00 uur. Had ik kunnen weten, maar ik was vergeten de showtijden te checken. We besluiten om toch in de buurt van het theater te blijven. De kids vermaken zich ondertussen in de Kiddie Rides en de Carousel en we drinken nog even snel wat tot het tijd is om naar de piraten te gaan kijken in het theater. Bij binnenkomst roept Merel meteen dat ze haar 3D bril niet op gaat zetten en dat ze geen zin heeft om nat gespoten te worden. Helaas meiske, je broer is dol op piraten dus we gaan naar de show. Hoe fout geredeneerd van papa & mama ! Na 5 minuten is het niet Merel die in de stress schiet, maar Fleming. Hij schrikt van het spuitende water en begint te huilen. Hij wil naar het hotel naar zijn knuffels. Ik weet hem te kalmeren, maar de piraten hebben geloof ik voorgoed afgedaan bij Fleming.

Zodra we van de schrik zijn bekomen, lopen we naar Congo om daar op het treintje te stappen. Dit treintje gaat het hele park rond. Het eerste gedeelte is niet echt interessant, maar zodra we bij het gedeelte met de dieren komen, barst de fotostrijd tussen Lex en mij weer los :-) Ik met de EOS en Lex met de Ixus. Het is een sport om zo veel mogelijk dieren op de foto te krijgen en dan natuurlijk ook wel kwalitatief goed. Lex “moppert” dat het niet eerlijk is, want hij is maar een amateur. Tja alsof ik een prof ben, not !

Na het ritje met de trein, dat ongeveer 40 minuten duurde, besloten we om door te gaan naar Jungala. Eerst naar de tijgers en dat vond ik zelf het mooiste moment van de dag. De witte tijger lag te slapen, maar er was gelukkig nog een andere tijger. Deze was zeer actief. Wat een prachtig dier was dat zeg. Op een gegeven moment hadden Lex en de tijger oogcontact en de kop van dat beest. Met geen woorden te beschrijven !

Jammer van de flitser, maar die ogen !

Even later ging de tijger even afkoelen in het water. Vol verbazing hebben we staan kijken. Wat een schitterend beest ! Natuurlijk kon Lex het niet nalaten om ook de andere tijger op de foto te zetten. Hij moest er wel wat kapriolen voor uithalen, maar het is hem gelukt (zie filmpje van vandaag).

Inmiddels begonnen we trek te krijgen en de kids werden wat zeurderig. Dus tijd om die buikjes te vullen. Dat deden we met een voedzame, doch minder gezonde maaltijd van de Bengal Bistro. Nadat onze maagjes gevuld waren, zijn we doorgelopen naar de apen in Jungala. Je komt dan in een vertrek met een doorzichtige plaat in het midden. Zodra je kijkt, zie je ineens 2 orang oetans die lekker in een hangmat liggen. Na de apen hebben Merel & Fleming nog even gespeeld in de Treetop Trails. Daar was het wel iets drukker dan in de rest van het park, maar nog niet echt hinderlijk druk.

Ondertussen was het bijna 14.00 uur en als we door zouden lopen dan zouden we de show in het Moroccan Palace Theater kunnen halen om 14.30 uur. En dan merk je dat het toch wel erg warm is en dat de kids moe beginnen te worden. Net voordat de show begint strompelen we het theater binnen en kunnen we genieten van een show met zang en dans. Ik vind zelf de show niet echt super, maar de kids zijn er helemaal weg van.

Na KaTonga vinden we het mooi geweest voor vandaag. We maken nog wat foto’s en vertrekken richting de auto. In de hoop dat de kids onderweg in slaap vallen, rijden we richting Tampa Bay. Tenminste dat denken we als we de Tom Tom instellen op een straatnaam die verdacht veel lijkt op een boulevard. Tja, wij denken dat je een boulevard aan zee vindt, maar deze boulevard bleek in een gebeid te liggen met allerlei auto showrooms. Ook leuk, maar niet echt wat we zochten. We stellen Tom nog een keer in en deze keer komen we ook echt in Tampa bij de baai uit. We rijden wat rond, maar zijn niet echt onder de indruk. Merel is in slaap gevallen, maar Fleming houdt zich groot.

We besluiten om rechtsomkeer te maken en richting het hotel te rijden. Tja en kom dan maar eens Tampa uit met een TomTom die je door de meest onmogelijke straten leidt. Ik zeg het hier netjes, maar de geoefende lezer kan hier uit opmaken dat onze chauffeur, ik noem geen namen maar zijn naam begint met een L, zich niet door Tom liet leiden………….. Het werd er even niet gezelliger op tussen mama & papa ;-) Nadat we weer op de snelweg zaten en nog een keer verkeerd zijn gereden, keerde de gezelligheid gelukkig weer snel terug in de auto. Het is ondertussen ruim 17.00 uur geweest en we beginnen weer honger te krijgen. We stellen Tom in op de Red Lobster in de buurt van ons hotel. Gehinderd door file komen we daar om 18.30 uur aan. Lex kan dan eindelijk de kreeft eten die hij ieder jaar, als we in Florida zijn, zegt te zullen gaan eten.

En lekker dat het was !

Na het eten vertrekken we snel naar het hotel. Het is de hoogste tijd om 2 kleine spookjes naar bed te brengen. In no time slapen ze en ik begin aan de blog van vandaag. Terwijl Fleming slaapt, proberen Lex en ik zijn hechtingen te verwijderen. We hebben er nu 2 uit, dus nog 1 te gaan, maar als ik die nog maar aan raak dan begint meneertje wild om zich heen te slaan in zijn slaap. Nou die doen we morgenavond dan wel ;-) Als Fleming dit over een paar jaartjes leest, vrees ik dat hij alsnog boos op me zal worden, want ik had nog zo beloofd om niet aan die hechtingen te komen……….

En zo kwam er ook aan deze dag weer een eind. Een hele geslaagde eerste dag in Tampa. We hebben genoten van Busch Gardens. Al was het wel enorm wennen. Wat Lex betreft staat Busch Gardens nu hoger op de ranglijst dan Universal. En dat wil toch wat zeggen. Morgen gaan we nog een paar uurtjes terug en daarna richting Orlando.

We komen er aan hoor Mickey !

Dag 1: Mag Merel mee of niet ?

2009-08-17T22:06:00.001+02:00

Goede morgen allemaal. Terwijl jullie in Nederland aan jullie eerste bakkie koffie zitten, liggen wij nog lekker te slapen in Tampa. Zoals beloofd heb ik mijn best gedaan om meteen een update te plaatsen van onze reisdag. Veel leesplezier !

Nadat we gisteren (zondag 16 aug) Chester naar zijn logeeradres hadden gebracht zijn we thuis nog wat laatste dingetjes gaan opruimen. De kids hadden nog steeds niets in de gaten. Tegen een uurtje of 3 zeiden we: ”Merel & Fleming, we zijn eigenlijk helemaal klaar voor de vakantie. Zullen we maar vertrekken ?” De snoetjes op dat moment; blijdschap, ongeloof en meteen de vraag of het vliegtuig er dan al was en waar moesten we dan slapen ? Nadat we het ze uitgelegd hadden, hebben ze hun eigen koffer naar de auto gebracht en het laatste stukje slinger van de aftelslinger verwijderd. Even voor half 4 trokken we de deur dicht en weg waren we.

De reis naar Hoofddorp ging voorspoedig en we besloten om eerst maar even te eten voordat we naar het hotel zouden gaan. Zo gezegd, zo gedaan. Uiteindelijk zijn we beland bij een eettentje in de buurt van Amsterdam Arena. Over het eten zal ik maar niet te veel schrijven. Het was niet bijzonder en ik hoop dat we de komende weken beter eten krijgen.

Na het eten zijn we naar het hotel gereden; Crowne Plaza. Een keurig zakenhotel met, voor een gezin, iets te kleine kamers. Verder niets op aan te merken. Het duurde even voordat de kids wilden gaan slapen, maar uiteindelijk was iedereen rond een uurtje of 11 naar dromenland vertrokken. Lekker dromen van ruim 2,5 heerlijke weken in Florida !

Om 5.15 uur ging de wekker. Het blijft toch vroeg, maar achteraf gezien maar goed ook. Nadat we een korte douche hadden genomen en aangekleed waren, zijn we om 6.25 uur vertrokken uit het hotel en niet kort daarna reden we P3 op waar Lex de auto parkeerde terwijl de kids en ik bij de bagage bleven. Na een kort ritje met de bus, arriveerden we even na 7.00 uur bij de incheck balie van BA. Omdat ik gisteren bij het online inchecken de boardingpass van Merel niet kon printen, aanwijzing 1, hadden we er voor gekozen om alle boardingpassen maar op Schiphol te laten printen. Gelukkig stond er een aller aardigste mevrouw van BA om ons te helpen en hadden we in no time de boardingpassen voor onze vlucht Amsterdam-London en voor de vlucht van London naar Tampa.

Nu we de boardingpassen hebben, kunnen we meteen door om onze bagage in te leveren. We zijn meteen aan de beurt en om 7.20 uur zwaaien we onze koffers uit met de mededeling:”Tot ziens in Tampa !” Tijdens het labelen van de koffers mopperde de grondstewardess nog even op de printer. De ene keer kwamen er 2 labels uit en de andere keer geen één. Aanwijzing nummer 2 !

Nu we de bagage kwijt zijn, piepen we nog even snel naar buiten. We genieten van ons laatste peukje en gaan door de douane. Terwijl we weer langs de incheckbalie van BA lopen, zien we een enorme wachtrij staan. Toch maar goed dat onze wekker zo vroeg stond en dat we er om 7.00 uur al waren.

Eenmaal door de douane besluiten we om eerst maar eens te gaan ontbijten. De maagjes knorren flink, dus hup richting Café Amsterdam voor een lekker ontbijtje. Lex gaat natuurlijk voor een English Breakfast en de kids en ik gaan voor een French Breakfast. Als de maagjes weer lekker gevuld zijn, gaan we nog even snel shoppen en daarna door naar de gate. Al vrij snel zijn we aan de beurt voor de pre-boarding. Het hebben van kids heeft zo z’n voordelen ;-). En dan gebeurt het…. Merel kan niet boarden omdat haar boardingpass niet wordt geaccepteerd. We worden verzocht om even apart te gaan staan en dat duurt zeker een minuut of 20. We maken tegen Merel al het grapje dat ze niet mee mag, maar dat grapje valt niet in goede aarde. Maar gelukkig na vele pogingen en de nodige inspanningen van een aantal grondstewardessen is het zo ver: ook Merel kan boarden. Het probleem was dat ik bij het online inchecken voor Merel 1 stuk bagage had ingevuld. Dat had ik bij het afgeven van de bagage ook zo gezegd, maar de grondstewardess had geen bagage op Merel’s naam gezet. Het gevolg: Merel’s boardingpass werd geweigerd. Maar uiteindelijk is het toch opgelost en kunnen we aan boord.

De vlucht van Amsterdam stelde niet veel voor. Als ik het me goed herinner vertrokken we exact op tijd en landden we om 9.54 uur op Engelse bodem. Keurig op tijd dus. Omdat we ruim 2 uur hadden voor de volgende vlucht besloten we om even door de douane te gaan. Met de woorden:”Just crossing the border for a quick smoke” gaven we de paspoorten af. Gelukkig begreep de douanier exact wat we bedoelden. Ze was zelf net 2 maanden geleden gestopt met roken, dus wist precies hoe we ons voelden.

Na een nicotine shot sloten we aan in de rij om weer door security te gaan. Mijn handtas werd er uit gehaald bij de scan en helemaal onderzocht. Natuurlijk niets gevonden. Ik blijf van mening: beter 1 keer te veel iets onderzocht dan 1 keer te weinig.

Nu we weer terug waren in niemandsland gingen we snel op zoek naar Starbucks.. Ik had inmiddels wel zin in een lekker bakkie leut. Helaas, geen Starbucks meer te vinden op London Gatwick :-( Dan maar een cola en door naar de gate waar het boarden traag ging. Ik gebruik de tijd maar om alvast een stukje van mijn blog te schrijven. Een minuut of 20 later dan de bedoeling was vertrekken we vanaf de gate.

Het is een onrustige vlucht met veel herrie van huilende baby’s . En het kon ook niet allemaal goed gaan deze reis. Er was een probleem met de kids maaltijd, welke ik 4 maanden geleden al had besteld. Eén van die domme “koffiejuffen in de lucht” gaf de maaltijd welke voor Fleming bestemd was aan het jongetje dat naar Lex zat. Op de maaltijd stond 24D en daar zat Lex. Tja dan geef je de maaltijd natuurlijk aan stoel 24E, toch ? En dan gaat er nog geen lichtje bij je branden als de moeder van een klein jongetje vraagt of ze er rekening mee hebben gehouden dat Fleming niet op 24D zit, maar op 24B. Het resultaat van het niet nadenken van deze domme, blonde, niet nadenkende stewardess: geen kindermaaltijd voor Fleming. Gelukkig werd het wel opgelost, maar daar bestel je natuurlijk 4 maanden geleden geen special meal voor.

Ineens had ik het helemaal gehad met dat stomme vliegen, al die jankende baby’s, door de gang rennende kinderen en het getrap in m’n rug. Het is dat je wel in een vliegtuig moet kruipen om ergens te komen, maar anders zou ik never nooit meer vliegen ! Ik dood de tijd door de rest van het blog te schrijven en naar de muziek op mijn mp3 speler te luisteren. Zo hoor ik tenminste het gekrijs van de baby 3 rijen verder niet.

De rest van de vlucht verloopt eigenlijk zoals hier boven beschreven. De 20 minuten vertraging werden snel ingehaald, maar weer verspeeld omdat we een stuk om moesten vliegen in verband met noodweer rond Orlando. We zullen in de andere reisverslagen wel lezen wat dat noodweer is geweest. Uiteindelijk landden we een paar minuten voor 5 uur, al met al keurig op tijd. Na een fiks stuk lopen konden we aansluiten in de lange rij voor de douane. Dat heeft een klein half uurtje gekost, maar daardoor lagen al wel de koffers keurig op de band toen we daar aankwamen. De kids zeiden steeds: ”We zijn hier al wel eens geweest.” Maar dat komt omdat Tampa Airport verdacht veel lijkt op Orlando International. Ook hier gingen we met de monorail van de aankomst terminal naar het hoofdgebouw en natuurlijk in 1 streep door naar buiten om het nicotine tekort op peil te brengen.

Toen was er nog 1 ding af te handelen: de huurauto. Dus op zoek naar de bus van Alamo alwaar we al weer konden aansluiten in een rij. We hadden al gezien dat er geen Midsize SUV’s stonden, dus hadden Lex en ik al overlegd dat we met alle plezier een Full Size SUV mee zouden nemen. Helaas ging die vlieger niet op. We moesten maar even wachten, want er kwamen zo Midsize SUV’s uit de wasstraat. En jawel hoor, na een kwartiertje wachten kwam onze auto. En Robert-Jan ligt nu helemaal in een deuk als hij dit leest: we zijn namelijk de komende 2,5 week de berijders van een Toyota Sienna ! En je hebt helemaal gelijk Robert-Jan. Het is net alsof je in een bus zit. Maar goed, we hebben vervoer, alles kan er met gemak in en als de kids vervelend zijn, zetten we ze gewoon op de 3e bank :-)

Nadat we de auto hadden, zijn we op weg gegaan naar het hotel. Dat was een half uurtje rijden. De kids waren inmiddels in slaap gevallen. Wat natuurlijk niet gek is na zo’n lange dag. Ze zijn even wakker geworden om uit te kleden en daarna sliepen ze zo weer verder. Ik heb natuurlijk meteen internet opgestart en ben aan mijn weblog begonnen. Gelukkig had ik al een flink stuk in het vliegtuig geschreven. En zo kwam er ook voor ons een eind aan een lange dag. Naar Florida gaan is leuk, maar die reis er heen kan wat mij betreft gestolen worden. Gedurende de dag heb ik wel wat foto’s gemaakt. Onderstaand een kleine clip van de foto’s. En mocht je de muziek niet mooi vinden: die kun je uit zetten :-)

Ik duik zo mijn bedje in en zal denk ik wel als een blok in slaap vallen. Tot morgen !

Nog 5 nachtjes slapen

2009-08-12T14:29:00.001+02:00

Terwijl de tuin van moeder natuur water krijgt, kijken wij troosteloos uit het raam en verlangen we naar Florida. Gelukkig nog maar 5 nachtjes slapen !

Afgelopen maandag ben ik langzaam aan begonnen met wat spulletjes klaar te leggen. Dat ging zo soepel dat eigenlijk alles al klaar ligt zodat ik zaterdag in no time klaar zal zijn met het inpakken van de koffers. De reisapotheek is helemaal up to date en dat moet in ons geval ook wel, want Fleming had nog even een leuke stunt.

Onze kleine man kan al aardig fietsen en ook heel goed vallen. Zo ook afgelopen zondag…………. Een flinke valpartij leverde een lelijke wond op. We twijfelden of we naar de HAP zouden rijden en besloten om het maar even een dagje aan te kijken. Maandag ben ik toch maar even naar de huisarts gereden nadat de wond op zijn hand weer open was gesprongen. Gevolg……… 3 mooie hechtingen in zijn hand en de mededeling dat we volgende week terug moesten komen om ze er uit te laten halen. Tja dat gaat natuurlijk niet want dan zitten we in Florida. Dus mama kreeg een spoedcursus hechtingen verwijderen en Fleming kreeg een dubbele dosis penicilline mee. Met dank aan Sir Alexander Fleming :-) Nu maar hopen dat het kuurtje niet voor op waterpokken lijkende uitslag zorgt bij onze kleine man, want anders zie ik het al gebeuren dat we maandag niet mogen vliegen. Maar dat zal allemaal wel los lopen.

Tja verder even niets spectaculairs te melden. We hobbelen langzaam richting het vertrek. Mocht er voor die tijd nog iets te melden zijn, dan plaats ik nog een update en anders:

See you in Florida !

We mogen naar de States

2009-07-26T23:39:00.003+02:00

Over 21 daagjes liggen we rond dit tijdstip (23.30 uur) hopelijk lekker te slapen in Crown Plaza. Nu het zo dichtbij komt, beginnen de vakantiekriebels toch wel te komen.

Afgelopen vrijdag is dan eindelijk de zomervakantie voor de kids begonnen. Als het zonnetje dat nu ook nog door krijgt, dan gaan we nog 3 mooie weken in Nederland tegemoet. Maar goed, 3 weken, 21 dagen, 504 uur, 30.240 minuten……. de tijd vliegt voorbij. Dus ben ik vandaag maar eens begonnen om per dag te kijken of alles is geregeld.

• Opvang Chester

• Boeking Crown Plaza Schiphol

•Parkeren Schiphol

• Paspoorten in orde

• Electronische tickets en reisschema controleren en uitprinten

• ESTA Wat een werk overigens maar onze aanvragen zijn goedgekeurd, dus we mogen in ieder geval naar de States reizen. Nu maar hopen dat we er ook in mogen.

• Aanvullende informatie op site British Airways

• Documenten Alamo

• Boeking Wingate by Wyndham

Kortom; dag 0 en dag 1 zijn nu helemaal klaar. Op zondag 16 augustus kan ik online inchecken voor onze vlucht dus dat kan nog mooi voordat we richting het hotel vertrekken. Nadat ik dit lijstje had afgewerkt, ben ik op www.seatguru.com gaan kijken hoe de stoelindeling is in de vliegtuigen waarmee we vliegen. Een beetje voorbereiden wat de “beste” stoelen zijn en op welke stoelen we bij voorkeur niet willen zitten. Bij British Airways kun je bij het online inchecken nog wat schuiven met je zitplaats. Of dat voor de terugvluchten, we vliegen met American Airlines terug, ook kan, is nog even de vraag. Ik kan namelijk niet online de terugvluchten zien op de site van American Airlines. Morgen even een telefoontje aan wagen.

Ach en zo proberen we de voorpret optimaal te maken. We zijn van de straat zullen we maar zeggen

Crea Bea in de bocht

2009-07-12T19:51:00.004+02:00

Vorige keer vertelde ik dat we eigenlijk al helemaal klaar zijn voor de vakantie. Om toch een beetje in de pre-vakantiestemming te blijven, heb ik mijn creativiteit maar eens de vrije loop gelaten. Ik ben, lekker Amerikaans, aan de slag gegaan met het ontwerpen van t-shirts.

Niet meteen gillend weg lopen en denken dat we iedere dag in matching t-shirts gaan lopen. Zo gek zijn we nou net nog niet ……… Nee, de kids zijn dol op Disney t-shirts en iedere vakantie worden er wel een aantal van die (dure) Disney shirts gekocht. Dus waarom niet op voorhand zelf ontwerpen en zelf maken ?

Dus hup het internet op om ideetjes op te doen. Na een avondje ontwerpen was het dan zover…….. printen maar en op de shirts strijken. Nadat ik 5 ! shirts had verknald, had ik het eindelijk door hoe het werkte. Werd het per saldo toch nog een dure hobby.

De ontwerpen:

Een klein voorproefje van het eindresultaat:

De rest zullen jullie vanzelf op de vakantiefoto’s voorbij zien komen. Nu weet ik overigens wel waarom voorbedrukte shirts zo duur zijn…… wat een werk zit daar in zeg !

50 dagen !

2009-06-28T20:57:00.006+02:00

Vandaag over 50 dagen zitten we in het vliegtuig en zijn we rond dit tijdstip al bijna in Tampa. Tenminste dat hopen we want als we de berichten van een week of 2 geleden mogen geloven, dan zou het zo maar kunnen dat het personeel van BA gaat staken deze zomer. Maar daar gaan we niet vanuit, dus roepen we in koor; "Over 50 dagen vertrekken we naar Florida !"

Wat de kinderen echter niet weten, is dat we over 49 dagen al vertrekken. We hebben namelijk besloten om zondag al richting Schiphol te vertrekken en dan daar te slapen. Dit omdat we het niet zien zitten om op maandag in alle vroegte de rit naar Schiphol te maken. Het zal toch al een lange dag worden die maandag, dus die 2 uurtjes extra slaap zijn meer dan welkom. Dus zo kwam het dat ik een nacht in Crown Plaza Schiphol heb geboekt. Begint de vakantie lekker een dagje eerder ☺

Verder heb ik afgelopen dinsdag de auto geboekt. Zoals gewoonlijk ging de keuze ook dit keer uit naar een Equinox via onze Oosterburen; USAreisen.de Waarschijnlijk zal het een RAV4 worden en dat vinden wij zeker geen straf.

Toen ik toch zo lekker aan het boeken was, heb ik meteen de rest van het to do lijstje afgewerkt. De 2 overnachtingen in Tampa zijn nu ook geregeld: Wingate by Wyndham - Tampa North. Lekker dicht bij Busch Gardens dus wat wil een mens nog meer.

Daarna heb ik nog 1 keer, althans tijdens de voorbereidingen ☺, met mijn crerditcard gezwaaid. Ik heb een bestelling geplaatst bij Undercovertourist. Dit keer is de keuze gevallen op 4 x "Disney's 21-Day Ultimate Ticket" en 4 x "Kennedy Space Center Maximum Access". En toen was ik ineens klaar. Niets meer te reserveren, alles is in kannen en kruiken.

De afgelopen weken heb ik mezelf al een beetje ingelezen over de voor ons onbekende parken. Ik heb al een beetje uitgezocht wat wel / niet geschikt is voor de kids. Dus daar ben ik ook al mee klaar. Tja, wat nu ? Nou dan maar genieten van de zomer in Nederland en alvast lekker bruin worden. Want tja, daar hebben we over 50 dagen geen tijd voor........

All set and done

2009-06-06T13:33:00.005+02:00

Vandaag was D-Day....... Om 13.00 uur mocht ik voor de zoveelste keer naar Disney bellen om dit maal onze lunch in het kasteel te reserveren voor onze laatste dag / verjaardag van Merel.

Maar laat ik jullie eerst bijpraten over hoe de afgelopen 1,5 week is verlopen met het maken van de reserveringen. Vorige week zaterdag kon ik bellen voor de reservering voor Chef Mickey's. De voorkeur ging uit naar een dinner, maar dan konden we pas om 21.00 uur aanschuiven. Beetje laat om dan nog te gaan eten met 2 spookjes van 6 jaar. Dus werd het een lunch om 13.00 uur. Niet ideaal omdat onze ochtend in de Disney Hollywood Studios dan wel erg kort zou worden, maar vooruit dan maar. Beter iets, dan niets.

Afgelopen dinsdag mocht ik weer in de startblokken om een lunch te reserveren voor Le Cellier. Wonder boven wonder lukte dat nog ook. Oké, niet helemaal de gewenste tijd, maar we zijn op vakantie en we zijn flexible, dus wie maakt ons wat !

Inmiddels was mij duidelijk geworden dat er op 1 september geen Fantasmic! zou zijn. Dus na wat geschuif in de planning besloten we om zondag 30 augustus onze 2e DHS dag te laten worden met als afsluiting Fantasmic ! Dus toen ik toch met Disney aan de telefoon hing meteen maar geprobeerd om een Fantasmic Dinner Package te boeken voor die zondag. Ja helaas, pindakaas. Maar deze planner is flexible, dus toch maar even een reservering voor die dag gemaakt bij 50's Prime Café. Helaas kon die reservering niet op applaus rekenen van de rest van de groep..........

Ondertussen had ik er flink de balen van. Blijkbaar is het onmogelijk om op fatsoenlijke tijden te kunnen eten in Disney. We besloten dan ook om het geplande ontbijt bij Donald in Animal Kingdom te laten vallen. We zullen niet omkomen van de honger, we zijn op vakantie dus wie maakt ons wat !

En zo werd het zaterdag 6 juni. Nog 1 maal moest ik in de startblokken, nog 1 maal moest ik presteren. Dus zat ik om 12.50 uur weer helemaal klaar voor het telefoongesprek. Om 13.00 uur en 15 seconden had ik Disney aan de lijn, echter daarna niets (grrrrrrrrr daar gaat ONZE lunch bij Cinderella !) Opgehangen, mobiel gepakt, daarmee het echte Disney nummer gebeld (leg ik zo verder uit), in de wacht voor 5 minuten..... Met de gewone telefoon het "geheime" Disney nummer gebeld (ja ik leg het zo echt uit) en binnen 1 minuut had ik een Castmember aan de telefoon. Mobiel uitgedrukt, anders had ik nu nog in de wacht gehangen en verder met de uiterst aardige en behulpzame castmember. Fingers crossed en daar gaat ie: "Lunch for Cinderella's Royal Table at September 4th please" Na mijn naam en telefoonnummer te hebben gegeven kwam het verlossende woord: "I have lunch at Cindy's at noon for you mam" Wow, ik sprong een gat in de lucht. Precies, maar dan ook precies waar ik op gehoopt had !

Nu het geluk aan mijn kant was, meteen geprobeerd of er nog Fantasmic! Dinner Packages waren voor 30 augustus. En wat wilde het toeval, Hollywood Brown Derbie was beschikbaar. Oké op een onmogelijke tijd om aan avondeten te denken (16.00 uur), maar laten we het maar een late lunch noemen. Dit keer niet vergeten om niet iets van de grill te bestellen (zie mijn mindere ervaring vorig jaar) en dan zal het best allemaal goed komen. Natuurlijk wel meteen onze reservering voor 50's Prime gecancelled. Is immers wel zo netjes voor de mensen die er wel willen eten.

Nou toe dan maar, we zijn toch zo lekker bezig......... Een later tijdstip voor onze lunch bij Chef Mickey's ? En jawel, een uurtje later kon geregeld worden. Geeft ons net wat extra tijd om met onze jarige job door de Hollywood Studios te touren.

Al met al een zeer productief telefoontje. We zijn er helemaal klaar voor. We kunnen eten in de restaurants waar we onze zinnen op hadden gezet. Wie maakt ons wat !

Dan nu het "geheime" telefoonnummer. Normaal gesproken word je geacht het reguliere reserveringsnummer, 407-WDW-DINE, te bellen (001-407-939-3463). Echter we weten allemaal dat je dan eerst door een aantal keuze menu's heen moet, vervolgens hang je een minuut of 5 aan de telefoon alvorens je een castmember aan de telefoon hebt. Nu blijkt echter dat je via het speciale Grand Gathering telefoon nummer van Disney (001-407-939-7707) ook gewoon reserveringen kunt maken voor kleine groepen. Een party of 4 is immers ook een groep toch ? Door dit nummer te gebruiken, loop je niet tegen de keuze menu's aan en heb je binnen 30 seconden een castmember aan de telefoon. Toch een hele tijdswinst, dus meer kans om de gewenste reserveringen te krijgen en last but not least............. lagere telefoonkosten.

Dan nog een laatste tip: zorg dat je het Internationale Alphabet naast je hebt liggen. Ooit geprobeerd om een typisch Nederlandse naam aan een Amerikaan uit te leggen ? Dan gaat "Victor, Alpha November, space Donald, Echo, Romeo, space, Donald, Uniform, Sierra, Sierra, Echo, November" toch echt sneller.

Happy planning allemaal !

Romeo, Echo, Mike, Yankee

2009-05-26T13:10:00.004+02:00

Terwijl ik vannacht heerlijk lag te slapen, werd ik om 3.24 uur brut wakker gemaakt door een enorme klap, gevolgd door een hoop licht, nog meer klappen, nog meer licht en heel, heel veel regen. Ik waande mijzelf even in Florida want het had verdacht veel weg van een Floridiaanse THUNDERSTORM !

Eenmaal wakker begon vol automatisch het gepieker. Daar heb ik de laatste tijd wel meer last van. Het onderwerp van mijn gepieker was ditmaal de reservering die ik om 13.00 uur kan maken voor onze 1e Epcot dag. We willen die dag graag eten bij Chefs de France en dan speciaal bij Remy.

Velen van u zullen denken: "Nou gewoon de telefoon pakken en bellen." Maar helaas, zo makkelijk gaat dat tegenwoordig niet meer. De reden ? Free Dining @ Disney tijdens de periode dat wij er zijn en een nieuw reserveringssysteem van Disney. Al een aantal maanden begeef ik mij als lezer op diverse Amerikaanse fora en je wil niet weten hoe ze elkaar daar gek lopen te maken. Het zou te ver gaan om hier de conversaties te herhalen, maar je kunt je voorstellen dat ik er niet echt gerust op was om mijzelf in de arena te begeven waar de gevechten om de reserveringen gaande zijn. Wat kun je dan doen ? Jezelf voorbereiden en hopen dat het goed gaat.

Dus zo kwam het dat ik mijzelf om 12.45 uur installeerde met een lekker bakkie Macchiato, pen en papier in de aanslag, telefoon (met het te bellen nummer voorgeprogrammeerd) in de hand, het Internationaal spellingsalphabet uitgeprint naast me en de atoomklok op mijn scherm. Nog een paar laatste rek- en strek oefeningen en om 12:59:50 op "bellen" gedrukt. Binnen 30 seconden had ik een castmember aan de telefoon: "Good morning how may I help you today ?"

Nog heel even dreigde het mis te gaan. De castmember vroeg om een reserveringsnummer en in welk Disney Resort we verbleven. Toen ik hem echter vertelde dat wij niet on property verbleven maar dat vandaag onze 90 day's mark was voor 24 augustus, ging hij verder met de reservering. Binnen 4 minuten tijd had ik mijn fel begeerde reservering voor Remy @ Chefs de France en nog op het gewenste tijdstip ook. Wow, one down, 4 to go !

Evenzogoed blijft het natuurlijk te belachelijk voor woorden dat je jezelf haast als een topatleet moet voorbereiden en presteren om een plaatsje in een restaurant te kunnen bemachtigen. Maar goed:" If you can't beat them, join them !" En dus ga ik nog even in training zodat ik aanstaande zaterdag weer op de toppen van mijn kunnnen, kan presteren. Dan staat namelijk de zowaar nog feller begeerde reservering voor Chef Mickey's op het programma.

Vanuit uit het trainingskamp: HAVE A MAGICAL DAY !

Soms moet je jezelf laten verwennen

2009-05-18T15:02:00.009+02:00

Als hoofd (vakantie)planning van ons gezin ben ik nogal geneigd om de wensen van de rest van de gezinsleden voorop te stellen. Begrijp me niet verkeerd, een vakantie in Florida staat gelijk aan een te gekke vakantie, maar toch ...........

Een aantal weken geleden stelde Lex mij de vraag wat ik nou nog eens erg graag zou willen doen in Florida. Het antwooord was snel gegeven:

Discovery Cove
Manlief trok lijkwit weg, viel zowat van zijn stoel en de dollar tekens flitsten in zijn ogen. Mmmm, altijd gevaarlijk om naar het wensenlijstje van een vrouw te vragen ! De rationele argumenten tegen (duur, kids erg jong) en de emotionele argumenten voor (het is een grote wens, de kids gaan het zeker fantastisch vinden, we gaan toch ook al naar Busch Gardens en Seaworld dus dat geld ben je toch al "kwijt" en moet je eigenlijk af trekken van de tickets voor Discovery Cove, je hebt immers naast Discovery Cove ook 14 dagen toegang tot Busch Gardens, Seaworld & Aquatica en het is meteen een heel mooi verjaardagskado.......) vlogen over tafel. Wie denkt u dat er "gewonnen" heeft ?

Vandaag hebben we de knoop doorgehakt. Ik heb wat aanpassingen in de planning gedaan en "ineens" was 29 augustus vrij voor Discovery Cove. Na een laatste overleg met manlief heb ik de boeking gemaakt.

Dank je wel voor het mooie verjaardagskado schat.

Dolfijntjes we komen er aan hoor !

Aansluitend ook het hotel geboekt. Zoals voorspeld is het ook dit jaar weer Blue Heron Beach Resort in Lake Buena Vista geworden. Hier zullen wij vanaf woensdag 19 augustus tot zaterdag 5 september te vinden zijn. We kwamen bijna nog in de verleiding om gebruik te maken van free dining als je verblijft in een Disney hotel, maar geen enkel hotel (zelfs geen Disney hotel) kan het winnen van de ruimte die je hebt in een condo. Dit is voor ons de vierde keer dat we terug keren naar Blue Heron (met een Starbucks op het parkeerterrein) en we kijken nu al uit naar het lekkere bakkie Starbucks iedere ochtend.

Wat vier jij vandaag ?

2009-05-10T22:50:00.012+02:00

Zondag 10 mei 2009: moederdag. Naast Moederdag hadden we vandaag nog een feestje. Vandaag over exact 99 dagen zitten we in het vliegtuig naar Tampa. De hoogste tijd voor een “pre-trip-party”.

Vanmiddag hebben we de kids verteld dat we gaan ! Natuurlijk hebben we de afgelopen weken wel wat lopen dromen (lees papa & mama probeerden het wensenlijstje van de kids duidelijk te krijgen), maar vandaag was dan de dag waarop het echte aftellen kon beginnen.

De snoetjes bij dit nieuws:

Negenennegentig dagen zijn heel veel nachtjes slapen en zeker als je pas 5 of 6 jaar oud bent. Hoe gaan we dat aanpakken ? We gaan een aftel-slinger maken. Dus gisteren ben ik de hele dag bezig geweest met het zoeken van plaatjes die betrekking hebben op onze Ratatouille vakantie.

Na heel veel print werk en zorgvuldig op maat snijden was alles klaar voor een mooie aftel-slinger.

“Mama, wat is dat voor een leeuw ?” “Dat is een leeuw in Busch Gardens, Merel.” “ Gaan we daar dan ook naar toe ??????” “Ja Merel, we gaan dit jaar ook naar Busch Gardens.”

Na al dat plakwerk werd er een mooi plekje gevonden voor deze bijzondere slinger.

Het aftellen kan nu echt beginnen. Elke ochtend mogen Merel of Fleming 1 schakel van de slinger af halen. De pre-trip-party werd afgesloten met een lekkere BBQ en een filmpje: Fantasia 2000. Op naar het volgende feestje………

EMH & MNSSHP

2009-05-06T13:29:00.004+02:00

Gisteren kwamen aan het eind van de middag dan eindelijk de openingstijden van Disney voor de maand augustus online. Althans, de uren voor Magic Kingdom, Epcot en Disney’s Hollywood Studios. Animal Kingdom laat nog even op zich wachten, maar je hebt geen hogere wiskunde nodig om ook die tijden (of eigenlijk de Extra Magical Hours/ EMH) uit te kunnen vogelen.

Natuurlijk kijken we als eerste naar de uren voor de Hollywood Studios op Fleming’s verjaardag (28/8). En wat blijkt……….. geen Extra Magical Hours op die dag. Yessssssss ! Tevens blijkt dat Disney vanaf 23/8 het zomerschema (extra lange openingstijden en veel Extra Magical Hours) heeft losgelaten. Zou dat betekenen dat Disney vanaf 23/8 een daling in bezoekersaantallen verwacht ? Laten we het hopen dat de planningsexperts van Disney het bij het rechte eind hebben.

De hoogste tijd om onze eigen planning onder de loep te nemen. Maar voordat we daar mee beginnen, bel ik eerst met Disney. Vanaf 1 mei zijn namelijk de kaarten voor Mickey’s Not So Scary Halloween Party (MNSSHP) te bestellen. Ruim 20 minuten later heb ik het reserveringsnummer en de toezegging dat de tickets met Fedex onze kant op komen. De reden dat het gesprek 20 minuten duurde is dat ik vergeten was om mijn spieklijstje, om in het Engels te kunnen spellen, te openen. Tja je zou toch zeggen dat ik met alle ervaring van vorig jaar inmiddels wel beter had moeten weten..... Maar geen man over boord, het was gelukt. Op vrijdag 4 september zijn we dus te gast tijdens de eerste MNSSHP van dit jaar ! We hebben er zin in.

Daarna zijn Lex en ik gaan zitten om samen de planning hier en daar wat aan te passen. Voor de meest actuele planning, zie rechter kolom op deze pagina. Met vandaag nog 103 dagen op de teller begint het toch weer allemaal erg echt te lijken. We komen er (bijna) aan Mickey !

Vandaag ook de titel van ons weblog aangepast. De oorspronkelijke titel was: Orlando en een beetje Tampa. Maar omdat die titel niet alles omvattend is, heb ik besloten om een titel te verzinnen die de lading dekt. Ratatoille is een gerecht met allerlei verschillende ingrediënten. Laat dat nou precies de opzet van onze vakantie zijn..... een echte ratatouille dus.

Even bijkletsen

2009-04-10T01:43:00.035+02:00

Ruim 3 maanden na het boeken van de vliegtickets is het de hoogste tijd om even bij te kletsen. Wat is er gebeurd de afgelopen maanden ?

Een week nadat we de vliegtickets hadden geboekt werd ons pijnlijk duidelijk dat er ook in Nederland een kredietcrisis is. Mijn (ex) werkgever raakte in zwaar weer wat uiteindelijk heeft geresulteerd in een faillissement. Tja, dan sta je voor de keuze wat te doen met de vakantie naar Orlando ?

Al snel namen we het besluit om (vooralsnog) niet te annuleren, dat kan altijd nog. We gaan gewoon door met plannen, alleen daadwerkelijk boeken doen we nog niet. Ach en vorig jaar hebben we ook in 1 week tijd een vakantie naar Orlando kunnen regelen, dus over mogelijk tijdgebrek maken we ons geen zorgen.

Nu de ergste stofwolken rond het faillissement zijn opgetrokken, ben ik toch maar voorzichtig aan een eerste planning begonnen. Een complicerende factor is dat Disney zijn tijden voor augustus / september nog niet bekend heeft gemaakt. Mensen die ons al wat langer kennen, weten dat wij altijd proberen om de zogeheten “Extra Magical Hours” proberen te mijden. Die extra uren zijn namelijk niet zo magisch. Nee die zijn druk, druk, druk en volgens mij wil je daar dan gewoon niet zijn. Met dit in gedachte de openingstijden van augustus 2008 er bij gepakt en op basis daarvan een eerste opzetje gemaakt:

Maandag 17/8
Amsterdam – Tampa. Na aankomst huurauto ophalen en naar Wingate By Wyndham alwaar we 2 nachten zullen verblijven.

Dinsdag 18/8
Busch Gardens; een onbekend park voor ons, dus we laten onszelf verrassen.

Woensdag 19/8
Vandaag gaan we nog een paar uurtjes terug naar Busch Gardens en daarna rijden we rustig naar Orlando. Of eigenlijk rijden we naar Lake Buena Vista om onze intrek te nemen in het Blue Heron Beach Resort.

Donderdag 20/8
Rustig wakker worden en daarna traditioneel genieten van ons eerste ontbijt in Orlando bij Golden Corral. Aan het eind van de middag gaan we richting Disney’s Typhoon Lagoon.

Vrijdag 21/8
Als we onszelf op woensdag hebben kunnen inhouden, dan gaan we vandaag voor het eerst deze vakantie naar Magic Kingdom ! Het zal zeker niet de laatste keer zijn deze trip.

Zaterdag 22/8
Vandaag staat een volle dag in Epcot op de planning. Natuurlijk gaan we naar Soarin’, Test Track en naar Mission Space. Na de break hopen we aan te kunnen schuiven bij Chef Remy (Les chefs de France) om vervolgens de dag af te sluiten met Illuminations.

Zondag 23/8
Vandaag een relax dagje ingepland. We zien wel hoe laat we wakker worden en wat de dag ons brengt.

Maandag 24/8
Kennedy Space Center; oorspronkelijk stond KCS in de planning voor 28/8, maar enige research heeft ons geleerd dat het aan te raden is om aan het begin van de week naar het Visitor Complex te rijden.

Dinsdag 25/8
Vandaag gaan we naar Shamu ! Het is al weer een aantal jaartjes geleden dat we in Seaworld zijn geweest, dus de hoogste tijd om te gaan kijken hoe het met Shamu en zijn vriendjes is.

Woensdag 26/8
Woensdag is traditioneel “onze” Magic Kingdom dag. Grote kans dat we daar te vinden zijn vandaag .

Donderdag 27/8
De hoogste tijd om weer eens een dagje rustig aan te doen. Lekker uitslapen en later op de dag naar Disney Quest.

Vrijdag 28/8
Er is er één jarig
Hoera, hoera,
Dat kun je wel zien
Dat is: Fleming !

En onze jarige Job maakt het mama erg moeilijk want hij wil graag op zijn verjaardag naar Disney’s Hollywood Studios. Laat de kans nou erg groot zijn dat de Studios die ochtend een Extra Magical Hour hebben. Dit houdt in dat als wij om 9.00 uur bij de Studios aan komen de kans erg groot zal zijn dat je dan al over de koppen heen kunt lopen. Maar we hebben een kleine escape; de Birthday fastpass.

Disney zet dit jaar de jarige bezoekers extra in het zonnetje. Je kan kiezen uit een aantal kadootjes en 1 van die kadootjes is de zogeheten Birthday fastpass voor de jarige en zijn familie. We hopen dus dat we op tijd zijn om voor die fastpasses in aanmerking te komen zodat we de lange wachtrijen kunnen ontlopen. Duimen dus de komende tijd.

Nadat we de Studios rond een uurtje of 2 hebben verlaten, gaan we richting Beaches & Cream Soda Shop voor een heel speciaal ijsje. Vervolgens vertrekken we richting de Lego Store in Downtown Disney alwaar onze jarige mag gaan kijken of ze daar dat fel begeerde Starwars schip hebben………..

Het moge duidelijk zijn dat dit alles nog een verrassing is voor Fleming. Dus mochten jullie ons de komende maanden zien, niets verklappen tegen Fleming please, please, please

Zaterdag 29/8
Vandaag weer een relaxed dagje op de planning. Lekker uitslapen, wat zwemmen en in de loop van de middag richting Disney’s Animal Kingdom Lodge om daar naar de diertjes te kijken en op zoek te gaan naar Hidden Mickey’s.

Zondag 30/8
Om in het dierenrijk te blijven gaan we vandaag naar Animal Kingdom. We hopen daar de dag te kunnen beginnen met een ontmoeting met Donald en zijn vriendjes tijdens Donalds’s Breakfast Safari.

Maandag 31/8
Onze 2e dag in Epcot staat op de planning voor vandaag.

Dinsdag 1/9
Vandaag hopelijk een rustiger dagje in de Disney Hollywood Studios

Woensdag 2/9
De hoogste tijd om even bij te komen van al dat vakantie plezier; een relax dag dus.

Donderdag 3/9
We kunnen vandaag kiezen uit Animal Kingdom of Epcot. We laten de uiteindelijk keuze even afhangen van wat we op dat moment willen.

Vrijdag 4/9
Er is er één jarig
Hoera, hoera,
Dat kun je wel zien
Dat is: Merel !

Vandaag al weer een jarige in ons midden en ook onze laatste dag in Orlando. Merel’s keuze is gevallen op Magic Kingdom en dat vinden we geen van allen een straf !

We beginnen de dag vroeg in Magic Kingdom (hopelijk met een birthday fastpass) en eindigen het eerste gedeelte van de dag met een lunch in het kasteel: Cinderella’s Royal Table. Leuke uitdaging voor mama om dat geregeld te krijgen.

Na de lunch vertrekken we voor een break (lees papa & mama gaan inpakken) richting het appartement. Rond 16.00 uur gaan we voor de laatste keer richting Magic Kingdom voor een heel speciaal verjaardagsfeest: Mickey’s Not So Scary Halloween Party.

Dat noem ik nog eens: “going out with a bang !”

Zaterdag 5 september
Tijd om naar huis te gaan. Om 12.05 uur vertrekken we vanaf Tampa via New York en London weer richting Amsterdam.

Tot zover onze voorlopige planning. Nu maar hopen dat alles lukt en dat Disney niet ineens alles weer om gaat gooien. Wordt vervolgd……….

Met ons hoofd in de wolken

2009-01-07T14:16:00.011+01:00

Goed, de zoektocht naar goede vliegtickets was begonnen. Het doel: 3 weken Orlando met een terugvlucht op zaterdag 5 september. Een dag eerder wilden we niet, want dan is Merel jarig en een dag later was ook geen optie, want maandag 7 september worden onze spookjes weer fris en vrolijk in de schoolbanken verwacht. Nou dat moest dan 15 augustus heen en 5 september terug worden.

Ik had stiekem (ahum) de prijzen al in de gaten gehouden en eigenlijk schrok ik toch wel een beetje van die tarieven. Op het nieuws hoor je overal berichten dat de prijzen voor tickets gaan dalen, maar daar was vooralsnog niet veel van te merken. Misschien toch nog maar even een paar weken wachten en dan nog eens zien.

Inmiddels had ik al uitgevogeld dat voor een aantal luchtvaartmaatschappijen het hoogseizoen eindigt op 16 augustus, dus misschien dan maar 2 dagen vakantie inleveren en tegen een lager tarief vliegen ?

Het werd 2 januari en op het Orlando forum werd de tip gegeven dat er vanaf 3 januari een actie was bij onze zuiderburen. Vliegen vanaf Brussel is zeker voor ons (woonachtig in Zeeland ) een goede optie, dus toch maar eens kijken. Nou die aanbiedingen vielen, voor onze periode, eigenlijk tegen. We nemen de gok dat we voor die prijzen ook over een paar maanden kunnen boeken en laten de aanbiedingen van de zuiderburen links liggen.

Ondertussen liep ik dagelijks alle sites langs om feeling te houden met de prijzen en met de vluchttijden. Het zou me lukken om DE vliegtickets te vinden !

En zo werd het dinsdagavond 6 januari 2009. Aan het eind van de avond start ik mijn laptop nog even op en Lex vertrekt alsvast naar dromenland met de opmerking: "Dat gaat weer nachtwerk worden :-) " Ik surf wat rond op het web, check alle mogelijke combinaties (Amsterdam-Orlando, Brussel Orlando, Amsterdam - Miami, Brussel-Miami, Brussel-Tampa enz, enz). Ik zie aardige prijzen voorbij komen, maar baal van de overstaptijden in London. Ik zie het gewoon niet zitten om na een nachtvlucht nog eens 8 uur te moeten wachten voordat je dat laatste stukje kunt vliegen.

Puur door toeval kom ik op de site van vliegtarieven.nl Een site waar ik de voorgaande dagen nog niet echt was geweest. Ik begin mijn zoekrondje en ineens zie ik DE vlucht voorbij komen; Amsterdam-London Gatwick-Tampa op 17 augustus en Tampa-New York-London Heathrow-Amsterdam op 5/6 september. Toegegeven, een extra stop in New York is niet optimaal, maar op deze manier staan we op zondag 6 september om 10.50 uur op Schiphol.

En dan zie ik de prijs.... Normaal gesproken noem ik geen prijzen, maar dit is zo'n prijspakker dat ik hem wel durf te noemen: € 1.528,20 ! Ik ren naar boven, maak Lex wakker (sorry schat, maar dit is te belangrijk om tot morgen te wachten :-) ), we overleggen en besluiten om deze kans niet voorbij te laten gaan. Een kwartiertje later druk ik op bevestigen en is het geregeld.

De adrenaline pompt door mijn lichaam en aan slapen denk ik al helemaal niet. Yes we gaan !!!!!!!! Ik ben met mijn hoofd helemaal in de wolken.

Uiteindelijk val ik toch rond 3.00 uur in slaap. Als ik na een paar uurtjes weer wakker word besef ik nog steeds niet goed dat we de tickets geboekt hebben. Later op de ochtend open ik mijn mail en daar staan de e-tickets al in. Langzaam aan begint het besef te komen dat onze wens echt uit komt.

Als de kids uit school komen vertel ik ze wat mama gisterenavond gedaan heeft. Er wordt een vreugdedans gemaakt door het huis. Even later belt Alexander en hij is ook helemaal met de vakantie bezig. Hij struint heel het web af naar leuke hotels in Tampa en naar leuke aanbiedingen voor Orlando :-)

Kortom, we zijn allemaal met ons hoofd in de wolken en hebben er zin in. De voorpret is begonnen !

Wishes can come true !

2009-01-07T12:52:00.008+01:00

Op vrijdag 08/08/08 stonden we met z'n 4-tjes bij de wensput in Magic Kingdom. Daar deden we de wens om in 2009 weer op precies die plek met z'n allen te staan.

Eenmaal thuis van ons extra snoepreisje naar Orlando begon het gewone leven weer en toen we een kleine week later het vakantierooster voor 2009 van school ontvingen, ontstond al snel het idee om in 2009 de laatste 3 weken van de zomervakantie weer naar Orlando te gaan. Merel & Fleming zijn in die weken jarig en we hebben altijd gezegd dat, indien mogelijk ivm schoolvakanties, we de verjaardagen bij Mickey zullen vieren.

Maar ja, we waren net terug en we waren in 2008 al 2 keer naar Orlando geweest. Moesten we dan in 2009 weer naar Orlando ?

Er gingen een paar maanden over heen en ik kon het idee maar niet los laten. En zo werd er na veel lange gesprekken en na ook andere opties onderzocht te hebben op Oudjaarsavond het besluit genomen.

WE VIEREN DE VERJAARDAGEN VAN DE KIDS BIJ MICKEY !

Laat de zoektocht naar goede vliegtickets maar beginnen. Want laten we eerlijk wezen, goede vliegtickets (= goede prijs & acceptabele vluchttijden) liggen niet voor het oprapen...............

Zou onze wens uit gaan komen ? Een besluit nemen is 1, maar ook daadwerkelijk invulling er aan geven is totaal wat anders. Ik kan ook wel besluiten dat ik de Staatslotterij wil winnen, maar daarmee heb ik de jackpot nog niet op mijn rekening staan :-)

De hoogste tijd voor een begroting. Na een eerste inventarisatie van de prijzen (vliegtickets, hotels, parktickets) en een budget te hebben opgesteld hebben Alexander en ik elkaar nog eens diep in de ogen aangekeken en gezegd: "we gaan er voor !"

Soms moet je geluk gewoon een handje helpen en het gewoon doen. Dan zie je dat wensen inderdaad uit kunnen komen !